Hoi dames,
Even een vraagje voor degenen die al te maken hebben met de zogenaamde peuterpubertijd.
Ook mijn kleine man pubert leuk mee door veel Nee te zeggen en te drammen en enorm boos te worden.
Hoe gaan jullie om met deze fase van je peuter?

Tsja hoe ga je ermee om, dat is een hoop aftasten. Mijn dochter zit er ook in. Als ze iets niet krijgt, iets niet lukt of als ze geen zin meer heeft, gaat ze krijsen en heel boos worden. Maar als ze het te bont maakt gaat ze op haar strafplekje en daar moet ze 1 minuut staan. Sinds we dit hebben ingevoerd gaat het een stuk beter.
Ze doen dit namelijk ook om te kijken waar je regels zijn, en als je dan toegeeft om van het gekrijs af te komen, dan wordt het alleen maar erger.

Maar iedereen maakt het mee, en wij zijn gelukkig niet de enige!!!! :mrgreen:

Karin hoe lang heb je dat strafplekje al? En hoe ging dat de eerste keren? Ik vrees nl dat als wij dat in zouden voeren we het dan best moeilijk krijgen om hem daar te laten staan zeg maar.
En waar moet je op letten met zo een plekje?

Hee bedankt Karin voor je reactie.
Wij zetten hem op de gang als ie stout is. Hij kan daar in principe geen kant op. Hij kan hooguit gaan spelen met de jassen etc. wat allemaal in de gang aanwezig is. Maar meestal huilt hij al voordat ik hem daar neer zet.
Ik vind zo'n strafplekje ook wel een goed idee maar vrees dat ie daar niet goed blijft staan, net als jij Syl.

Strafplekje kan al vanaf heel jong, kleine van mijn zus is 14 maanden en heeft dit al.
Ze moet dan even op de gang en daar is niks, behalve de kapstok.
Ze moet er dan heel even staan nog geen minuut, want dat kan niet langer met zón kleintje
natuurlijk.
Volgens mij heb ik bij de Nanny wel eens gezien dat je ze net zolang moet terug zetten tot ze blijven zitten.
Kunt een klein stoeltje neerzetten.
En vertellen (rechtvoor gaan zitten) waarom ze er moeten zitten en hoe lang. En dat je ze weer ophaalt.

Mss een idee, mijn zoontje is nog maar 8 maanden dus heb het nog niet meegemaakt hier, maar
lijkt me wel mega lastig.

Ja wij laten hem ook niet heel lang op de gang hoor. Inderdaad nog geen minuut, vaak een halve minuut of korter.
Vanochtend gebeurde er iets. Ik had een appel in stukjes gemaakt en dat zet ik dan altijd op de salontafel. Hij wilde dit nu niet en sloeg het bakje appel van tafel. Ik werd heel boos en zette hem op de gang. Hij was toen al aan het huilen omdat ik boos werd. Ik heb hem daar kort gelaten en toen weer gehaald en de stukjes appel op de grond laten liggen en hem laten zien dat dat niet de bedoeling is. Ik zei dat hij de appel op moest ruimen en dat deed ie niet, ging hij weer huilen, drama alom. Ik stelde voor samen met mama opruimen. Nee ook niet, weer huilen. Hij wilde spelen. Ik zei nee eerst de appel samen opruimen en dan spelen. Ik deed een stukje appel in het bakje en hij volgde. Was wel even bang dat hij echt niet zou gaan opruimen met mij en dat ik het alleen kon doen. Wat zouden jullie doen in bovenstaand geval? En wat als hij niet was gaan opruimen, wat hadden jullie dan gedaan? Gewoon volhouden of toegeven en dan zelf opruimen?

