Hallo mensen,
Wanneer hebben jullie het verteld aan je familie en vrienden? Ik ben nu 6 weken, maar wil nog wachten omdat ik een miskraam heb gehad eerder dit jaar. Ik kan alleen bijna niet wachten, ook ben ik het best wel beu om steeds te "liegen". Ik roep dat ik een onsteking ehb aan de urinewegen en daarom antibiotica heb gekregen. Dan kijken de mensen niet raar op als ik ineens geen alcohol drink en ik moet veel plassen...dat probleem is met deze smoes gelijk ingedekt! Heel slim bedacht, maar moeilijk vol te houden in het bijzijn van mijn ouders en schoonouders :| Hebben jullie nog tips en dergelijken?
En wanneer vertelden jullie het dus?

Liefs Polle

Hoi,

Allereerst gefeliciteerd met je zwangerschap!
Hopen dat het allemaal goed mag verlopen.
Jij weet natuurlijk zelf het beste wanneer je dit kan vertellen.
Helemaal zeker ben je nooit natuurlijk.
Maar mij lijkt het wel verstandig om het te vertellen als je wat meer zekerheid hebt dat het goed zit.
Mischien een eerste echo afwachten en daarna vertellen?

Succes!

Lieve groetjes van mij

hai, welkom en volgens mij ben ik je al tegen gekomen bij 'uitgerekend augustus 2008'...

Wij wachten tot 8 weken, wel lastig met de feestdagen hoor...je bent met de hele familie bij elkaar en dan brand t op je lippen...
We willen eerst zelf aan t idee wennen, misschien zelfs de afspraak bij de vk afwachten...

Hoop wel dat we t vol kunnen houden, sinds gisteren enorm misselijk, bijna de hele dag...als dat aanhoudt wordt t lastig om t stil te houden!

In ieder geval gefeliciteerd!

Cari

Hoi,

Ik heb het alleen me zus en me moeder verteld. Moest het uiteindelijk wel op me werk vertellen ivm ziekmelding.Daar heeft een collega het doorverteld aan 2 klanten(denk je een klein team daar houden ze hun momd wel, niet dus)
Daar baalde ik onzettend van want met 8 weken is het toch fout gegaan, tewijl de echo zo goed was...
Als ik weer zwanger zou zijn zal ik het weer pas rond de 12 weken willen vertellen.
Maar het is natuurlijk voor idereen verschillend, ik ben blij dat ik het niet verteld heb.
Mensen kunnen je zo anders gaan bekijken als je verdriet heb en ik ben niet iemand die zijn verhaal bij een vage kennis kwijt wil..

Groetjes

Hoi meiden, heb dit ook al bij 'uitgerekend in augustus' gemeld, ik vind het ook zooo :roll: lastig.
Ik wil het nieuws eerst aan mijn zoontje vertellen van 6 jaar. Dus niet te snel want kan nog misgaan en dat wil ik hem niet aandoen. Ben nu 8,5 week (24/12 echo gehad) maar heb dit jaar al 2x mk gehad.
1e kerstdag zo misselijk en moe dat ik het eten van mijn schoonmoeder niet weg kon krijgen. Maar gelogen dat ik ziek was. Zij helemaal bezorgd, daar baal ik best wel van want ik lieg nooit tegen ze. Ik twijfel nu echt om het eerder aan mijn zoontje te vertellen en hem ook uit te leggen dat het nog kan misgaan. Wat vinden jullie daar van? Zou dit een te grote belasting voor een kind zijn?

Als ik niet al een kind had gehad zou ik het wel al vertellen aan mijn naasten. Mocht het niet goed gaan dan ondersteunen ze je ook.
Blijft een moeilijke en persoonlijke keuze!! Succes!

hoi polle,

Wat een slimme smoes.. hhaahha hoe kom je daar zo bij?
Ik had 'mazzel' bij ouders wonen andere half uur bij mij vandaag en mijn schoonfamilie zie ik niet zo veel.
Dus ik hoefde geen smoes te verzinnen. Ik drink en rook nooit en dus konden ze het daar aan ook nooit ontdekken.

maar toen ik zwanger was van Ster* was ik zo happy.. onbeschrijvelijk maar dat zullen jullie wel kennen.
Ik heb het toen aan mijn naasten verteld toen ik 6 weken was. En op het werk vertelde ik het ook al snel omdat ik gewoon
hele ochtende misselijk achter de kassa zat. Dus vandaar..
Toen ik eenmaal de echo had gehad met 8 weken en 5 dagen dacht ik dat alles oke was en heb ik het aan de rest verteld.
helaas ging het mis met 12 weken zwangerschap. En toen moest ik al die mensen nog eens vertellen dat het mis is gegaan.

Als wij weer op nieuw zwanger zijn wil ik het niet vertellen en vooral niet aan zoveel (on)bekende mensen
Misschien wel aan de naasten met 8 weken, we gaan er eerste zelf van genieten. Vandaag de dag zou ons kindje 28 dagen oud zijn als het optijd geboren zou worden en nu nog vragen mensen (klanten van mijn man) hoe het met mij is en of het kindje er al is... dus dat zijn moeilijke en pijnlijke momenten.

Wij kunnen alleen onze ervaringen geven, jullie moeten het vertellen als jullie er klaar voor zijn.

