+ Reageren op discussie
Pagina 933 van 984 EersteEerste ... 433 833 883 923 931 932 933 934 935 943 983 ... LaatsteLaatste
Weergegeven resultaten: 9.321 t/m 9.330 van 9836

Discussie: mijn lieve, lieve kleine schat

  1. #9321
    Peuter -sunshine-'s schermafbeelding
    Geregistreerd
    8 January 2014
    Locatie
    Noord Holland
    Berichten
    391
    Ik voel me ongelofelijk welkom bij jullie. Zoals ik al zei voor iemand die dit niet heeft meegemaakt is het niet te begrijpen wat we voelen. Ons mannetje was al enkele dagen overleden toen we er tijdens een echo achter kwamen dat zijn hartje niet meer klopte. Na zijn geboorte hebben we hem gezien en toen besloten om hem geen naam te geven. Vanaf het momoemt dat we wisten dat ik zwanger was heette ons kleintje Ukkie en zo heet hij nog steeds voor ons. We hebben overweldigend veel steun gekregen zowel voordat het mis ging als daarna. Bij de twaalf weken echo was er al iets in de hersentjes te zien, de daarop volgende vlokkentest wees geen chromosoom of genetische afwijkingen uit, bij 17 weken werd de afwijking in de hersenen geconstateerd (encephalocele) en negen dagen later bij een vervolgecho met klinisch geneticus en kinderneuroloog bleek het hartje niet meer te kloppen). We gingen bij die laatste echo eigenlijk naar het ziekenhuis met het idee dat we de keuze moesten gaan maken of we de zwangerschap wilden voortzetten omdat ons kindje (als het al levend geboren zou worden) zeer zwaar gehandicapt zou zijn. Hoe overdonderd en verdrietig we ook waren, het was een bepaalde vorm van opluchting dat de natuur had ingegrepen en dat we dat niet zelf hoefden te doen. We hebben onze kleine in het ziekenhuis achtergelaten voor uitgebreid onderzoek en gelukkig is er geen genetische of erfelijke connectie gevonden, we hebben simpelweg heel erg veel pech gehad. Volgens de artsen hebben we dus net zoveel kans op een gezond kindje als ieder ander, maar de angst zit er wel goed in.

    Heel fijn dat ik met jullie mee mag kletsen en dat vreugde en verdriet elkaar afwisselen is alleen maar mooi, zo is het leven ook. Ik klets ook nog steeds in het topic waar ik een jaar geleden begon toen ik met de pil stopte en hoewel ze stuk voor stuk de liefste schatten zijn, voel ik me hier toch meer begrepen. Zij zijn inmiddels bijna allemaal zwanger en in de komende maanden uitgerekend en leven ook enorm met me mee nu we het weer gaan proberen.


    5 juli 2014: na ruim 18 weken zwangerschap ons kleine mannetje geboren, sterretje aan de hemel, voor altijd in ons hart!

  2. #9322
    Sunshine, wat een geluk dat jullie zoveel steun hebben ervaren. Dat is echt heel belangrijk en fijn!
    Ik kan me je opluchting voorstellen toen je de keuze niet zelf meer hoefde te maken. Dat lijkt een beetje op onze situatie. Wij hadden al wel voor zwangerschapsafbreking 'gekozen', maar toen bleek bij de echo dat ons meisje al was overleden in mijn buik. Dat gaf mij op een bepaalde manier ook een soort rust.
    Fijn dat je in je 'eigen' topic ook nog lekker mee kletst. Nu heb je er nog een topic bij! (Liever was het niet nodig geweest natuurlijk.) En wie weet binnenkort nog een topic: 'uitgerekend in.....'
    Lieve groet van Kersje
    16-03-2010 mama geworden van ons meisje*na een zwangerschap van 22 weken. Ik zal altijd op je blijven wachten
    We hebben een zoontje gekregen in juli 2011! Ons derde kindje, nog een prachtige zoon, is geboren in november 2012!

  3. #9323
    lieve sunshine,
    welkom! ookal loopt verdriet en geluk hier door elkaar, ik hoop dat je je verhaal kwijt kan.
    iedereen weet wat je meemaakt en hoe je je voelt... helaas...

    ik ben 4 jaar geleden mijn eerste kindje verloren.
    Wesley* is overleden in mijn buik na een zwangerschap van 38,5 week.
    een groot gemis.. en nog steeds.
    3 maanden later stond ik verbaasd met een positieve zwangerschapstest in mijn handen.
    dubbele gevoelens...
    zo blij dat het ons weer gegund was.. maar het was zo snel na het overlijden van Wesley*.
    het gevoel was zo sterk om weer zwanger te worden, maar het voelde ergens niet goed.
    omdat het geen vervanging moest zijn van..
    bijna 9 maanden lang had ik me erop voorbereid.. een kindje van ons samen om voor te zorgen, te zien opgroeien, van te genieten... etc..
    en ineens was dat weg! ik was ineens mama.. maar niet op de manier hoe het hoort te zijn.
    ik was een mama die ineens afscheid moest nemen van dat kleine wonder.
    je gevoelens zijn zo herkenbaar!
    maar dit kindje heeft jou voor het eerst mama gemaakt! en zal een speciaal plekje hebben in je hart!
    een volgend kindje zal dit nooit kunnen vervangen.