Het strafplekje hebben wij nog niet zo lang. Omdat wij eerder het met een waarschuwing konden verhelpen. Ze gaat er alleen heen als ze dus heel bewust boos is. Zoals laatst met de longdrink glas. 3x gewaarschuwd dat ze hem moest neerzetten. Toen wilde mijn man hem pakken om drinken in te doen. En zij werd zoooo boos, want mijn man mocht hem natuurlijk ook niet pakken, dat ze hem BEWUST op de grond heeft gegooid. Ik heb heel hard gezegd. Janneke dit mag niet. Ben voor haar gaan zitten en heb haar duidelijk verteld dat ze nu straf heeft en op haar stoeltje moet zitten. En dat ze eraf mag als ik haar kom halen.

Het stoeltje staat wel in de woonkamer, maar met de leuning naar ons toe zeg maar. Ze wordt op dat moment even buitengesloten van de activiteiten die wij aan het doen zijn. Ik zet dus ook een wekkertje. Zo weet ik dat ik haar nooit langer laat zitten.

ALs de minuut om is. Vertel ik haar dat we doen knuffelen en een kusje en dan mag ze gaan.
De eerste keren was het verschrikkelijk moeilijk om haar daar te laten zitten. Maar de aanhouder wint.

@Elena, jij zet hem dus gelijk op de gang??? Je waarschuwt dus niet eerst??

Ik zou het zo doen (niet aangevallen voelen hoor 😉 ) Als hij het bakje dus wegslaat, zou ik hem bij zijn arm pakken en duidelijk zeggen waarom hij dat niet mag doen. Dan doe je samen de appels weer in het bakje. Gooit hij het weer om, dan zeg je (zijn naam), Mama heeft net verteld dat je dit niet mag doen, en je doet het dus toch. Nog een keer gooien en je gaat naar de gang.
Weer ruim je alles samen op en doet hij dit dus weer dan zeg je: Mama heeft je twee keer gewaarschuwd, nu ga je maar naar de gang!!!!!

Ik hoop dat je snapt wat ik bedoel. Dus de eerste keer zeg je het rustig en duidelijk. De tweede keer verleg je je stem, zodat hij kan horen dat het menens is.

En de derde keer zeg je dus heel resoluut dat dit niet meer door de beugel kan en kan als gevolg daarvan dus gestraft worden.
Ze moeten ook ontdekken he. Dus gelijk na 1x iets doen gelijk op de gang, dat snappen ze niet echt.
Snap je wat ik bedoel????

Nee hij gaat niet altijd direct de gang op hoor. Meestal na een waarschuwing, maar een enkele keer zoals nu dan gaat hij direct.
Ik snap hoe jij het het bedoelt Karin (voel me niet aangevallen hoor). Ik had het ook zo kunnen doen ja. Misschien doe ik dat een volgende keer wel. Is ook voor moeders een leerproces denk ik. Ik ben nogal snel met stem verheffen. Ik probeer keer op keer dat niet zo snel te doen, maar soms is dat gewoon mijn eerste reactie. Ik pak hem dan wel bij zijn arm hoor en zeg heel duidelijk dat (zeg ook zijn naam) dat niet mag en dat mama dat niet lief/leuk vind. Als ik hem van de gang haal neem ik hem altijd even in mijn armen en leg hem even rustig uit waarom mama nou zo boos werd. Niet dat hij dat goed snapt denk ik, maar hij wordt er wel rustig van en ik vind het ook fijn. Als ik hem die uitleg geef praat ik ook altijd normaal of juist op een wat zachtere toon.
De kindjes hebben veel te leren, maar de ouders ook denk ik altijd maar 😉

Mijn peuterpuber tijd is alweer ffie,s een poosje geleden.. mijn kids zijn nu 14 en 8 jaar.. laat heel duidelijk zien waar jullie als ouders de grensen hebben.. zet idd een kind nooit zo in een keer op de strafplek of gang.. maar waarschuw eerst een keer.. en gebeurt het weer dan op de strafplekje.. zet hem of haar gerust in de kamer in de stoel/kinderstoel of op de bank... 1 ding heel belangrijk blijf zelf rustig en kalm ook al heb je dit 1001 keer moeten doen... hoe kalm jij blijft en bent.. zal je eerder zien dat het werkt.. en je kind gaat hierdoor terug schreeuwen... (als je hard roept of idd schreeuwt. je bent dan een voorbeeld voor de kids).

