Ik ben nog niet inverwachting. Mijn vriend wil niks van de bevalling weten. Hij zegt elke keer dat hij er niet bij wil zijn en dat ie wel beneden wacht tot het er is en schoongemaakt is (ik wil graag thuis bevallen) af en toe denk ik wel moet ik het dan helemaal alleen doen. Als het zover is wil mijn beste vriendin er wel bij zijn om me bijstaan maar wil toch ook wel mijn vriend er bij hebben. Hij veranderd echt niet van gedachte en dat benauwd me wel eens. Hij wil ook liever dat ik in het ziekenhuis beval maar dan wil hij er ook niet bij zijn want dan zegt ie dat ie op de gang wacht. Ik hoop dat hij tegen die tijd nog van gedachte gaat veranderen wil em er echt graag bij hebben. Hebben jullie mannen ook die gedachte?
Liefs linda
hoop1970Oud lidBerichten: 4.737Lid sinds: 15 mei 2008
Ik vind ook dat de man er bij hoort, maar soms willen ze dat echt niet. En je kan ze moeilijk dwingen lijkt me. Toch zou ik zwaar pissed off ( understatement) zijn mocht mn lief er niet bij willen zijn.
Gelukkig wil de mijne dat wel. Ik roep altijd gekscherend: joh je valt flauw..en hij zegt van niet. Nou we zullen zien als het ooit eens zo ver mag zijn. Hij zegt wel, ik citeer:" ik ga wel bij je hoofd zitten, en niet in je kruis kijken..want ik wil niet zien hoe dat allemaal uitscheurt" 😂 😂 Ik durf te wedden dat ie er op de neus bijstaat hihihi maar dat weet ie zelf nog niet.
Ook wil ik mn beste vriendin erbij hebben, die heeft altijd al een kalmerende uitwerking op me..dus die kan ik dan absoluut niet missen!!
liefs
PietjeOud lidBerichten: 29Lid sinds: 1 januari 2005
Als mijn man serieus zou zeggen dat hij er niet bij wilt zijn ...... dan is het huis echt te klein hoor 😉 Wel genieten van het kindje maken maar niet je vrouw steunen als het er weer uit moet? No way !!
Gelukkig is m'n man er super blij mee. Hij maakt soms wel eens de grap dat ie met 1 hand m'n rug zal masseren en met de andere op de laptop zit te werken haha :roll:
L.NDAOud lidBerichten: 661Lid sinds: 1 januari 2005
M'n vriend wil er erg graag bij zijn. (ben nog niet zwanger) Hij zou niet kunnen wachten tot het zover is. Het lijkt hem het mooiste wat er maar kan zijn. Natuurlijk ben ik heel blij dat hij er zo overdenkt.
Om heel eerlijk te zijn (ik hoop je hier niet mee te kwetsen, dat is niet mijn bedoeling) vind ik het erg schofterig om dat zo te zeggen, dat hij er niet bij wil zijn. Ik kan het begrijpen dat het voor mannen eng is en dat ze niet weten wat ze doen moeten. Maar voor de vrouw is het ook eng. Bij je eerste kindje weet je ook niet wat je te wachten staat. Je wil samen een kind, je verwekt samen een kind, je geniet samen van je kind. En helaas een bevalling hoort hier bij. Dus ook de man moet (vind ik) hier bij zijn. Waarom zou jij dit alleen moeten doen, zonder hem?
Ik hoop voor je dat je zelf hier vrede mee hebt! Suc6 ermee!
groetjes
Eva_697Oud lidBerichten: 1.610Lid sinds: 1 januari 2005
Mijn vriend wil er gelukkig wel bij zijn 😃 zonder hem zou het me vreselijk lijken. Het is ons kindje, hij moet er op dat moment gewoon voor je zijn vind ik. We hebben het kind dan 9maanden gedragen, dus een kleine opoffering van hem om gewoon bij je te zijn tijdens de bevalling...!!
