+ Reageren op discussie
Pagina 11 van 12 EersteEerste ... 9 10 11 12 LaatsteLaatste
Weergegeven resultaten: 101 t/m 110 van 117

Discussie: Nieuwe bevallingsverhalen

  1. #101
    Lieve meiden bedankt voor jullie lieve woorden.
    Heeft me toch goed gedaan om het even van me af te schrijven.
    Wilde het thuis ook nog opschrijven maar nog niet de puf ervoor gevonden.

    Maar meiden wat een heftige en mooie verhalen lees ik nog.
    Laura en cheeta moet heftig en zwaar zijn geweest voor jullie.
    Hopelijk zijn jullie een beetje goed en snel hersteld.

  2. #102
    Nou achteraf gezien had ik om 11 uur moeten zeuren voor die keizersnee
    Dat gaat me dus ook geen 2de keer gebeuren

    Nu moest ik natuurlijk 6 dagen in het zh blijven, dus dat was rustig. En toen nog 4 dagen kraamzorg. En vanaf die maandag was ik alleen. Gelukkig zat mijn vader thuis, dus die kwam elke dag ff langs en vroeg wat ik nodig had. Ik zeg ga gewoon mee dan maar een uur over de boodschappen doen maar dat geeft niks dus hup lopen
    Het herstel ging dus redelijk snel had met de ks weinig tot geen bloed verloren.
    Dus al met al kijk ik er goed op terug, alleen geen 30 uur meer bij de volgende, dan vraag ik echt eerder om die ks.

  3. #103
    Tiener
    Geregistreerd
    19 January 2014
    Locatie
    Noord-Brabant
    Berichten
    870
    Citaat Oorspronkelijk geplaatst door cheetha1980 Bekijk bericht
    Nou achteraf gezien had ik om 11 uur moeten zeuren voor die keizersnee
    Dat gaat me dus ook geen 2de keer gebeuren

    Nu moest ik natuurlijk 6 dagen in het zh blijven, dus dat was rustig. En toen nog 4 dagen kraamzorg. En vanaf die maandag was ik alleen. Gelukkig zat mijn vader thuis, dus die kwam elke dag ff langs en vroeg wat ik nodig had. Ik zeg ga gewoon mee dan maar een uur over de boodschappen doen maar dat geeft niks dus hup lopen
    Het herstel ging dus redelijk snel had met de ks weinig tot geen bloed verloren.
    Dus al met al kijk ik er goed op terug, alleen geen 30 uur meer bij de volgende, dan vraag ik echt eerder om die ks.
    Vaak is het toch zo dat wanneer je een ks hebt gehad je bij de volgende mag kiezen?
    Als ze je die keuze voorleggen wat zou je dan doen?

  4. #104
    Ik mag nog steeds op de "normale" manier bevallen. Het moet alleen in het ziekenhuis zijn.
    Ik had het graag de normale manier gedaan, dus dat zou de voorkeur hebben, maar als het te lang duurt dan ga ik direct voor een ks



    Mama van 3*

  5. #105
    Volwassene Semmie's schermafbeelding
    Geregistreerd
    22 August 2012
    Locatie
    Zuid-Holland
    Berichten
    1.672
    is me dat fraai, heel eind onderweg met m'n verhaal.... loopt mn laptop vast!
    en het was al de zoveelste keer dat ik begon, want steeds kwam er iets (of beter gezegd een klein meisje ) tussendoor.

    Sinds vrienden op moederdag een kindje kregen riep ik voor de grap: ik ga voor vaderdag, dan hoef ik geen cadeautje te kopen LOL
    De dag ervoor was ik nog lekker druk: pedicure, lunch met schoonzus, open dag en 's avonds gezellig met manlief uit eten, want iedereen riep: doe dat nog een keertje, want het duurt lang voordat je er weer tijd voor hebt...

    om half zes 's ochtends moest ik even plassen en toen ik weer ging liggen voelde ik een kramp. Ik dacht dat ik verkeerd was gaan liggen, maar het kwam steeds terug, dus veranderde het in: ohhh zijn dit nu oefenweeen?! Ik had namelijk nog geen harde buiken of voorweeen of iets dergelijks gehad.
    ik ging naar beneden om manlief te laten slapen, en ben op een gegeven moment gaan timen, want het bleef maar terugkomen.

