+ Reageren op discussie
Pagina 1 van 12 1 2 3 11 ... LaatsteLaatste
Weergegeven resultaten: 1 t/m 10 van 117

Discussie: Nieuwe bevallingsverhalen

  1. #1

    Red face Nieuwe bevallingsverhalen

    Goooooeeeeeeeeeeeeedemiddag dames die al bevallen zijn en dames die net als ik dol zijn op bevallingsverhalen!!!!
    Ik hoop dat er weer wat dames zijn die de puf hebben gevonden om hen bevallingsverhaal hier te vertellen, aangezien ik die verhalen reuze interressant vind en nu ik zelf volgend jaar ook 'de lul' ben zou ik het zooooooo fijn vinden om hier weer wat verhalen te kunnen lezen onder het genot van een fijne mok hot-chocolate, en met mij vast nog vele anderen....
    Dus dames kom op, ben heel benieuwd en wacht met smart
    Heel veel liefs,
    Belle
    H ❤ 10-05-2014 42wk 4030 gr
    A ❤ 01-05-2017 41.5wk 3915 gr
    ⭐nov 2012 ⭐mrt 2015

  2. #2
    Het is alweer een tijdje geleden maar ik vind het wel leuk om mn verhaal alsnog te delen, beide dagen staan als de dag van gisteren in mn geheugen gegraveerd.

    Grote mup:
    Ik was 38wk3dg toen rond middernacht plotseling de weeen begonnen. Eerst dacht ik nog dat ik misschien moest poepen, dus hop, naar de wc, maar dat hielp niet, dus had al snel in de gaten dat dit voor het echie was. Op mn zwangerschapscursus was verteld dat als het snachts begint dat je maar moet proberen om verder te slapen. Nou ja, werd iedere 10 min wakker van een wee, dus dat werkte echt niet. Bovendien gingen 1000en gedachten door mn hoofd. Uurtje later braken mn vliezen in bed. Wilde eigenlijk manlief laten slapen zodat ie later wat fitter zou zijn, maar ja, hem toen toch maar wakker gemaakt om me te helpen geen zooi te maken. Flinke maandverband later ging hij lekker verder slapen en ik op dn duur maar in de woonkamer zitten. Ik keek van te voren echt uit naar de bevalling, wilde ook graag zonder pijnstilling doen, maar na die eerste weeen dacht ik echt ´gatver, hier heb ik helemaal geen zin in´, haha. Weeen volgden elkaar snel (iedere 3 minuten), maar duurden nog geen minuut. Ben onder de douche gaan staan, had alleen maar rugweeen, en dat was heerlijk. Tot het warme water op was! Op dn duur manlief weer wakker gemaakt en gevraagd of ie onze doula wilde bellen (we woonden destijds in amerika en hadden besloten een doula te nemen, iemand die de bevalling mee begeleid, maar geen medische opleiding heeft zeg maar, dus niet de bevalling zelf doet). Die nam eerst niet op, dus hij belde gyn, die natuurlijk meteen zei om te komen aangezien mn vliezen gebroken waren (in amerika nemen ze geen enkel risico). Ik boos, want ik wilde zolang mogelijk thuis blijven, liefst thuisbevalling, maar dat mocht daar niet. Doula kwam en zei, lekker niet naar luisteren, we gaan over een paar uur wel. Nou ja, ik lekker rondjes lopen om de ontsluiting te versnellen, ondertussen kotsend van de pijn, maar de doula gaf heeeeerlijke rugmassages tijdens de weeen die nog steeds alleen maar in mn rug zaten. Manlief liep ondertussen als een kip zonder kop door huis (de stoom van mn urenlange douche op te drogen, haha) Ik zag enorm op om in de auto te gaan (kwartiertje rijden), dus wilde niet, totdat de doula zei dat ze toch echt dacht dat we maar eens moesten gaan. Ik op handen en voeten in de auto, vreselijke rit. In zh aangekomen (rond een uur of 8) hadden ze geen verloskamer (ze dachten al dat ik niet meer kwam ofzo!), of ik nog even kon wachten. Vond ik heerlijk, wilde zo lang mogelijk wachten, was bang dat zodra ik in het kamertje was me een ruggeprik zou worden opgedrongen, hoorde ik van zoveel mensen. Dus lekker puffend naar de pasgeboren babietjes gekeken. Eindelijk plek, meteen ontsluiting voelen, verpleegster voelde niks maar keek vreemd en ging gyn erbij halen. Doula zei nog dat het een goed teken was, misschien al volledig ontsloten? Gyn erbij, met echo apparaat (huh?), voelen, echo en ja hoor, kleine in stuit. Nou paniek, paniek, alle alarmbellen gingen af, kleine moest er meteen uit voor het mis ging. Ik dacht nog bij mezelf, mensen, stel je niet zo aan, loop waarschijnlijk al even met volledige ontsluiting rond en ze is er nog niet uitgevallen. Maar goed, dit was amerika, dus nog geen 10 sec later stond hele operatieteam aan mn bed, werd ik aan alle kanten geprikt en gecatheteriseerd en moest wel 30 handtekeningen onder allerlei verklaringen zetten (terwijl ik nog steeds die ellendige rugweeen had!). Kreeg ruggeprik, die werkte niet erg snel en gyn had echt haast, prikte steeds op mn buik “voel je dit?”, ja!!, 5 sec later, voel je dit? JA!! Snij me niet open $%&&!!. Zelfs manlief had het maar amper gehaald om erbij te zijn, zo snel moest het, en zo was ik ineens uit het niets mama! Mooiste moment van mn leven, zal het never nooit niet vergeten.