mijn dochter is nu 8 en heeft ook haar streken... doet ze iets wat ik niet leuk vind is het 8 min na de gang.. maakt ze het heel bond.. gaat ze een half uur na der kamer... en ze moet altijd sorrie zeggen...(ook belangrijk als je zelf fout zit. om dit ook te doen...
heel belangrijk beloon bij goed gedrag...

Nootje38 schreef:Mijn peuterpuber tijd is alweer ffie,s een poosje geleden.. mijn kids zijn nu 14 en 8 jaar.. laat heel duidelijk zien waar jullie als ouders de grensen hebben.. zet idd een kind nooit zo in een keer op de strafplek of gang.. maar waarschuw eerst een keer.. en gebeurt het weer dan op de strafplekje.. zet hem of haar gerust in de kamer in de stoel/kinderstoel of op de bank... 1 ding heel belangrijk blijf zelf rustig en kalm ook al heb je dit 1001 keer moeten doen... hoe kalm jij blijft en bent.. zal je eerder zien dat het werkt.. en je kind gaat hierdoor terug schreeuwen... (als je hard roept of idd schreeuwt. je bent dan een voorbeeld voor de kids).

mijn dochter is nu 8 en heeft ook haar streken... doet ze iets wat ik niet leuk vind is het 8 min na de gang.. maakt ze het heel bond.. gaat ze een half uur na der kamer... en ze moet altijd sorrie zeggen...(ook belangrijk als je zelf fout zit. om dit ook te doen...
heel belangrijk beloon bij goed gedrag...

en komt een kind terug van de strafplekje zie het als vragen om negetief aandacht.. dan kind aan de hand pakken niks zeggen en terug zetten op de plek...
en na afloop praten uitleggen.. als de kinderen ouder zijn... kunnen ze het makkelijker begrijpen.. vraag ook na hun meening.. maar jullie beslissen..

Bedankt nootje 😊
Ja zo zal iedereen het toch weer anders doen. We kunnen van elkaar leren denk ik. En uiteindelijk doet iedereen toch waarvan hij/zij denkt dat het goed is.
Toch leuk om te lezen hoe anderen het aanpakken.

Interessant topic dit. We hebben een meisje van 2,5 maand nu, dus voor mij zit dat allemaal er nog even niet in 😉

Kan wel tips geven over kinderen tussen de 11 en 17 jaar (daar werk ik mee) 😉

Tinkerbell79 schreef:Interessant topic dit. We hebben een meisje van 2,5 maand nu, dus voor mij zit dat allemaal er nog even niet in 😉

Kan wel tips geven over kinderen tussen de 11 en 17 jaar (daar werk ik mee) ;-)

vertel vertel meis.. wil jou tips zeker zo graag weten meis.. ze zijn welkom... heb zelf een puber zoon.. van 14 jaar..

Een puberzoon van 14, pfff dat is wel een lastige ja. Zo aan jouw eigen adviezen te lezen, weet je waarschijnlijk best goed hoe je daar mee om moet gaan. Althans zo kom je over op mij.

Maareh, ik zal even specifiek zijn. Ik werk op een groep voor psychiatrische jongeren. Zij hebben oa autisme, adhd, borderline, hechtingsstoornis, en agressiviteit etc etc etc. Dus dat zijn de moelijkere jongeren! Deze kids hebben in ieder geval heeeel veel behoefte aan duidelijkheid en structuur. Heel erg consequent zijn, en veel praten en uitleggen, dat heeft ieder kind in ieder geval nodig van die leeftijd (alle leeftijden natuurlijk ;-))

Tinkerbell79 schreef:Een puberzoon van 14, pfff dat is wel een lastige ja. Zo aan jouw eigen adviezen te lezen, weet je waarschijnlijk best goed hoe je daar mee om moet gaan. Althans zo kom je over op mij.