Nou zijn er uitzonderingen van mannen die er gewoon echt niet tegen kunnen (bloed enzo) nou goed dan is het gewoon niet mogelijk, maar als meneer zich gaat aanstellen, NO WAY huis te klein indd 😂
ben ook nog niet in verwachting overigens.
Liefs Eva
lotteke87Oud lidBerichten: 28Lid sinds: 1 januari 2005
mijn man wil er ook niet bij zijn, ik denk zoals de meeste mannen. ik denk dat het komt doordat ze het niet weten wat er hen te wachten staat of hoe het zal verlopen. Ze beelden zich waarschijnlijk de gruwelijkste scenario's voor waarin veel bloed in voor komt. Maar eens het zover is kan het zijn dat ze ook wel vlug bijdraaien
nu mijn man MOET er ook bij zijn, het is iets dat we met z'n tweeën doormaken. We zijn er ook met 2 aan begonnen e. Ik vind het al erg genoeg dat de vrouw 9 maanden het kind moet rondragen met alle zwangerschapkwaaltjes erbij en dat de man vrolijk door kan gaan met zijn gewone leventje. En de vrouw maar afzien, zwangerschapsstriemen, vele kilo's meesleuren dag voor dag,....
En wees maar zeker als ik daar lig te puffen in de verloskamer kan hij zorgen dat hij naast me staat of ik tier daar heel het ziekenhuis bijeen 😂 Hij moet maar naar mij kijken.
En als je aan het bevallen bent wie zou je het liefst van al bij hebben? toch altijd het liefste je man, het is ook zijn kind dat geboren wordt.
Meisje zeg hem dat maar eens allemaal en probeer hem eens uit te leggen dat hij er toch niet onderuit kan komen.
balouOud lidBerichten: 146Lid sinds: 1 januari 2005
Bedankt allemaal voor jullie reactie. Niemand kwets mij hoor met zijn mening neer tezetten. Het is jullie mening en jullie hebben gelijk. Hij moet er ook gewoon bij zijn. Dat heb ik em al een paar keer duidelijk gemaakt. Maar tot op heden zegt hij nog steeds nee. Als het zover is dan praten we nog wel. Hij is zo bang dat hij niet weet wat hij moet doen en dat ik daar dan lig met zoveel pijn dat lijkt hem vreselijk om te zien en dan zeg ik ook als je er niet bij ben heb ik dat ook en dan ben jij er ook nog eens niet bij. Degene die je er echt bij wil hebben. Mijn beste vriendin is er zeker bij en daar ben ik heel blij mee dat ze dat wil doen. Ook als mijn vriend er bij wil zijn dan komt mijn vriendin ook toch een fijn idee zeker als hij toch de benen neemt. Ik hoop echt dat hij nog van gedachte gaat veranderen. Misschien staat ie er dna wle met zijnneus boven op hahahaha.
vjOud lidBerichten: 4.733Lid sinds: 3 augustus 2008
die van mij wil het er liefst niet bij zijn denk. maar dat zegt hij niet hoor. Hij zegt wel dat hij niet wil kijken naar bevalling. ik heb gezegt dat ie gewoon lekker bij mijn hoofd komt zitten en dat ik hem mag knijpen als ik pijn heb! hihi. Dat heeft ie er wel voor over.
Ik ben bang dat als hij het ziet dat ie nooit meer wilvrijen! haha.
belletjeOud lidBerichten: 202Lid sinds: 6 maart 2008
Die van mij wil aan het hoofdeinde zitten denk ik. Toen ik na de miskraam een inwendig onderzoek kreeg bij de HA wilde hij ook aan het hoofdeinde zitten, om mij te steunen 😉 maar volgens mij vond hij het aanblik ook niet zo geweldig. Ik kan me het trouwens wel voorstellen.
