flipje

Heftige weken...

Rate this Entry
Eindelijk gingen we de stap nemen. Na ongeveer een jaar te hebben geprobeerd heb ik aan de huisarts gevraagd of ze iets voor me kon doen. Zij adviseerde (mede op basis van mijn nette cyclus) om eerst de vruchtbaarheid van mijn partner te onderzoeken.
Mijn partner ging op zijn beurt dus naar zijn huisarts. Hij kreeg een formulier mee en een potje, en kon een week later het 'sample' inleveren in het ziekenhuis. We giechelden er een beetje over, het is natuurlijk wel een beetje vreemd om het in zo'n potje te moeten doen... Afijn, op de bewuste ochtend de boel ingeleverd en afwachten maar.... Spannend hoor!

We verwachtten wel een wat verminderde vruchtbaarheid. Bij mijn vriend zijn als kind de testikels erg laat ingedaald en aan 1 kant moest hij er zelfs aan geopereerd worden. Dat is daarna een pendelbal gebleven. Van die hadden we dus al lage verwachtingen, maar ook met 1 testikel kun je gewoon goed vruchtbaar zijn. Wachten op de uitslag dus!

Nieuwsgierig als ik ben had ik al wat info opgezocht over IUI, in de hoop dat we straks daarmee zouden kunnen gaan starten. Voor een goede IUI-poging zouden er minimaal 5 miljoen zaadjes aanwezig moeten zijn. Dat werd dus een beetje waar ik op hoopte, minimaal 5 miljoen.

De uitslag kwam als een mokerslag. "Weinig tot géén actieve cellen" had de dokter gezegd... Hoe kon dit ons nou overkomen? En wat betekent 'weinig'? 1.000.000 is weinig, maar 1 of 2 is ook weinig.... We hadden het hier verschrikkelijk zwaar mee. IUI viel dus meteen al af. IVF waarschijnlijk ook. Dan blijft alleen ICSI over. Maar wat als er helemaal geen goede cellen tussen zouden zitten?

Mijn vriend werd doorverwezen naar de uroloog en heeft meteen een afspraak gemaakt. Helaas was het erg druk, dus kon hij pas na over 3 weken terecht. Dan in de tussentijd nog maar een tweede semenonderzoek uit laten voeren. Afgelopen dinsdag mocht hij weer inleveren. Dit waren echt de vreselijkste dagen tot nu toe. Wat als ze geen goede cellen zouden vinden? Zouden we dan voor altijd kinderloos blijven? Of zou TESE nog iets op kunnen leveren? Zouden we in een uiterste geval openstaan voor een zaaddonor? Allemaal vreselijke vragen schieten door je hoofd....

Vandaag, een dag eerder dan verwacht kregen we de uitslag. Nog steeds was het een erg slechte uitslag, maar de huisarts kon nu iets duidelijker aangeven dat er wel degelijk een aantal goed bewegende zaadcellen waren gevonden. Wat een opluchting!!! Hoe blij kun je zijn met 'een paar' goed zwemmende zaadjes? Een gezonde man heeft er 20 miljoen... Nou, we zijn echt dolblij. Of nou, opgelucht is eigenlijk een betere omschrijving. 6 Oktober is de afspraak met de uroloog. Dan kunnen we bespreken wat voor ons de mogelijkheden zijn. Voorlopig even niet meer denken aan een kinderloos bestaan of een donor.

We hebben weer hoop!
Labels: Geen Labels bewerken
Categories
Uncategorized

Comments

  1. Sunshine84's schermafbeelding
    Mooi geschreven Flipje, ik blijf met je mee hopen!
  2. muisje666's schermafbeelding
    Wat een vreselijk verhaal meis. Die ellende hebben wij ook moeten doorstaan. Ik leef dus heel erg met je mee. Hopelijk mag icsi jullie een kindje geven. Ik blijf je volgen.

    Dikke knuffel
  3. flipje's schermafbeelding
    Ik hoop het ook.... en ik hoop voor jullie dat je man snel herstelt van de operatie, en dat je dan gewoon snel zwanger mag worden! Jullie zijn al zo lang bezig...