Ik ben 25 jaar, al 10 jaar heel gelukkig met mijn ventje. En nu begin het toch te kriebel (bij allebei). Heel raar in het begin, maar het went. Zie ik een kinderwagen dan denk ik ook dat wil ik ook en toch soms komt er opeens twijfel. Waar komt dit nu ineens vandaan en ben ik nu de enige die dat heeft. Moet ik toch niet met de pil stoppen? Vragen, vragen en nog eens vragen die maar door je hoofd blijven gaan daar wordt je toch gek van. :?

Nee hoor Sim,

Ik heb precies hetzelfde en dat is hoe het allemaal begon. Maak je geen zorgen!
Je moet het uiteraard wel allebei echt willen, maar dat nerveusiteit is heel normaal.

Voor mij lijkt het ook alsof de hele wereld ineens zwanger is geworden of net bevallen...

nu wij nog 😉

Ja daar heb ik nu ook last van, zie overal baby's, kinderwagens en zwangere vrouwen.

Heb ook de hele tijd vlinders in mijn buik. 😊

Ja ik weet er alles van, overal die baby's en kinderwagens om je heen. Het kan je soms gestresst maken dat jij nogniet degene bent die erachter loopt.

Maarre.. als je dit zo voelt dan vanwaar de twijfel eigenlijk nog??

:?:

Ja dat vraag ik me dus ook af. Dat zou ik dus echt niet weten. :?:

Hallo dames,

Die twijfels ken ik. Toch hebben mijn vriend en ik een paar maanden geleden de knoop doorgehakt. We gaan er voor.
Toch vind ik het eng. Heb ik straks nog wel tijd voor mij zelf en hoe zal mijn leven veranderen. Daarnaast ben ik net bezig een "carrière" op te bouwen. Ik zit ook nog eens in een kind onvriendelijke branche.
Wat bij mij de doorslag gaf, was dat ik inmiddels de 30 jaar heb bereikt en niet een al te oude moeder wil zijn. Ook rekeninghoudend met het feit dat het misschien niet vanzelf lukt en dat je medische hulp nodig hebt. Dan duurt het nog wel even. Nou de stress van je biologische klok lijkt mij vreselijk.

Zijn er nog meer mensen die tegen het leeftijdseuvel oplopen? Het zorgt bij mij in ieder geval voor extra stress.

Groet,
Thera