susieq12Oud lidBerichten: 3.683Lid sinds: 21 juli 2008
hoi hoi, ik laat nog niet zoveel van me horen maar lees af en toe wel mee :oops: 😊 Maar wat mijn man bedacht heeft wil ik toch wel even met jullie delen! een tijdje geleden is een vriendin van ons thuis bevallen, ze is ingeknipt en tijdens het persen is er bloed op het plafond gekomen (jak) en dat heeft meneer gezien! (dat bloed op het plafond dan he!) nu zegt ie dus; als jij perse thuis wil bevallen (hij ziet het liever in het zkh gebeuren en ik niet) dan ga ik de hele kamer behangen met plastic folie inclusief plafond! Nou ik zie me daar al liggen in zo'n plastic tent!! :shock: :roll:
JyntheOud lidBerichten: 713Lid sinds: 1 januari 2005
hoihoi! Mijn mannetje wil er dolgraag bij zijn. We zijn nog niet zo heel lang zwanger en hij wil nu al weten wat waar precies en hoe ik alles voel/beleef. Eerlijk gezegd had ik dat niet verwacht......stoere grote man/klein hartje 😉 De meeste mannen zijn wel terughoudend als het om bevallingen/bloed gaat maar hij gelukkig niet. Hij zegt wel dat hij het niet leuk zou vinden als ik heel veel pijn zou hebben en zich dan best machteloos zou voelen. Hij zei ook dat wij vrouwen er 9 maanden lang aan kunnen wennen en alles voelen respect heeft voor wat wij moeten doorstaan tijdens zo'n zwangerschap/bevalling. 😉 Gelukkig heeft hij overal begrip voor als ik een kwaaltje heb of mn humeur niet zo best is. Ohjeeee zegt ie daar komen de hormonen weer aanwaaien! 😂
PixxieOud lidBerichten: 6.013Lid sinds: 3 juni 2008
Met grote verbazing lees ik dit topic! Dat er zoveel mannen zijn die niet bij de bevalling willen zijn! Jeetje, mijn kerel heeft geeneens de keus! Hahaha, nee even serieus. Ik ben nog niet zwanger, maar dat mijn vriend bij de bevalling is staat vast (dat is zijn mening). Ook vraag ik mijn schoonmoeder tegen die tijd. Mijn eigen moeder woont in Nederland, is te ziek om te kunnen reizen, en wou ook niet bij de bevallingen van haar andere 4 kleinkinderen zijn. Daarnaast heeft mijn schoonmoeder 6 kinderen gebaard, dus die heeft er wel ervaring mee zeg maar 😛 Daarnaast is het een lief mens een kan me indd rustig houden.
Ik heb niet de keuze om thuis of in het ziekenhuis te bevallen. Gezien de grote afstanden worden 9 van de 10 bevallingen ingeleid op een geplande datum.
JyntheOud lidBerichten: 713Lid sinds: 1 januari 2005
Jenta87 schreef:Met grote verbazing lees ik dit topic! Dat er zoveel mannen zijn die niet bij de bevalling willen zijn! Jeetje, mijn kerel heeft geeneens de keus! Hahaha, nee even serieus. Ik ben nog niet zwanger, maar dat mijn vriend bij de bevalling is staat vast (dat is zijn mening). Ook vraag ik mijn schoonmoeder tegen die tijd. Mijn eigen moeder woont in Nederland, is te ziek om te kunnen reizen, en wou ook niet bij de bevallingen van haar andere 4 kleinkinderen zijn. Daarnaast heeft mijn schoonmoeder 6 kinderen gebaard, dus die heeft er wel ervaring mee zeg maar 😛 Daarnaast is het een lief mens een kan me indd rustig houden.
Ik heb niet de keuze om thuis of in het ziekenhuis te bevallen. Gezien de grote afstanden worden 9 van de 10 bevallingen ingeleid op een geplande datum.