    Een krappe 2 jaar later meldde de kleine boef zich met 39 weken. Ik wilde perse een normale bevalling, want baalde dat het me niet gelukt was de vorige keer. Bovendien vond ik het gewoon beter voor de baby en voor mij. Daar heb ik flink voor moeten vechten want (we waren nog steeds in amerika) daar waren ze enorm tegenstander van en er werd me keer op keer gewezen op de risico´s “in dat geval proberen we alleen jouw leven te redden en je kind komt op de tweede plaats”, niet iets wat je wilt horen, maar ik vond het zwaar overdreven, in Nederland is het ook standaard procedure. Dus, ik kreeg groen licht, maar zou wel zwaar gemonitoord worden. Dus uiteraard wilde ik weer lange tijd thuis blijven, hoewel ik ook wel de angst erin had dat ik wel in het zh moest zijn mocht het toch mis gaan en bovendien waren we dit keer bang dat de ontsluiting erg snel zou gaan aangezien het de vorige keer best rap ging voor een stuitligging. Helaas bleek dat dus tegen te vallen. Weeen begonnen rond een uur of 3 snachts. Redelijk regelmatig, meer in mn buik dit keer (zoveel fijner!!), minder heftig. Wederom hadden we dezelfde doula, inmiddels een goede vriendin, en rond een uur of 8 besloten we naar zh te gaan. Daar aangekomen bleek ik zo´n 3-4 cm ontsluiting te hebben. Beetje teleurstellend, ik had op meer gehoopt. Ik kreeg de ene gyn die iets meer open stond voor mn natuurlijke bevalling en die zei dat ik eerst een half uur aan de monitor moest, daarna hoefde het een tijdje niet meer. Ik helemaal blij, behalve dat die gyn net aan het einde van haar dienst was en de volgende gyn er andere ideeen over had. Permanent aan de monitor. Had 1 meter om te lopen. Mn doula praten als brugman en uiteindelijk kreeg ze het voor elkaar dat ik ieder uur 5 minuten mocht douchen, die ik natuurlijk rekte tot 10/15 minuten. Die 5 minuten waren zaaaalig. Maar in deze omgeving en situatie kon ik me gewoon niet zo goed ontspannen, ontsluiting viel steeds tegen. Rond 14:00 besloten om mn vliezen te breken, na overleg met doula, ze zei je kunt het doen, weeen zullen heftiger zijn maar kans dat het sneller gaat, of op stoomtreinvaart verder, maar minder heftig. Ben dus voor de sneltrein, nou ja, intercity gegaan, moment van vliezenbreken was heftig! Moest meteen weer kotsen. Maar goed, om 15:45 zat ik aan de 9 cm. Dacht nog zeker een paar uur bezig te moeten zijn, maar mn doula zei dat het nu snel zou kunnen gaan, ik weigerde te geloven. Ik had inmiddels persweeen (bizarre dingen zeg, had ik bij de eerste niet ervaren) en mocht nu heel zachtjes proberen mee te persen om te kijken of die ene cm daarmee weg zou gaan. Een klein persje en de cm was al weg, super! Toen het echte werk, wat een oerkracht zeg. Eerste keer persen voelde ik me als een kleuter, wist niet zo goed wat ik moest doen en iedereen maar adviezen roepen. Tot mn instinct het overnam bij de volgende wee, ik voelde de baby, wist waar de uitgang was en persen maar. Kan het niet beschrijven, wat een oerkracht. Misschien was ik iets te enthousiast, 14 minuten na de eerste pers was ie geboren, met een geknapt schoudertje (oh wat voelde ik me schuldig). Ik ben zo blij dat ik dit ook heb mogen meemaken en voel me zo ontzettend trots en rijk op mijn twee kanjers! Zou zo nog een keer een bevalling willen meemaken, maar ik denk toch dat het hier bij deze twee boeven blijft.

