hallo,
Ik ben verrast om zo snel al reacties te krijgen
Ik heb 2 maanden na tstart vd pil een longembool gehad. Ik ben toen op een zondag avond naar een dokter van wacht geweest - sportdokter! - en die lachtte me uit, 'stress' was het! Thuisgekomen was de pijn in mijn rechterzij zo erg dat ik op de koude vloer - was eind okt - lag te kronkelen van de pijn. Mijn ma zei, kom we gaan naar spoed. Maar 25min in de auto zitten, kon ik niet, dus ik zei : geef me veel pijnstillers en zo heb ik de autotocht kunnen maken. Eenmaal in tziekenhuis, heb ik heel lang moeten wachten - een geluk dak mezelf al verdoofd had - anders had ik er nogal afgezien. Uiteindelijk ben ik nog op een kinderafdeling terecht gekomen, reden was dat ik nog nr een kinderarts ging en niet naar een huisarts (dat is ook een lang verhaal). Ze vonden niets, ze vermoedden een ontstoken longblaasje. Heb daar nog 2 dagen gelegen, kreeg enkel pijnstillers. Ik vroeg meer pijnstillers dan ik kreeg - en ik had enorme pijn. Een verpleegster zei me 'jij bent hier de oudste op de gang en jij stelt je tmeeste aan'. Ik wist niet wat antwoordde - e chance dat mijn moeder erbij was die zei 'ik ken mijn dochter, ze heeft al veel meegemaakt, ze klaagt ni rap, en ze heeft echt wel pijn'. Gevolg : ik wou nr huis, want daar kon ik evengoed liggen, en had ik zelf controle op mijn medicatie! Na een week was dit over, en kon ik mijn studies verder zetten.
Twee maanden later - ik deed toen stage ikv opleiding - kreeg ik terug die pijn, maar dan links. Ik zei tegen mijn ma 's avonds - rijdt maar met mij nr spoed, want anders geraken we er ni meer. En idd, twas hetzelfde, nu was de diagnose : een redelijk kleine longembool. Ik kreeg dadelijk bloedverdunners en voldoenende pijnstillers - was ook terug op die afdeling en als ik belde kreeg ik wat ik vroeg, ze hadden hun lesje geleerd 😊
Twee weken na de opname moest ik op controle op de dienst pneumo. Mijn moeder moest werken, mijn ex vriend ook, ik zat er nix mee om alleen te gaan. Daar kreeg ik te horen : rook je, neen. Maar je pakt de pil nog? direct mee stoppen! Mijn wereld als 19jarige stortte in - had ook een vaste vriend, dus hoe moet het nu verder. Achteraf gezien is het goed dat ik van die gevaarlijke pil vanaf was. Ik mocht direct ook op consultatie bij mijn huidige professor voor bloedverdunner. Doe dag zal ik toch ook nooit vergeten, wat een helse dag! Ik wist wel dat ik een longembool had, maar ik wist als 19jarige nog niet wat de gevolgen daarvan waren. Gelukkig ben ik nu niet meer zo naïef in die dingen - integendeel, ik ga direct van het ergste vanuit, ook niet goed, maar ja...
@ nenske : ik kan wel begrijpen dat je op den duur niet meer weet waar te prikken. Ik had dit al als ik een kleine ingreep moest ondergaan (bv een moedervlekje weghalen, voor een wijsheidstand te trekken, enzo) en dit was maar telkens 10 dagen spuiten. Mijn professor in Gasthuisberg zegt wel dat dat geen probleem, maar ik betwijfelde dat toch altijd. En jij geeft toch ook aan wat ik al dacht. Bovendien ben ik nogal mager, wat maakt dat ge ook minder mogelijkheden te hebben om te prikken. Ik wens je héél veel succes met je zwangerschap en te spuiten! Ben je al aan tspuiten sinds je een kinderwens had of sinds dat je weet dat je zwanger bent?
(en wat we ook al gemeen hebben, mijn moeder is 1,5 jaar geleden na 3 jaar strijd tegen een hersentumor ook gestorven. Daarvoor heb ik ook al een dubbel gevoel : zal zo raar zijn om zwanger te zijn en niet al je kwaaltjes en pleziertjes aan je moeder kan vertellen... ma ja, tis tleven zeker???)
@ mevrouw bril : ik hoop dat je goed nieuws zal krijgen, tis toch wel spannend hé.
De gynecoloog in UZLeuven, die ervaring heeft met bloedverdunners, heeft me al 2x (ben 2x geweest) echt aangedrongen op een spiraaltje, maar ik zie dat niet zitten omdat als je nog niet zwanger bent geweest, veel kans hebt op afstoting. En omdat mijn lichaam al veel bizarigheden vertoont, heb ik het nooit aangedurfd om een spiraaltje te steken. En veel mogelijkheden van anticonceptie blijven er dan ni over. Gelukkig heb ik een goed ventje die niet bezig is met dat éne ding en dat maakt dat we goed hebben kunnen oppassen, al 4 jaar lang. We hebben allebei een kinderwens en zouden er binnen enkele maanden aan beginnen, dus tis de moeite ni meer...
groetjes