Hallo,

Ik dacht eerst ik ga me hier niet aanmelden, ik wil er niet al teveel mee bezig zijn, maar toch houdt het me bezig anders was ik hier ook niet terecht gekomen.
Mijn vriend en ik zijn nu al dik 2 jaar aan het proberen kinderen te krijgen, we hebben ook onderzoek laten doen bij ons allebei was de uitslag positief. Ze zagen bij mij bij 1 eierstok iets vaags zitten, gyneacologe kon het ook niet goed zien, eventueel kon het bekeken worden met een kijkoperatie, maar dat vind ik al heel wat als het maar vaag te zien is of er wel wat zit wat er weg moet. Ik doe dat dus liever niet.

We zijn nu 6,5 maand weer verder, het moment om weer naar het ziekenhuis te gaan vinden we moeilijk te bepalen. We mochten eigenlijk al in juli terugkomen, maar aangezien we in sept. op vakantie gingen in Thailand hebben we het even laten rusten, nu zijn we terug en zijn nog niet gegaan.
Leeftijd speelt ook wel een rol, in maart word ik 38 jaar, dus de tijd dringt wel.

Op mijn werk, werk ik in een team met 6 meiden, ze hebben allemaal net kinderen of al een aantal jaren kinderen. Vaak wordt dat het gespreksonderwerp, ik vind dat vaak toch moeilijk. Ik loop dan even weg of ga onverstoort verder werken op mijn pc.
Ook een vriendinnen in de omgeving krijgen nu allemaal kinderen. Eén vriendin vind ik het nu ook erg moeilijk om naar toe te gaan, ze heeft postnatale psychose, ze kan nog niet genieten van haar kind. Ik vind het zo erg voor haar, ik snap het ook allemaal wel, maar voor mij is het zwaar. Ik weet al van kleins af aan dat ik kinderen wil, maar heb ze nog niet. En zij heeft een kind en kan er nog niet goed mee leven. Het is ook allemaal erg dubbel.

Verder ben ik samen met mijn vriend erg gelukkig hoor, het is niet dat we kinderen willen om gelukkiger te worden. Maar het blijft een grote wens. Volgend jaar juni gaan we trouwen, we zijn lekker met de voorbereidingen bezig, ook een mooie afleiding, maar het blijft door mijn hoofd spelen vooral als het moment daar is dat ik weer ongesteld moet worden.

Duurt het bij jullie ook zo lang eer je zwanger wordt? Wanneer bepaal je nu echt om naar het ziekenhuis te gaan voor IUI of IVF e.d.? Wat me ook tegenhoudt is dat ik bang ben dat ik zonder kijkoperatie zo'n behandeling misschien niet mag.

Een heel verhaal als introductie, maar ik vind het fijn dat ik hier mijn ei kwijt kan.

Welkom hier.

Wij zijn ook al bijna 4 jaar bezig om kinderen te krijgen, maar wij hebben de stap naar het ziekenhuis nog niet gezet. Dit willen we volgend jaar wel doen, maar we hopen natuurlijk voor die tijd zwanger te zijn.

Nou zitten wij niet echt met leeftijd nog. Ik ben 24 en mijn vriend 31.

Je moet er natuurlijk wel bij stil gaan staan dat het ziekenhuis traject bij de een langer duurt dan bij de ander. Mijn oom en tante hebben ook ongeveer 2,5 jaar bij het ziekenhuis gelopen voor ze in verwachting waren.

Ik kan begrijpen dat je een kijkoperatie niet leuk vindt, maar er kan natuurlijk wel iets vaags zitten wat je vruchtbaarheid tegenhoudt. En ik denk dat als je naar het ziekenhuis gaat voor IVF of IUI ed. dat er dan ook wel een kijkoperatie ondergaan moet worden. Het is natuurlijk niet leuk, maar wel belangrijk. Op internet kan je vaak wel informatie hierover vinden.

Hoi Theeleut,

Bedankt voor je snelle reactie!
Ja je hebt wel gelijk, als je besluit om met de behandelingen te beginnen, dan ben je ook niet gelijk zwanger.

Bedankt voor de tip!

Groetjes Wendy

Hoi Hoi,

Nou wij zijn echt nog maar net begonnen, maar hoop voor jullie dat het snel lukt!
Misschien is het nu toch wel verstandig om weer naar het ziekenhuis te gaan. Vooral ook omdat jij aangeeft er toch wel echt moeite mee te hebben!

Groetjes Vlinder

Welkom Wienepien 'ouwe' leeftijdsgenoot 😃
lastig he... tik tak... ik ken het gevoel...

Hoop dat het jullie snel gegeven mag zijn!
Heb je wel een regelmatige cyclus?

heb je het 30+ forum al gezien?
tot horens!
Hoop1970

Wat een verhaal! Ik ben net bezig met zwanger worden dus ik heb hier geen ervaring mee! Ik hoop alleen dat je snel de moed krijgt om toch verder te kijken naar waarom het nog niet lukt met zwanger worden. Heb makkelijk praten, maar zou toch nu wel heel snel voor de kijkoperatie gaan. Die onzekerheid over wat er nu aan de hand is, lijkt me ook niet prettig en kan misschien ook voor stress zorgen. Ik weet alleen dat toen mijn moeder eindelijk na een aantal jaren een onderzoek ging doen en ze plotseling zwanger was. Had denk toch te maken met een soort van ontspanning dat er nu verder gezocht zou gaan worden en dat het gewoon afwachten was tot na het onderzoek.
Veel sterkte en succes! Ik zal voor je duimen dat het in een keer toch raak is.
xx Marieke

Dag Hoop en Marieke,

Bedankt voor jullie lieve berichtjes.
Ik voel me niet super gestresst, omdat ik ergens een duidelijk gevoel heb dat ik een keer moeder zal worden, heb dat altijd gehad. En ook de gyneacologe zei dat ik in principe zo zwanger zou kunnen worden, maarja afwachten duurt altijd lang.
Terwijl ik vroeger soms de angst had om plots zwanger te worden, omdat ik er nog niet aan toe was en geen stabiele relatie had, maarja ook die dingen gebeuren.