    De weeen kwamen steeds zo rond de 4 - 7 minuten en duurden ongeveer 45 seconden. Omdat de vk had aangegeven dat we moesten bellen als ik 2 uur lang weeen had om de 4-5 minuten en ze ongeveer een minuut aanhielden. maar ja, in mijn optiek is 45 seconden geen minuut, dus pufte ik het weg, en dacht ik nog steeds aan voorwerk..
    rond n uur of negen ben ik toch maar mn man gaan wekken. Ik had toch een cadeautje gekocht, dus dat nam ik mee inclusief zn telefoon. Toen hij vroeg waarom ik die mee had genomen was mijn antwoord: ik denk dat je tweede cadeautje ook onderweg is, dus je mag gaan timen....
    We keken het nog een klein uurtje aan, maar de weeen gingen nu wel langer duren.
    De VK gebeld, zij zou binnen een uur bij ons zijn.

    Omdat ik nog steeds dacht dat ik nog in het begin zat, vond ik dat prima, maar de weeen werden steeds heftiger. op een gegeven moment moest ik ook naar t toilet voor #2 (ik dacht nog dat ik misschien constipatie had) nadat ik dat gedaan had, kwam alles in een stroomversnelling en kwamen de weeen ineens om de twee minuten en duurden ze ruim een minuut. Ik raakte op een gegeven moment echt in paniek, want wat deed het zeer en ik kon niet meer op adem komen....
    manlief zei al: als het niet meer gaat, dan gaan we naar het ziekenhuis, wat mij een prima idee leek als ik inderdaad pas halverwege was, maar ik kreeg zo'n vermoeden dat het sneller ging dan gedacht, want had ergens gelezen dat veel vrouwen een soort paniek krijgen bij de laatste centimeters...

    en nog geen 10 minuten later kreeg ik persdrang....

    omdat de vk er nog niet was (er was inmiddels al wel een uur verstreken) hebben we opnieuw gebeld.
    5 minuten later stond ze voor de deur.

    Ik bleek al volledig ontsloten....

    Ze pakte gauw haar spullen en belde de kraamzorg, want dat hadden wij nog niet gedaan.... en ik mocht gaan persen.

    Na een kwartiertje persen zag ik dat het kruintje wel erg lang bleef staan, (manlief duwde mijn kin zo diep naar mn borst dat ik goed uitzicht had op de geboorte van mn kind ) De vk besloot me te verdoven (ik denk voor een knip), maar toen ze vervolgens met de doppler luisterde hoorden we het hartje niet meer zo goed. Ik kreeg dan ook de opdracht om bij de volgende perswee alles te geven, omdat ze eruit MOEST...
    dan realiseer je wel dat je er niet ongeschonden uit gaat komen....
    maar goed, uit alle macht perste ik en toen lag daar ineens een kindje op mn borst.
    Ik was helemaal van de kaart van de adrenaline en de inspanning, dat ik het nog amper geloofde : om half zes eerste pijntje en 6 uur later was daar een kindje...

    Mn man die had op een gegeven moment zoiets: wat is het eigenlijk, want we wisten van tevoren niet wat het zou worden.
    De VK zei: kijk zelf maar, want die was ondertussen met mij bezig, placenta kwam eraan...

    Dus de beentjes wijd en toen bleek het een meisje! (ik heb al die tijd gedacht dat het een knul zou zijn, zat ik er even naast )

    De laatste persactie heeft er bij mij voor gezorgd dat ik een lelijke ruptuur heb opgelopen. (er was geen tijd voor n knip) dus moest er nog gehecht worden.
    De kraamzorg was er inmiddels ook, dus die heeft geassisteerd. Man: ik vond het hechten nog bijna pijnlijker dan de bevalling....

