Prinses88 schreef:Dankje voor de uitleg, had er nog nooit van gehoord.. Maar dan is het zeker een verademing dat je pijn en stijfheid nu minder is met de zwangerschap! Lijkt mij dat je er dan ook echt van kunt genieten, al doe je dat natuurlijk sowieso wel maar zonder erge pijn is het toch prettiger..
Ik hoop ook echt dat ze bij mij nog iets vinden, maar dat betwijfel ik heel erg.. Vreemde van alles is, is dat ik in maart/april 3 weken een verdoofd been heb gehad aan de rechterkant! Kon er niet goed op lopen omdat ik in mn bovenbeen niks voelde, ook artsen kunnen er geen touw aan vast knopen dus het blijft een raadsel ben ik bang..
Ik geniet alleen al van het feit dat mijn lichaam iets natuurlijks goed doet, voor het eerst (althans, zo voelt het) :-D. Ben best wel trots op de krakkemikkige lichaampje van mij ;-). Maar ja, het helpt idd ook dat ik minder pijn heb, hoe je het ook wendt of keert, is altijd prettiger :-D.
Wat naar van je been!!! Het brengt zoveel onzekerheid met zich mee als je lichaam niet naar behoren functioneert en er is gewoon geen verklaring voor... dan kunnen ze zoveel met de wetenschap tegenwoordig, maar de meest simpele dingen kunnen ze niet verklaren... daar is het lichaam dan toch nog iets te complex voor. Ik hoop echt voor je dat ze toch nog iets vinden, geef de moed niet op en zorg dat je artsen om je heen hebt die er positief instaan, want een negatieve arts is slopend (ik had een huisarts die vroeg of ik wilde dat er wat mis met mij was, omdat ik altijd klachten had... nou ja... wat denk je zelf ?! Heel frustrerend! Hij weigerde mij door te sturen, ben toen uiteindelijk van ha gewisseld en was binnen een week doorgestuurd en had binnen 3 maanden een diagnose waar ik eerst drie jaar voor heb moeten vechten).