Hoop ik heb die 30+ forum nog niet gezien, ik ga eens zoeken hier, bedankt voor de tip!

En dat we allemaal binnenkort met een dikke buik rondlopen 😃
Groetjes Wenniepen

Ik ken dat van het niet hebben van een stabiele relatie. Ik wilde op mijn 24ste moeder worden, maar ik had toen een hele aggresieve vriend. Ik was bang dat als ik met hem kinderen zou krijgen dat ie ook zo tegen mijn kindjes zou doen. Dus al een hele tijd bij hem weg en heb nu een lieve kerel, die het niet in zijn hoofd zou halen om mij zo te behandelen en hele goed papa zal zijn.

Op een dikke buik he??? en ik denk dat als je gevoel je dat ingeeft dat het goed komt, dat een hele hoop zegt.

groetjes Marieke

Ohja een vraag van Hoop vergeten.
Mijn cyclus is regelmatig.
Bij mij is dat wel raar, ik was onregelmatig, ik ging de pil slikken en ik was regelmatig.
Na een aantal jaren de pil geslikt te hebben, was ik erg onregelmatig, ik sloeg het zelfs weleens over. Wel lekker maar niet de bedoeling en het voelde ook niet goed.
Volgens de huisarts kon ik de pil gewoon blijven slikken.
Nadat ik met de pil gestopt was, ben ik erg regelmatig geworden, precies om de 4 weken.
Laatste tijd is het wel wat wisselend, dan kan het 2 tot 3 dagen eerder komen.
Ik was in september in Thailand op vakantie, daar was ik een aantal dagen te vroeg ongesteld, kwam wel vaker voor en kan ook aan het klimaat e.d. liggen. Nu was ik overtijd, maar ik test niet te snel, omdat het zoveel teleurstelling geeft als je weer die negatieve uitslag ziet. Van de week kreeg ik enorme buikpijn en ik had het zo warm ineens de vlammen sloegen me uit. Ik dacht eerst ik heb koorts, want ik ben ook al 1,5 week verkouden, maar het is toch weer gezakt. Nu ben ik hevig ongesteld geworden.
Mijn vriend vindt wil ook heel graag een kind, maar hij bekijkt het ook positief. Hij zei als je nu zwanger geweest zou zijn, dan moet je bevallen rond onze huwelijksdatum hahaha....ik zei ach dan hadden we die huwelijksdatum wel verzet, er is altijd wel een oplossing en ik wil de natuur gewoon zijn gang laten gaan!

Ok weer een heel verhaal, blijkbaar vind ik het toch wel lekker om dit er allemaal uit te gooien.

Groetjes Wenniepen.

Hey Marieke,

Wat fijn dat je nu wel een lieve partner hebt die ook een goede vader zou zijn, dat geeft een super goed gevoel en veel rust.
Mijn vriend zou ook een goede pappa zijn, neefjes en nichtjes en andere kinderen zoeken hem vaak op om te spelen, erg leuk om te zien ook.

Ja dat diepe gevoel dat ik eens moeder zal worden geeft me veel rust, daarom was ik ook niet zenuwachtig voor het vruchtbaarheidsonderzoek. Iemand zei zelfs tegen mij, volgens mij ben je volgend jaar zwanger, ik voel dat. Misschien is 2009 dan ook een geluksjaar voor mij!

Ik proost op een gelukkig zwanger worden met z'n allen!

groetjes Wenniepen

Mijn neefjes en nichtje komen ook altijd bij mijn vriend zitten. Dan moet hij het speelgoedboek van voor tot achter wel honderd keer doorkijken met ze. Het is ook weer bijna sinterklaas. Hij trekt dat aan ja.

@Wenniepien; wat een verhaal meid!!
Zo lang al bezig en nog geen stappen ondernomen, erg knap!!
Maar ik snap wel dat je je klokje hoort gaan tikken.
Zelf zijn wij via de ha in het ziekenhuis terecht gekomen, ik had onregelmatige cyclussen, maanden niet, weken lang ongi echt heel erg vervelend.
Ze vertrouwde het niet en ik werd door gestuurd.
We zijn daar in januari aangekomen en daar kwam uit dat ik zelf geen eisprong kan maken, dus we hadden een keuze: Aanblijven modderen of aan de hormonen.
We hebben het 6 maanden zelf geprobeerd met tempen en testen enz. en in augustus hebben we de stap gezet om toch maar aan de hormonen te gaan en in de 2e ronde van de hormonen ben ik dus nu zwanger geraakt.
Bij ons dus binnen het jaar.

Die vlek die ze hebben gezien kan dat een kralenkrans zijn geweest in je eileider???
Is er bloed geprikt, en wat kwam eruit??

Liefs, Karin

Hoi Kaatje,

Gefeliciteerd dat je toch uiteindelijk zwanger geworden bent!

Bij mij was eerst bloedgeprikt voordat we verder onderzoek gingen doen, met mijn bloed is alles in orde.
Ik weet ook niet wat het was, waarom het vloeistof niet na een uur helemaal was doorgelopen door die ene eileider.
Ik denk dan ook gelijk, misschien was na 1 uur nog een foto maken te kort om te zien of het helemaal doorgelopen is.
Ik las hier ook ergens trouwens over gemeenschapstest, die hebben wij niet gehad.

Wat is een kralenkrans eigenlijk?

Groetjes Wenniepen