Succes

Wij hebben besloten om te wachten op de eerste echo. Vorige keer is het mis gegaan bij 5 weken en er waren mensen die het al wisten...(hoe weet ik nog steeds niet, maar we wonen in een roddel dorp) toen ik bij de supermarkt was vroeg de caissiere aan mij of ik er helemaal klaar voor was. Ik vroeg: waarvoor? Toen zei zij: voor je kindje! Toen moest ik dus vertellen dat het mis was gegaan en ik helemaal niet meer zwanger was! Zij schaamde zich rot en ik baalde dat ik het aan "vreemden" moest gaan vertellen. Later bleek dat zij alles maar half/half gehoord had en dus het verhaal van de miskraam zelf niet goed had gehoord en dus verkeerd begreep. Nu ga ik aankomende week de vk bellen voor eerste afspraak...als die werken tussen kerst en oud en nieuw??? Als de eerste echo goed is dan vertel ik het.

Die smoes: Ik heb wel vaker een blaasontsteking dus das geen gek nieuws voor mijn fam. En vlak voor ik weer zwanger was kreeg ik toevallig vitamines van de dokter omdat ik last had van mijn blaas. Ik heb dat verhaal gewoon aangedikt en gezegd dat het uitgelopen is op een urineweg infectie. Gelijk gezegd dat de dokter adviseerde geen sex te hebben bla bla....hihihihi. Ik denk dus dat er niemand verwacht dat ik zwanger ben! Alleen mijn zus weet het,die zie ik bijna elke dag en daar kan ik nooit een geheim voor bewaren. Wij zijn 2 handen op 1 (zwangere) buik! :mrgreen:

Iedereen fijne jaarwisseling!

Liefs Polle 😃

Ik heb dit ook al in een ander forum verteld, maar ik doe het gewoon nog een keer:
Toen mijn man en ik op 12 december ontdekten dat ik zwanger ben, wilden we het eerst pas met 12 weken tegen iedereen vertellen. Maar dat bleek gewoon onbegonnen werk, je wilt het gewoon delen met je familie en BESTE vrienden. Dat hebben we dus ook maar gedaan, vooral nu iedereen de afgelopen dagen toch gezellig bijelkaar zat, morgen nog een goede vriend en 31 december is de laatste aan de beurt.
Wij hebben zoiets van: als het misgaat, houd je dat ook niet voor altijd geheim voor je naasten, maar wil je juist graag een schouder om op uit te huilen.
De rest van de kennissen moet nog even wachten tot begin februari. 😉

Bij de eerste hebben wij gewacht tot na de eerste echo (ongeveer 10 weken). Had het alleen aan een collega/vriendin verteld. Maar ja, toen woonde alle familie ver weg. Dit keer hebben we het direct aan mijn ouders verteld, ze weten toch al dat we al een tijdje bezig zijn. Mijn vader had het liever nog niet willen weten, maakt zich nu de hele tijd druk 😉

Blijft moeilijk en ik barst ook uit elkaar. Maar ja, als het mis gaat hou ik het liever binnen een heel klein groepje...

Succes met geheim houden!

jemoeder schreef:Ik heb dit ook al in een ander forum verteld, maar ik doe het gewoon nog een keer:
Toen mijn man en ik op 12 december ontdekten dat ik zwanger ben, wilden we het eerst pas met 12 weken tegen iedereen vertellen. Maar dat bleek gewoon onbegonnen werk, je wilt het gewoon delen met je familie en BESTE vrienden. Dat hebben we dus ook maar gedaan, vooral nu iedereen de afgelopen dagen toch gezellig bijelkaar zat, morgen nog een goede vriend en 31 december is de laatste aan de beurt.
Wij hebben zoiets van: als het misgaat, houd je dat ook niet voor altijd geheim voor je naasten, maar wil je juist graag een schouder om op uit te huilen.
De rest van de kennissen moet nog even wachten tot begin februari. ;)

Dat is waar dat naasten en je vrienden jullie kunnen steunen als het mis gaat.
Ik heb juist een vervelende ervaring dat iedereen het wist en toen ging het fout.
Nu zijn we er achter komen wie daad werkelijk onze vrienden en familie zijn.
Ik heb amper steun gehad ja van de mensen waarvan ik het niet van verwacht had,

Ik hoop dat het bij jullie goed gaat en ik wens je veel plezier met oud en nieuw.

Wij hebben de knoop doorgehakt en vanavond het nieuws aan ons zoontje verteld. Hij is morgen jarig en dit was zijn eerste kadootje! Het eerste wat hij vroeg of we al een naam hadden bedacht? Hij had er wel één, Timmy, hoe lief is dat! Heb hem wel goed uitgelegd dat het nog wel mis kan gaan. Het grappige is dat hij mijn moeder het nieuws alsvolgt vertelde, 'Oma als alles goed gaat dan krijgt mama een baby!' Tegen ons zei hij dat als het niet goed zou gaan wij in ieder geval hem nog hadden.... Dat vond ik zo stoer van hem...
Ben heel erg opgelucht nu!

mama1988 wat balen zeg dat sommige mensen zo slecht op jouw nare nieuws reageerden. Inderdaad zo zie je maar weer wie je echte vrienden zijn!

momo

hoi momo

wat een stoer ventje hebben jullie zeg! hahah
Hoe oud is hij als ik vragen mag?

Stoer is ie zeker! Hij wordt morgen 6 jaar!

momo34 schreef:Stoer is ie zeker! Hij wordt morgen 6 jaar!

Geweldig! Ik wens jullie morgen een fijne dag en geniet ervan!

Liefs mama198

Wat ontzettend gaaf van je zoontje Momo34! Onder de naam kom je nu niet meer uit 😉

Fijn dat je het nu aan andere kunt gaan vertellen, hopen maar dat dit keer echt alles goed blijft gaan!