jersey schreef:Ik heb je verhaal gevolgd hier op het forum en heb veel bewondering voor je. Ik weet zeker dat een aantal mensen hier aan hebben als ze overwegen om zich in DD te behandelen.
Ik hoop voor je dat het allemaal goed gaat afgelopen.
Mocht het deze keer niet lukken, krijgen je dan een nieuwe kans of krijg je een ander traject?
@Jersey dank je wel, lief van je. Hopelijk gaat het goed want dit was onze eerste maar ook laatste keer, we hebben zelf besloten om één poging te wagen en dan te stoppen in verband met mijn leeftijd (42).
Maar wie weet .... we hebben nog een kans 😉
@Me We zijn weer thuis met een bevruchte embryo in de buik. Lig nu lekker op de bank met de laptop op de schoot.
Het was vanochtend wel erg spannend zeg, gewoon killing, was blij dat het kwart voor negen was en ik kon bellen. Verstond ik hem eerst nog niet .
Toen snel op weg, daar weer een tijdje wachten natuurlijk, maar de moeite waard. We kregen eerst te horen dat het inmiddels een viercellige was geworden (zegt me eerlijk gezegd niet zoveel, ga zo eens googlen) en we kregen daar een foto van, heel raar/apart om te zien. Toen het inbrengen van het eitje, alles werd van te voren zover klaargemaakt, eendebek en een catheter ingebracht, en toen werd omgeroepen dat ze zover waren. Heel apart om zo je eitje binnen te zien komen hahaha in een grote spuit, bij het inbrengen ging het niet goed omdat er een knik zat en daar kon de dr. niet bij, hup weer eruit, catheter wat dieper, nog een keer. En weer niet goed, toen ging het eitje weer weg naar het lab. en werd er een grotere catheter gehaald, eitje weer opgeroepen en ja toen ging het goed. De dr. zei nog nou het kostte zoveel moeite om er te komen, die valt er echt niet meer uit Dat hoor je natuurlijk graag. En ook daar kregen we een foto van mee, tis dat je weet wat het is en waar het zit maar anders. Toch wel heel speciaal. En nu er maar op vertrouwen dat het gaat innestellen en de komende negen maanden blijft zitten. Voorlopig eerst twee spannende wachtweken.
Liefs van Shan