    Tijdens het hechten hadden we ons meisje lekker bij ons, maar ik was nog helemaal de kluts kwijt (nog steeds een beetje)

    Na het hechten mocht ze bij mn man en werd ik onder de douche geholpen. Er werd me gezegd dat ik het beste ook onder de douche kon plassen, maar dat lukte me dus echt niet (ook al voelde ik de aandrang). Dus wilde ik het op het toilet proberen.
    Helaas kreeg ik duizelingen bij het afdrogen en viel ik soort van flauw toen ze me eruit hielpen. na een paar dextro's weer overeind gezet en alsnog naar het toilet gegaan, waar ik wel kon plassen, maar helaas opnieuw erg duizelig werd en ineens op bed lag....
    De rest van de dag moest ik dus op de po...

    kraamzorg ging weg en dan ben je dus ineens met z'n tweetjes in huis, met een klein hulpeloos wurmpje... dat is best heftig! Ik kon niets, en was nog zo slap als een vaatdoek en manlief moest dus alles doen, mij op de po helpen, dochter verschonen en helpen met aanleggen... arme lieve man van me!

    En nu zijn we inmiddels alweer bijna 4 weken verder...
    De eerste weken waren erg heftig. Doordat ze 2 weekjes te vroeg was en erg klein had ze moeite met drinken aan de borst. te weinig zuigkracht waardoor mijn toeschietreflex ook moeizaam op gang kwam. we hebben veel geworsteld met bijvoeding en kolven. en zo vlogen de eerste weken voorbij.
    Inmiddels heeft ze het drinken door, en mijn lijf het produceren, en ze komt goed aan. (ze past eindelijk in maatje 50! )
    De nachten gaan prima, ze slaapt al de hele week van 23-5, maar kan soms s avonds erg spoken.
    Komende week onze eerste afspraak bij het consultatiebureau, ben benieuwd wat ze zeggen.

    Al met al, was het dus een enorm vlotte bevalling, maar ik merk dat ik daar gek genoeg wat moeite mee heb. De bevalling was voorbij voor ik het doorhad dat hij begonnen was... Ik mis mn babybuik, wat was dat gefriemel heerlijk!
    En dan kijk ik naar mn meisje als ze op mn borst in slaap valt en dat is dan ook weer zo'n heerlijk gevoel.
    Maar oh, wat is het wennen en wat kun je je als moeder onzeker voelen zeg! Dat had ik niet gedacht!
    Gelukkig hoor ik van heel veel vriendinnen dat ze dit ook ervaren, en dat maakt het al een stuk makkelijker.
    Sinds we in 2012 onze kinderwens werkelijkheid wilden laten worden hebben we uiteindelijk dmv Icsi 2 prachtige kindjes mogen krijgen!
    21-06-2015 een mooie dochter en 23-05-2017 een stoere zoon!
    Wat zijn we dankbaar!

  6. #106
    Volwassene
    Geregistreerd
    19 July 2010
    Locatie
    IJmuiden
    Berichten
    2.775
    wat een mooie bevalling eigenlijk semmie.
    Zo super vlot.
    en helemaal thuis kunnen blijven.
    Heel veel geluk met je gezin.
    Zoonlief geboren op 20-jan-2015 na jaren mmm
    Dochterlief geboren op 8 okt 2016 Spontaan na stoppen mmm.

  7. #107
    Zeker een mooie bevalling meis. Maar wees maar gewoon vooral heel blij dat het allemaal zo goed en snel verlopen is...Het kan ook zo anders!
    12-09-2008: Sonny*:24,6 weken, 830 gram
    18-06-2010: Semmy:40,1 weken, 4045 gram
    02-12-2012: Tess:41 weken, 4140 gram
    22-06-2014: Jari:38,6 weken, 4060 gram

  8. #108
    Volwassene Semmie's schermafbeelding
    Geregistreerd
    22 August 2012
    Locatie
    Zuid-Holland
    Berichten
    1.672
    Wat dat betreft is dit inderdaad beter dan een bevalling van 36 uur!