    ik kreeg kippenvel toen ik las dat de natuur zelf had ingegrepen.
    en hoe hard dat ook klinkt.. het heeft zo moeten zijn.
    jullie hebben zelf die moeilijke keuze nooit hoeven maken.
    Wel erg fijn dat je bij een volgende zwangerschap net zoveel kans heb op een gezond kindje als ieder ander.

    vind je het niet moeilijk met alle zwangere om je heen? (op het andere forum)
    heb je prive ook mensen om je heen die zwanger zijn?
    ik weet nog dat ik dat zelf zo pijnlijk vond.
    een oud klasgenootje condoleerde mij met het verlies van wesley* en ik kon haar feliciteren met de geboorte van haar dochter.
    (28 okt. hoorde wij dat het hartje niet meer klopte, en zij was die dag bevallen)




    laura en Kersje
    ik heb na de bevalling van Joëlla een spiraaltje laten zetten. (mirena)
    ik wacht zelf nog tot eind van de maand, dan heb ik mijn nacontrole bij de gyn, maar ik ga er zeker weer voor.
    ik vond het inbrengen erg spannend omdat je er veel verschillende verhalen over hoort, maar ik vond het erg meevallen.
    pijnlijk was het niet..



  4. #9324
    Cyn, wat heftig van die oud klasgenoot...zo moeilijk!
    Ik zag overal zwangeren om me heen! Ik weet nog goed dat ik twee maanden na de bevalling van Puck* op een verjaardag was met een 4 maanden zwangere kennis...ik kon mijn ogen niet van haar zwangere buikje afhouden. En dan proberen om 'normaal' te reageren...tja

    Bedankt voor je reactie op het spiraaltje. Ik heb voor maandag een afspraak gemaakt.

    Laura, heb jij al een afspraak gemaakt?
    16-03-2010 mama geworden van ons meisje*na een zwangerschap van 22 weken. Ik zal altijd op je blijven wachten
    We hebben een zoontje gekregen in juli 2011! Ons derde kindje, nog een prachtige zoon, is geboren in november 2012!

  5. #9325
    Cyn ook namens mij bedankt voor je reactie over het spiraaltje. Ook ik ga voor de mirena. Als het goed is lan ik hem ophalen bij de apotheek en zal denk ongeveer woensdag mijn laatste dsg van de menstruatie zijn. Al heb ik mijn twijfels want ik ben echt minimaal ongesteld op het moment. Misschien komt dat ook omdat ik al twee dagen ziek op bed lig...dit keer de normale griep in al zijn hevigheid...weerstand is heel ver te zoeken de laatste tijd. Dus ik heb nog geen afspraak gemaakt...
    Heb wel alvast de chlamydia test laten doen. Wist niet eens dat dat er ook bij hoorde. Haha
    12-09-2008: Sonny*:24,6 weken, 830 gram
    18-06-2010: Semmy:40,1 weken, 4045 gram
    02-12-2012: Tess:41 weken, 4140 gram
    22-06-2014: Jari:38,6 weken, 4060 gram
    03-07-2019: spiraal verwijderd. R1: 32

  6. #9326
    Zie je er tegenop kersje?
    12-09-2008: Sonny*:24,6 weken, 830 gram
    18-06-2010: Semmy:40,1 weken, 4045 gram
    02-12-2012: Tess:41 weken, 4140 gram
    22-06-2014: Jari:38,6 weken, 4060 gram
    03-07-2019: spiraal verwijderd. R1: 32

  7. #9327
    Sunshine ik snap heel goed dat het ergens een opluchting was dat jullie zelf niet de keuze hebben hoeven maken!! Dat zijn exact onze woorden toen onze sonny* geboren werd en hij het na een uurtje opgegeven heeft. Wij hebben niet over zijn leventje hoeven beslissen. Jullie wisten ook nog eens dat hij zwaar gehandicapt zou zijn als hij al een kans van leven had...wat moeilijk zeg!! En jullie hebben het gehouden bij ukkie. Dat is ook helemaal goed,zolang het voor jullie goed voelt is alles prima.
    12-09-2008: Sonny*:24,6 weken, 830 gram
    18-06-2010: Semmy:40,1 weken, 4045 gram
    02-12-2012: Tess:41 weken, 4140 gram
    22-06-2014: Jari:38,6 weken, 4060 gram
    03-07-2019: spiraal verwijderd. R1: 32

