Hallo allen,

Ik heb een zeer grote kinderwens!
Voor mij was het al een hele tijd duidelijk dat ik zwanger wilde worden. Mijn vriend moest echter aan het idee wennen en ik moet zeggen dit gaat steeds beter!
Maar hoe dichter hij bij het punt komt om het ook te willen, hoe méér ik het wil zijn. Ik ben zó ongeduldig!

Vrienden in mijn omgeving zijn ook zwanger, net bevallen of bezig en ik werk in de kinderopvang waar ik dagelijks met baby's en kinderen te maken heb. Dit laat die wervelstorm in mijn binnenste alleen maar harder razen!

Vorige maand heb ik voor het eerst een zwangerschapstest gedaan. We zijn een beetje onvoorzichtig geweest en ik liep de hele maand met het verliefde gevoel rond dat ik misschien wel eens zwanger zou kunnen zijn. Helaas!
Maar sinds die test wil ik het alleen nog maar meer.
Ik wil niet meer wachten!

Nu mijn vriend nog overtuigen om de condooms te laten liggen!

Groetjes een zeer ongeduldig meisje.
Ik hou jullie op de hoogte

Sika

hallo Silka,

Welkom op dit forum.

Ik snap best dat je ongeduldig bent, dat zijn vele van ons. Maar je schreef dat je vriend nog aan het idee moest wennen? hebben jullie het weleens uitgebreid over jullie(jou) kinderwens? Ik weet niet hoe oud jullie zijn maar dat doet er niet toe. 'k wil alleen zeggen dat jullie beide dus je vriend er wel vooor de 100% achterstaat. Dat is ook fijner voor jou.

Doe rustig aan, geef je vriend de tijd om aan het idee te wennen. En als jullie er beide eens zijn laat dan de condooms pas staan, succes en we horen het graag.

Hai Sika...
Ik herken het gevoel...die wens die steeds sterker wordt, overal zwangere vriendinnen en op kraamvisites gaan, met het gevoel...wanneer zijn wij aan de beurt?
Voor mij telt ook de factor leeftijd mee, ben 'al' 33 dus heb niet alle tijd...dat voelt niet fijn! Maar mijn kinderwens is pas later gekomen, en wel meteen in volle vaart...Mijn vriend weet dit nu bijna anderhalf jaar en sinds een klein jaar hebben we er serieus over gesproken. Augustus dit jaar gestopt met de pil, om eerst n paar maandjes te ontpillen. Sinds ik gestopt ben is het nog moeilijker om te wachten, maar ik probeer geduld te hebben...we moeten er samen helemaal voor willen gaan!
Mijn vriend begint ook wel aan t idee te wennen, wil nog wat praktische zaken afronden... Hopelijk wil hij de volgende ronde de cd's in de kast laten liggen...de cddoos is trouwens bijna leeg dus ik hoop in stilte....
Gisteren begon hij ineens over vakantiedagen sparen voor als de kleine er is en ouderschapsverlof...van binnen een klein vreugdekreetje...

Hoop voor je dat jouw mannetje er ook spoedig voor wil gaan, want het kan nog best even duren voordat het écht zover is...de verhalen op dit forum zijn het bewijs van de grilligheid van de natuur...bij de ene is het meteen raak, anderen moeten alles uit de kast trekken en maar hopen dat het dan uiteindelijk lukt...
Veel plezier op t forum en veel plezier met zwanger worden 😉
Cari

Hallo,

Bedankt voor jullie reacties.
Blij te horen dat mijn mannetje niet de enige is die het zo nu en dan nog wat spannend vindt.
En ik ben het er ook zeker mee eens dat we hier goed over na moeten denken! Maar dat is niet gezegd, dat we dit niet doen.

Mijn vriend en ik praten al zeker een jaar over zwanger worden. Ik ben 29 en hij 30 en we vinden dit allebei een mooie tijd om te beginnen. Maar soms vindt hij het gewoon wat eng.
Toch is ook hij er veel mee bezig. Hij heeft laatst een 5deurs auto gekocht, voor als er een kleine is, was zijn reactie. Ook heeft hij al veel nagedacht over hoe we de dingen in ons huisje zouden moeten reorganiseren.
Dus het is zeker niet iets dat uit de lucht komt vallen.

Vrienden van ons die ook net ouder zijn geworden vertelde trouwens het zelfde. De zwager van mijn vriend is sinds 4 maanden papa en die vond het ook eng om er aan te beginnen. Een andere goede vriend van ons, heeft de tweede onderweg en ook hij vond het eng in het begin.
We hebben het er dus ook met andere mensen over gehad.
Ik denk dat de reactie van mijn vriend best normaal is.
Voor mannen is het denk ik ook anders.

Dit weekend hebben we het er weer eens goed over gehad.
Mijn vriend stelde voor om de condooms voortaan in de kast te laten liggen!!
Wat een ontwikkeling.
Ineens hebben we die eerste stap gezet!

Ik snap dat het nog een lange tijd kan gaan duren, maar die eerste stap is voor mij al onbetaalbaar!

Groetjes Sika

Ik hoop voor jullie dat je snel zwanger bent, en inderdaad voor mannen is een zwangerschap of vader worden iets anders dan voor een vrouw. Je moet niet vergeten dat wij vrouw zijnde het kindje vanaf het begin dragen en wij vrouwen voelen ons goed en hebben meer een band met een zwangerschap dande vader.

Ik bedoel ik was zwanger, ik kreeg een miskraam. Ik ben nu nog verdrietig terwijl het een half jaar gelden is gebeurd mijn man had (bijna) nergens last van. Hij zei ook ja sorry maar ik voelde het nog niet schoppe niks niet het is voor mij gewoon anders en ik moet toegeven dat het ook wel waar is.

Klus ze en wie weet ben je straks zwanger,

Sika, mannen zijn zowiezo wat nuchterder dan wij vrouwen!!
Mijn mannetje was er wel helemaal klaar voor maar dit heeft niet zo heel lang geduurd, 2 maandjes geloof ik maar dat was nadat we te horen kregen dat er iets met mijn vruchtbaarheid was hij kwam toen in te zien dat het echt niet zo vanzelfsprekend is wat toch wel veel mannen denken!!
Helaas hebben we die mannen echt nodig anders hadden er waarschijnlijk wel meer kinderen rond gelopen denk ik en was de leeftijdsgrens niet zo hoog geweest als tegenwoordig!!

Maar van harte met de 1e stap nu hopen dat de volgende heel snel gaan en dat je snel je wondertje mag verwachten!!!

Liefs, Karin