Marcel schreef:Voor mij was meer de keus voor kinderen moeilijk, omdat ik full-time wil blijven werken. Huishoudelijke dingen heb ik niet echt, want die doet mijn man. We hebben echt de rollen omgedraaid zeg maar. Hij kookt ook. Ik doe alleen de was en strijk zelf in het weekend.
Ik zal dadelijk ons kind de 3 dagen in de week naar de kinderopvang brengen en mijn man zal het dan ophalen. Op die wijze heb ik wel de ochtend uurtjes met mijn kleine (ga ook meestal pas rond 9uur richting mijn werk). Verder kijk ik er ook naar uit naar die 2 dagen dat mijn man straks thuis is, omdat we dan ook samen kunnen ontbijten. 's avonds eten we zelden tegelijk, dus nu komt het altijd aan op het weekend terwijl we dadelijk dus ook nog 2 ochtendjes samen hebben.
Ik kan nu natuurlijk nog niet zeggen of het dadelijk echt allemaal zo ideaal is, maar er is tenminste wel altijd een ouder beschikbaar voor ons kind. Dat was toch vroeger ook altijd zo: mama was er altijd terwijl papa altijd werkte. Nu is het dus andersom.
Ben wel benieuwd of de zogenaamde moedergevoelens niet gaan opspelen en of dat idd sterker is dan bij een man. Tot nog toe is mijn man sowieso altijd de kinderpersoon geweest. Ik heb nog nooit een luier verschoond of uberhaupt een baby echt vast gehad :oops:
@Mimabo: jij hier! Waren er toch echte carriere vrouwen op dit forum en dichterbij dan ik dacht :-)
Haha ja, je bent niet de enige 😉