  8. #9328
    Peuter -sunshine-'s schermafbeelding
    Geregistreerd
    8 January 2014
    Locatie
    Noord Holland
    Berichten
    391
    Het lezen van jullie verhalen van toen het mis ging brengen de emoties weer goed naar boven, maar tegelijkertijd voelt het zo ongelofelijk fijn om niks uit te hoeven leggen. Ik heb vrij veel zwangere dames in mijn omgeving. Ik heb een baan waarbij ik met heel veel van mijn collega's te maken heb op dagelijkse basis en aangezien er dat ongeveeer 300 zijn, zijn er altijd wel een paar zwangere dames. Gelukkig heb ik er nu geen moeite meer mee. In het begin vond ik het erg moeilijk omdat het me steeds confronteerde met datgene dat ik niet meer had. Het moeilijkst vond ik de collega die ongeveer op dezelfde datum is uitgerekend, haar buik zien groeien vond ik heel erg zwaar, maar dat heb ik met haar besproken en toen zijn we elkaar gewoon even uit de weg gegaan en inmiddels is ze met verlof.

    Sinterklaas zal voor mij dit jaar ook wel heel erg vreemd zijn (ik was 5 december uitgerekend). Gelukkig voel ik me op dit moment erg goed, een paar weken geleden toen mijn oorspronkelijke verlof datum naderde had ik het zwaar maar inmiddels gaat het weer stukken beter.

    Deze week voor het eerst weer officieel aan de klus, ik denk vandaag of morgen mijn eisprong. Spannend en moeilijk tegelijk, ik wil het zo graag maar aan de andere kant ben ik er ook een beetje bang voor. Begrijpen jullie dat?


    5 juli 2014: na ruim 18 weken zwangerschap ons kleine mannetje geboren, sterretje aan de hemel, voor altijd in ons hart!

  9. #9329
    Dat begrijpen wij allemaal als geen ander...het is altijd spannend een zwangerschap, gaat het wel of niet goed. En zeker na onze verliezen is het des te moeilijker om er vertrouwen in te hebben. Hopelijk kun je je vasthouden aan het feit dst bijna iedereen hier (helaas niet iedereen) na het verliezen van een kindje ook nog gezonde kindjes hebben mogen krijgen.
    Het is een moeilijk proces waar je doorheen moet, maar je komt er, geloof me! Je bent al erg op de goede weg. Jullie durven de stap weer te nemen, hoe moeilijk die ook is. En jullie sullen je mannetje altijd in je hart mee dragen. Hij heeft jullie papa en mama gemaakt en hij heeft jullie leven doen veranderen.
    Sint zal idd heel moeilijk worden, net als kerst en Moederdag om maar een paar voorbeelden te noemen. Het hele eerst jaar maak je alles mee zonder jullie kleine vent die er bij had moeten horen...
    12-09-2008: Sonny*:24,6 weken, 830 gram
    18-06-2010: Semmy:40,1 weken, 4045 gram
    02-12-2012: Tess:41 weken, 4140 gram
    22-06-2014: Jari:38,6 weken, 4060 gram
    03-07-2019: spiraal verwijderd. R1: 32

  10. #9330
    Laura,
    Ik wist ook niet dat die test erbij hoorde hoor ..

    Sunshine,
    Ik sluit me helemaal aan bij de woorden van Laura.
    Sint en alle andere "bijzondere dagen" zullen moeilijk zijn.
    Ik vond dat het eerste jaar het zwaarste. Zeker met de kerst had ik het erg moeilijk en heb ook bijna niks gedaan toen.

    Ik begrijp de spanning en de angst zo goed.
    Helaas heb je nu meegemaakt dAt het mis kan gaan.
    Een volgende zwangerschap zal ook zo veel anders zijn.
    Het zal moeilijk worden om te kunnen genieten.. En vertrouwen te hebben.
    Ik ben na Wesley* snel weer zwanger geraakt en ik vond die zwangerschap zo eng!
    Maar door erover te praten met mijn vriend en de gynaecoloog, de vele controles etc. Durfde ik steeds iets meer te genieten.
    Ook heeft een angelsound mij erg geholpen, zo kon ik thuis het hartje beluisteren.
    Ik was zwanger met mijn beste vriendin.. Zij kon zo lekker genieten van alles.. En ik durfde dat echt niet.
    Uiteindelijk ben ik 3 jaar geleden bevallen van een prachtige dochter.
    En 4 weken geleden zijn we weer papa en mama geworden van ons 3e kindje.
    Gelukkig is de wens om weer voor een kindje te durven gaan groter geweest dan de angst.

    5 december zal voor jullie nooit meer hetzelfde zijn.. Wil je iets speciaals doen op die dag?
    Ik weet niet meer of je het al verteld heb, maar is jullie kindje begraven of gecremeerd?

    Je bent ook al weer aan het werk? Ben je snel weer gaan werken?



+ Reageren op discussie

Regels voor berichten

  • Je mag geen nieuwe discussies starten
  • Je mag niet reageren op berichten
  • Je mag geen bijlagen versturen
  • Je mag niet je berichten bewerken