    Sorry voor het mega verhaal! Fijn voor mezelf het eens opgeschreven te hebben voor later



    "There are two lasting things we could give our children: One is roots, the other is wings"

  3. #3
    Silke juist hartstikke bedankt voor je megaverhaal, wij houden wel van megaverhalen Wel hele heftige verhalen zeg, vooral met je eerste ook, maar je mag er trots op zijn meid, ik vind het altijd reteknap van alle vrouwen dat ze dit zo kunnen doen en zo kunnen doorstaan!!!
    H ❤ 10-05-2014 42wk 4030 gr
    A ❤ 01-05-2017 41.5wk 3915 gr
    ⭐nov 2012 ⭐mrt 2015

  4. #4
    graag gedaan Iedereen kan dit, maar het is een kwestie van het knoppie in je kop omzetten en in jezelf en je lichaam en geest geloven. Pijn is relatief. Hmm.. dat klinkt zweveriger dan ik bedoel En een goede pufcursus (en lieve vent/moeder/vriendin aan je zij) doet wonderen, in ieder geval voor mij. Hoe vaker iemand tegen me zei hoe fantastisch ik het allemaal deed, hoe meer ik het begon te geloven.

    En jij? Zie je er tegenop of juist niet?



    "There are two lasting things we could give our children: One is roots, the other is wings"

  5. #5
    Silke ja zie er nu nog wel erg tegenop, maar denk dat het inderdaad een stukje zal schelen als ik me goed overal op inlees en inderdaad misschien ook maar zo'n pufcursus moet gaan doen..... Lijkt me ook al niks met al die mensen maar jah...... Uiteindelijk zal je wel nooit helemaal voorbereid zijn, want het loopt blijkbaar nooit zoals je het graag had gewild, dat heb ik van meerdere mensen wel al geleerd..... Het komt vast wel goed en inderdaad zo denk ik ook, iedereen kan t dus ik ook toch...
    H ❤ 10-05-2014 42wk 4030 gr
    A ❤ 01-05-2017 41.5wk 3915 gr
    ⭐nov 2012 ⭐mrt 2015

  6. #6
    Nou dames ondertussen al 177 keer bekeken, maar allemaal behalve silke de moed of de puf nog niet kunnen vinden om je verhaal hier te komen doen? Dan zal ik jullie bij deze even wat digitale moed en puf toesturen En ondertussen zal ik met smart wachten......
    H ❤ 10-05-2014 42wk 4030 gr
    A ❤ 01-05-2017 41.5wk 3915 gr
    ⭐nov 2012 ⭐mrt 2015

  7. #7
    Ik lees wel mee, maar heb zelf nog niet zoveel te vertellen. Ik mag in mei voor het eerst 😊

    Cyclus: - 52 (ontpillen) - 32 - 31 - 39 - ZWANGER! J. geboren op 20 mei 2014
    Proberen voor een tweede kindje! 6.6 VMK - 32 - 31 - 30 - 31 - 31 - 33 - ZWANGER! A. geboren op 03 oktober 2016

  8. #8
    Haha Koekie jij gaat dus lekker samen met mij met smart zitten wachten En jij gefeli met je eerste!! Voor mij is het ook de eerste, ben zo benieuwd.....
    H ❤ 10-05-2014 42wk 4030 gr
    A ❤ 01-05-2017 41.5wk 3915 gr
    ⭐nov 2012 ⭐mrt 2015

  9. #9
    Dank je wel! Spannend he? Er gebeurt zoveel. Ik ben heel erg benieuwd 😄

    Cyclus: - 52 (ontpillen) - 32 - 31 - 39 - ZWANGER! J. geboren op 20 mei 2014
    Proberen voor een tweede kindje! 6.6 VMK - 32 - 31 - 30 - 31 - 31 - 33 - ZWANGER! A. geboren op 03 oktober 2016

  10. #10
    Tijger1
    Guest
    De Blije Doos 336x280
    Kort mijn verhaal. Is alweer 4 jaar geleden.
    Ik ben toen ingeleid, was 8 dagen overtijd. En vermindert vruchtwater, daarom ingeleid.
    Vond het inleiden best heftig. Begon 's morgens om 7.30 met 2 tot 3 cm. Vliezen gebroken en aan het infuus. Infuus werd steeds harder gezet. Op den duur kon ik de weeën amper nog opvangen, zat geen rust meer tussen.
    Om 17.00 had ik nog maar 4 tot 5 cm ontsluiting.
    Om 19.00 ruggenprik gekregen op advies van de gyn. Duurde even voor die geprikt was. En daarna heerlijk beetje kunnen dutten. Om 20.30 volledige ontsluiting. En om 23.58 is r.o.b.i.n geboren. Volgens de papieren 3 uur persen.
    Was al extra gyn opgetrommeld, vacuümpomp stond al op de gang klaar, keizersnee werd al geopperd. Maar gelukkig niet nodig geweest. Door een flinke knip toch op eigen kracht kunnen doen.
    Helaas had ik tijdens de bevalling door de ruggenprik koorts gekregen. En daardoor moesten we 48 uur blijven na de bevalling.

    Toch nog aardig verhaal geworden. Haha

+ Reageren op discussie

Regels voor berichten

  • Je mag geen nieuwe discussies starten
  • Je mag niet reageren op berichten
  • Je mag geen bijlagen versturen
  • Je mag niet je berichten bewerken