Als mijn man niet zou willen zou ik hem ook meesleuren hoor 😂 Weinig keus! Beetje steun bij zo'n bevalling is niet weg toch? Ik had er nog nooit van gehoord dat vrouwen standaard ingeleid worden voor een bevalling......Is dat in heel Noorwegen zo of alleen in jullie streek?
suus1980Oud lidBerichten: 7Lid sinds: 1 januari 2005
Mijn zoontje is inmiddels 14 maanden, maar toen ik zwangers zei mijn vriend ook dat hij er absoluut niet bij wilde zijn. "Ik zit wel in de kroeg dus geef me maar een belletje als hij er is", waren zijn woorden. Hij wou ook absoluut niet hebben dat ik thuis ging bevallen, hij wou die troep niet in huis hebben. Maar puntje bij paaltje toch thuis bevallen, de verloskundige zei ga naast je vriendin zitten en hou haar hand vast. Dat deed hij dus braaf. Hij heeft niet gekeken toen onze zoon eruit kwam dat vond hij net iets te ver gaan. Volgens mij zijn de mannen gewoon bang om van hun graatje te gaan.
Groetjes Suzanne
JyntheOud lidBerichten: 713Lid sinds: 1 januari 2005
@ Suus, ik denk dat het voor mannen ook iets heel onwerkelijks is en dat ze niet goed begrijpen hoe wij die helse pijnen kunnen doorstaan 😉 Het is natuurlijk ook niet zo maar iets he haha. Misschien ook een groot gevoel van machteloosheid en een beetje (!) mannelijke trots;)
ChanatyOud lidBerichten: 19Lid sinds: 1 januari 2005
Wie weet kan ik jullie een beetje helpen hoop ik. Ten eerst mannen zijn af en toe raare wesens maar ook we lief hoor. ik probeer nu zwanger te worden van de tweede zit in ronde 2.
Dat ik van de eerste in verwachting was was het mijn doel om dit samen te doen voor een man is het pas intersant als hij het kan voelen en als de baby er is. Mijn man heb ik eer meteen bij betrokken vanaf de test die zei dat ik in verwachting was daarna kwam moeders voor moeders is niet zoo intresant voor mannen, tot het eerste moment de eerste keer bij de verloskunde gingen we naar het hartje luisteren we waren spraakeloos stil zoo mooi dat was het eerstemoment voor ons tweeen. Daarna kwam de echo weer een moment voor met zijn tweeen. En daarna het vertellen aan de familie vraag aan je partner of hij een leuk idee weet om het te vertellen. omdat het met ons met de kerst viel hadden we het met kado's gedaan. Op een gegeven moment begin je hem haar te voelen dit is een mooi moment maar voor de man niet wand voor dat hij het kan voelen kan dat duren tot na 6 maanden zwangerschap. Dus tussen door ben je bezig met de baby kamer trek hem erbij doe het samen laat hem blijken dat je hem nodig hebt. Als je partner zingt muziek speeld al is het strelen over je buik vertel hem dat jullie kindje hieraan zijn vader kan herkennen. mijn man speeld gitaar en toen onze kleine het na de geboorte hoorde werd ze daar rustig van en zo raakt de man zijn onzekerheid kwijt het gaat met stapjes. Ook kleding kopen al houd een man niet van winkelen zeg hem dat je samen de eerste kleertjes wilt halen die jullie kiezen voor de geboorte laat hem ook wat kiezen. Als het goed is gaan de meeste op cursus ik ben op yoga geweest mijn man hoefde maar 1 keer mee eerst wilde hij niet maar heeft het voor ons gedaan. toen zei ik tegen hem we gaan het samen doen. Mijn man hoefde ook niet tussen mijn benen te kijken. Ik zei tegen hem dat dat ook niet hoefd je kunt toch naast mij zitten dit heeft hij gedaan hij vond dit geweldig toen het hoofdje eruitwas zei ik hem ga maar kijken dat deed hij hij vond het schitterend. Daarna was hij heele maal verliefd op zijn dochter. ik heb respect voor mijn