Maareh, ik zal even specifiek zijn. Ik werk op een groep voor psychiatrische jongeren. Zij hebben oa autisme, adhd, borderline, hechtingsstoornis, en agressiviteit etc etc etc. Dus dat zijn de moelijkere jongeren! Deze kids hebben in ieder geval heeeel veel behoefte aan duidelijkheid en structuur. Heel erg consequent zijn, en veel praten en uitleggen, dat heeft ieder kind in ieder geval nodig van die leeftijd (alle leeftijden natuurlijk ;-))

hey meis mijn oudste is een jongen idd met een beperking.. zit nu op een SMOK-MLK cluster4 school..maar doet het dus super.. en wat je al zegt.. goeie stuctuur en duidelijkheid... consequent zijn.. maar wat ik ook heel belangrijk vind.. zijn wereldje begrijpen... dus ik heb veel contact oa met ouders die ok kinderen met een beperking hebben.. en aangezien als ze een goeie begleiding hebben.. kunnen ze leren omgaan met hun eigen ik... en later ook gezinnen beginnen... dus ook met deze mensen heb ik contact.. en zo leer je alles kenne ook het gevoel van deze kinderen..

Ah ok. Dat lijkt me wel pittig dan. Fijn dat je contact hebt met ouders die hetzelfde meemaken. Idd die kids hebben een andere wereld en het is mooi als je als ouder je hierin wilt verdiepen (niet alle ouders doen of kunnen dat namelijk). Maar idd met goede begeleiding schoppen deze kids het ook echt wel ver hoor!

Mijn ouders deden dat ook voor mijn zus. Mijn zus heeft een geestelijke beperking en door artsen en psychologen werd er iedere keer tegen hun gezegd dat mijn zus dus nooit op zichzelf zou kunnen wonen. Maar daar trapten mijn ouders mooi niet in. Mijn zus heeft 10 jaar samengewoond. Toen is die relatie helaas overgegaan. Ze heeft toen een jaar bij mijn ouders gewoond. Nu woont ze weer opzichzelf, zonder begeleiding. Mijn vader doet de financiën, en er komt 1x in de twee weken een maatschappelijk werkster praten met haar. Dus dat gaat goed..

pfoe lastige tijd ja..vooral omdat echt communiceren nog neti zo goed gaat, mijn zoon is nu 4 (over 3 weekjes 5) en overziet dus alle consequenties..
ik deed hem ook na 2 keer waarschuwen op de gang met af en toe een uitschieter als hij iets ineens gooide ofzo dan ging ie ook direct..
en bij terug komen en niet opruimen zou ik nu idd stug volhouden en na 2 keer weigeren weer op de gang zetten, mar weet even neit of dat bij die leeftijd ook al kan..lijkt me wel..
mijn zoon kan ik nu vak keuze laten maken..als jij dit niet doet..dan ga je niet in bad, of mag je niet nog even naar beneden! dat is vaak al genoeg want dat vind hij heel leuk.
maar ook dat is neit vaak nodig..hij krijgt nu eigenlijk bijna nooit straf ofzo..doet weinig gekke dingen..is soms wel verbaal stout..brutaal..laatste woord hebben enzo..(hij is verbaal ook erg sterk ontwikkeld..;))

Brusje, dat is wel fijn dat hij de consequenties overziet.
Daar kijk ik ook wel naar uit, maar ik moet nog even geduld hebben. Komt wel.

Dit ken ik ook, vooral als het om eten gaat. Zijn papa heeft wat moeite om dan nee te zeggen. Die moet ik ook nog een beetje opvoeden 😂