    En inderdaad thuis!

    bij een volgend kindje (mocht ons dat gegund zijn) zei de vk al dat ze in de achtertuin zullen kamperen...
    echt bizar dat het zo snel kan gaan...

    de laatste dagen is ons dametje wel flink aan het spoken met krampjes en clusteren, wat ons aardig uitput.
    Het hoort erbij, maar wel heftig!
    Vandaag is ze tot nu toe superlief, ben benieuwd of dat straks ook nog zo is
    Sinds we in 2012 onze kinderwens werkelijkheid wilden laten worden hebben we uiteindelijk dmv Icsi 2 prachtige kindjes mogen krijgen!
    21-06-2015 een mooie dochter en 23-05-2017 een stoere zoon!
    Wat zijn we dankbaar!

  9. #109
    Tiener
    Geregistreerd
    26 November 2013
    Locatie
    Overijssel
    Berichten
    781
    Wow Semmie, wat een turbobevalling! Hoe gaat het nu met jou? Al een beetje hersteld?
    En inderdaad, dat onzeker voelen, ontzettend herkenbaar! Zo'n klein frummeltje, helemaal afhankelijk van jullie. Maar alles wat je met liefde doet is goed geniet van je meisje! En sterkte met het spoken.. Het is soms super zwaar (dat vind ik nu nog steeds, niet eens alleen de eerste 3 maanden ), maar als je dan weer naar die kleine frummel kijkt maakt dat een heleboel goed..!!
    Onze eerste prinses is van november 2014!

  10. #110
    Aaaaawww Semmie, wat een megaheftig verhaal meis!!! Ontzettend logisch dat je hier nog wel ff tijd voor nodig hebt om het te verwerken, tsjong jonge zeg.... Ik word er zelf al bang van als ik die heftige momenten zo lees...... pffffff wat retestoer dat je er zo doorheen gevochten hebt!! Nogmaals: apetrots ben ik op jou hoor
    En wat een lief klein poppetje, en als ik dan lees over een maatje 44...... wat n ieniemienietje, hihi aaaawww melting overhere..........
    Ik ben enorm blij om te lezen dat t allemaal de goeie kant uit lijkt te gaan nu, het blijft nog heel lang wennen hoor, ik voelde me heel eerlijk pas naar zo'n 10 maanden een beetje enigzins 'normaal' Dus t is echt waar wat ze zeggen: 9 maanden op, 9 maanden af hihi....
    Mocht er wat zijn Semmie, altijd welkom om te spuien hoor, t is niet niks.... Ondertussen na alle kraamvisites gaat iedereen weer door met zijn leven, maar voor jou blijft dat eerst anders voelen, niet op een verkeerde manier hoor, maar wel idd errug uitputtend, dus erg herkenbaar.... Ooooeehhh en ja dat je je mooie buikie mist en de gezelligheid daarbinnen... och meis I know what you mean..... ik mis het nog steeds hoor, laten we maar hopen dat ons dit grote wonder nogmaals gegund is en dat we der nog een keertje van mogen genieten
    Hoe gaat het vandaag met jou en kleine ieniemienie schattie? Denk aan jullie hoor heeuuull veeeuulll xxxxxx en liefs.....
    H ❤ 10-05-2014 42wk 4030 gr
    A ❤ 01-05-2017 41.5wk 3915 gr
    ⭐nov 2012 ⭐mrt 2015

+ Reageren op discussie

Regels voor berichten

  • Je mag geen nieuwe discussies starten
  • Je mag niet reageren op berichten
  • Je mag geen bijlagen versturen
  • Je mag niet je berichten bewerken