man zijn geduld verdraagzaamheid tijdens de hormonen en die zijn erg leuk ahm. Maar voor mannen is erg moeilijk ik zal zeggen laat je partner wennen ook zij er bij de voordeelboeken winkel boekjes te koop voor mannen erg grappig om te geven. Dames veel succes en het komt allemaal goed ander doe je de deal als je er niet bij bent doe je de eerste 100 poepluiers net zo vies hi hi hi Ach dames geniet van de zwangerschap en daarna maak je niet druk mannen moeten eenmaal aan dingen wennen (ook komt het door andere mannen die zeggen tje mijn vrouw moest bevallen zooo erg volgens mijn man is onze bevalling voor 100% meegevallen. sorry voor de vele tekst hopelijk hebbeb jullie hier wat aan als je vragen hebt vraag ze je mag de tekst ook aan anderen laten lezen is geen probleem. liefs chanaty
justmeOud lidBerichten: 372Lid sinds: 19 april 2013
Mijn vriend is zeker weten bij de bevalling. Moet zeggen daar hebben we het nog niet over gehad (ben nog niet in verwachting) Maar ik vind het wel vanzelfsprekend dat hij mij steunt als onze baby eruit moet. Ik denk dat hij zich ook wel ongemakkelijk en machteloos zal voelen dat begrijp ik wel goed. Maar hij hoeft ook zeker niet de bevalling te zien als hij dat niet wil. Maar bij mijn hoofd zitten en idd steunen, handje vasthouden, rug masseren etc...
Waar we het al wel over hebben gehad is de zwangerschapsgymnastiek, en hij zei gelijk al daar ga ik niet mee naar toe! Hij zegt dat stomme puffen etc. Maar we zullen dan nog wel zien 😉
PixxieOud lidBerichten: 6.013Lid sinds: 3 juni 2008
@Jynthe, ik denk dat het er van af hangt waar je woont. Het dichtsbijzijnde ziekenhuis is 80 km hier vandaan. En snelwegen waar je 120 km/u mag kennen ze hier niet.
PixxieOud lidBerichten: 6.013Lid sinds: 3 juni 2008
@Chanaty, Dat heb je mooi geschreven. Zoals jij het gedaan hebt zeg maar, lijkt mij vanzelfsprekend. Ik ken gezinnen waar de kids helemaal gefixeerd zijn op hun moeder. Vader krijgt niks voor elkaar. Mede omdat mijn vriend zelf nooit een vaderfiguur heeft gekent vind ik de band tussen vader en kind ontzettend belangrijk. En als ik zwanger ben zal ik hem hier ook vanaf het begin aan in betrekken. Waar hij tegenop ziet zijn de hormonen en moodswings. Ik ben van mezelf al nogal emotioneel, ik schroom niet om me te uiten, in welke vorm dan ook. Hij daarin in tegen heeft de emotionele reikwijdte van een theelepel. Hij hoeft ook echt niet tussen mn benen te kijken als ie dat niet wil, maar ik vind het niet meer dan normaal dat een vader bij de geboorte is.. En dat hij betrokken word op de weg naar de bevalling en daarna.
ChanatyOud lidBerichten: 19Lid sinds: 1 januari 2005
Tja vertel hem dat mijn mijn man de hormoonen Mormoonen noemd. Ook had ik een vriendin in die tijd waar ik even mijn hormoonen kwijt kon in de tijd dat ik in verwachting was overleed andree hazes ik heb 5 dagen gehuild normaal zal ik dat niet doen. Lach vooral om die raare hormoonen ze kunnen echt grappig zijn achter af ik heb zelfs gehuild omdat ik iets liet vallen mijn man begon te lachen. Ook wil ik je een 3d echo aanraden zo kan je partner het kindje zien gapen slapen hikken. Ik denk zelf dat je parter er echt wel bij wilt zijn ga eerst genieten van de zwangerschap echt die kan heel mooi zijn voor jullie beiden. Ook is het belangrijk om hem te vertellen dat je weet dat hij 100% een goede vader word dit deed mijn man erg goed. ook vertelde ik mijn man dat ik hoopte op een mengel moes een baby met beide ouders dingen te herkennen. Groetjes Chantal