dahlia schreef:Bedankt voor je reactie, toch prettig om te merken dat ik niet de enige ben. Lijkt me wel lastig voor je dat je al een jaar bezig bent. Natuurlijk is het heel normaal dat je niet binnen het jaar zwanger wordt, maar als ik naar mezelf kijk en er nu al wel wat meer mee bezig ben hoe is het dan na een jaar?? Hoe ga jij er mee om en hoe reageerd je vriend??
Wij hebben ook besloten het niet met anderen te delen en dat maakt het nog lastiger dat mijn vriend het er het liefste ook niet over heeft. En als ik er iets over zeg, en zeker als het over mijn vruchtbare periode gaat wil hij er allemaal niks van weten. Hij is bang dat het een obsessie wordt, maar ik heb eerder het gevoel door er niet over te kunnen praten en het te kunnen delen mijn nare gevoel alleen maar erger wordt.
Maar goed, ik moet het van me af zetten en gewoon afwachten.
Ik ging er tot een 3 tot 4 maanden geleden redelijk rustig mee om, had het gevoel van; het komt wel. Maar nu we bijna een jaar verder zijn word ik wel een beetje bang. Stel dat het niet lukt? Hoe voel ik me dan?
Wat Rasje zei; dat haar vriend zegt; "dat je zwanger wilt worden weet ik nu wel" is heel logisch. Wij willen gewoon praten over hoe we ons voelen en wat het met ons doet. Als je dat tegen je partner zegt; hoort hij eigenlijk; He kluns! Je maakt me niet zwanger! We zijn al zo lang bezig, ben je wel in orde?!
Wij zeggen wel; onze mannen begrijpen ons niet, maar andersom is dat net zo. Zij zien het als hun taak ons te bezwangeren en als dat niet lukt, zien ze dat als falen. Ga ze daar dan vooral niet op aanspreken (ook al doe je dat voor je gevoel helemaal niet), maar probeer het anders te formuleren. Zeg vooraf duidelijk dat het normaal is dat het zo lang duurt, want zij lezen dit soort internetsites echt niet en hebben het er echt niet met hun vrienden over. Zorg ervoor dat ze zich niet aangevallen kunnen voelen als je duidelijk maakt dat je je depri voelt door al dat wachten. Het ligt niet aan jou lieverd, maar ik baal ervan dat het ons nog niet gelukt is.
Liefs!