Hallo allemaal!!

Ik wil ook graag zwanger worden, valt niet mee! Maar goed we geven niet op 😉 Ik las nog meer berichten over meiden die de 30 gepaseerd zijn! Ik zelfs al de 35 hihihi 😂 maar goed, je hoort zoveel dat er mensen ouder zijn dan??? Ik ben vandaag lid geworden van dit gebeuren!! Leuk om ook met vrouwen te praten die ook graag zwanger willen worden!! 😃

Groetjes Van Leeuw..

hoi leoni. leuk dat je mee komt kletsen.
ben 32 jr(nog 2 wkn. en dan al 33 jr.)
en inderdaad t valt niet mee allemaal maar t kan nog erger,denk ik dan maar.
hoelang zijn jullie al bezig,als ik zo vrij mag zijn?
liefs muisje32

Hoi Leonie en muisje,

Ik ben 36 (ook bouwjaar '73) en ik klets gezellig mee in het topic "Wie is ook rond de 31 en wil voor t eerst zwanger worden?" omdat er niet echt veel reacties kwamen op het topic 35+ dat ik gestart was. Misschien vinden jullie het ook gezellig om daar mee te komen kletsen.

Hier is ook een linkje naar dat topic: https://zwangerworden.nu/forum/viewtopic.php?f=39&t=3733

Hallo ik ben 34 (bijna 35) en ben eind december gestopt met de pil.
Wacht nu op mijn eerste ongesteldheid en heb ik ook gelijk wat inzicht in mijn cyclus.

Wel fijn om jullie te treffen want soms begin ik best te twijfelen of alles wel gaat lukken gezien mijn leeftijd.

Ben wel nieuwsgierig of jullie leeftijd ook de beslissing heeft versneld. Ik heb nooit echt haast gehad met zwanger worden totdat ik besefte dat mijn klokje wel begint te tikken. Het is dus wel een verstandelijke beslissing geweest. Als we beide naar de toekomst kijken dan willen zien we kinderen maar dan zullen we nu toch wel moeten beginnen. Begrijp me goed ik vind het allemaal geweldig maar heb niet als sommige vrouwen een enorme drang gehad.

Nu het eenmaal gaat beginnen begin ik ook aan het idee te wennen en merk ik dat ik dit forum toch wel erg vaak open 😉 Is dit misschien voor iemand herkenbaar?

Groeten Rebbe

Wij hebben heel lang tegen elkaar gezegd dat als we elkaar eerder hadden ontmoet (we waren 28 en 30 toen we elkaar leerden kennen) dan hadden we nu al wel kinderen gehad (als het tenminste wil lukken natuurlijk). Maar we waren er nog niet aantoe omdat we nog zoveel dingen samen wilden doen voordat er kinderen komen. We hadden zelfs al een beetje het idee dat we het misschien wel helemaal niet zouden proberen. Tot een maand of twee/drie geleden. Toen ging het bij ons allebei ineens heel erg kriebelen. Onafhankelijk van elkaar zonder dat we het van elkaar wisten begonnen we erover na te denken. En ineens op een zaterdagochtend begon mijn man erover dat hij toch wel wilde proberen een kindje te maken. Ik was helemaal blij, zo blij dat ik er zelfs wel een beetje van moest huilen. We hebben er dat weekend nog over verder gepraat en ik heb 's maandags direct de huisarts gebeld om een afspraak te maken voor het verwijderen van mijn spiraaltje. En nu kan het wat mij betreft niet snel genoeg gaan.

Doordat er al een ander topic uit 1973 geopend is en de link hier al geplaatst is zal ik dit topic sluiten. Zo zullen er geen dubbele topics zijn.

Graag daar verder praten :).

Groetjes,
Babii