Hallo allemaal,

Ik zal mezelf even voorstellen. Ik ben Astrid en 29 jaar. Sinds een half jaartje wil ik heel graag stoppen met de pil en de gok wagen om zwanger te worden.

Een paar maanden geleden heb ik het er met mijn vriend over gehad (zijn bijna 10 jaar samen). Hij wil ook heel graag vader worden, maar het liefst nog niet op korte termijn. Hij is net zo oud als ik en noemde een termijn van 5 jaar. Daar ben ik het natuurlijk helemaal niet mee eens. Vanaf 30 word je in bijhoorlijk rap tempo minder vruchtbaar en voordat het een keertje gelukt is (mocht het al lukken) ben ik al 36 of ouder. Lijkt me wel heel oud.

Hij merkte dat ik teleurgesteld was en wil ook wel eerder vader worden. Alleen zitten we nog niet op 1 lijn wat betreft de 'termijn'.
Wat mij betreft stop ik in ieder geval dit jaar nog. Dan heb ik nog een kans om moeder te worden op mijn 30e of 31e. Anders zie ik dat ook al niet meer gebeuren.....

Ik kan hem natuurlijk niet dwingen en ik wil het ook niet al te vaak over 'het onderwerp' hebben. Hij moet zich niet opgedwongen voelen.

Heeft iemand ervaring met deze verschillende ideeen? Graag jullie reactie hoe jullie ermee om zijn gegaan en op wat voor termijn jullie vriend/man om was 😉

Alvast bedankt voor jullie reacties!

Astrid

Hoi Astrid,

Welkom hier! Jouw verhaal is voor meerdere mensen hier wel herkenbaar. Ook voor mij...
Ook ik ben (bijna) 29 en had al een hele tijd een kinderwens. Echter ook omstandigheden die niet ideaal waren (qua wonen en werk etc). Op een gegeven moment wogen die omstandigheden voor mij niet zo zwaar meer en heb ik het aangekaart bij mijn vriend. Hij was er echter nog niet zo mee bezig... ik dus diep teleurgesteld... bleef er maar op doorgaan totdat hij het op een gegeven moment echt zat was! Toen was het voor mij duidelijk; ik wil een kindje omdat we het allebei graag willen en niet omdat ik hem overtuigd heb. Ben er toen maar mee gestopt om het er steeds over te hebben...
Uiteindelijk begon vriendlief er zelf steeds meer over en na een paar maandjes (eigenlijk nog sneller dan ik had verwacht!) vroeg hij of ik de mama van zijn kindjes wilde worden... JAAAA!
Nu zijn we 3,5 maanden verder...

Voor mij was de oplossing dus... laat het los! Hoop dat je er iets aan hebt.

Groetjes San

Hoi San,

Bedankt voor je reactie! Altijd fijn om soortgelijke verhalen te horen.
Hij is snel van gedachten veranderd zeg! Hopelijk zal dat bij mij ook het geval zijn 😉

Misschien helpt het wel dat hij nu op zijn werk de een na de ander moeder of vader ziet worden. Aan de andere kant, in onze vriendengroep is niemand nog zo ver. Volgens mij is het ook een beetje de angst om eerste te zijn en niet meer het vrije leventje te hebben zoals nu. Het liefst staat hij nog steeds met 1 been in het studentenleven....

Groetjes,
Astrid

Hé, ook ik herken je verhaal....
Ik had al een tijdje een kinderwens maar vanwege studie en dergelijke toch steeds uitgesteld, maar ik werd ouder en ouder 😉 . Toen heb ik op een gegeven moment besloten dat het wel goed zou komen ook al waren we nog niet helemaal klaar met onze studies... Toen moest mijn lief dat ook nog vinden. Ik heb het tegen hem gezegd en we hebben het er een paar keer over gehad, maar hij vond toch dat we nog even moesten wachten :roll: .
Totdat hij een gesprek had met zijn broer die pas een kindje had. Die zei tegen mijn lief dat hij wou dat ie het eerder had gedaan en dat je altijd wel een manier vindt om het goed te laten komen en dat er ook altijd wel een reden is om het uit te stellen enzovoort. Daar heeft mijn lief toen een tijdje over nagedacht en na een week ofzo vertelde hij mij dat hij er nu ook aan toe was. 😃 😃 (met dank aan mijn zwager dus).

Dat klinkt wel goed! Hulp van je zwager!!!

Helaas is er in onze omgeving nog niemand met kinderen. Natuurlijk wel van collega's, maar niet in de vrienden en familie groep.

Inderdaad is door studie, werkervaring opdoen, stabiliteit willen hebben, etc. de leeftijd steeds verder aan het oplopen. Dat heb ik hem ook wel verteld. Dat vrouwen gewoon niet te lang kunnen wachten, omdat dan de risico's steeds groter worden. En in het geval het niet wil lukken, je zo een aantal jaren verder bent voordat je de Medische molen ingaat, etc.

Kortom, ik hoop dat hij snel overstag gaat. Valt me wel op dat hij nu steeds vaker met verhalen van collega's thuis komt: die vader worden of leuke kinder verhalen......afwachten dus!

Groetjes,

Astrid

Ha Astrid,
Ik hoop voor je dat die verhalen de eerste tekenen zijn dat hij er meer mee bezig is!
Duim voor je! Moet er wel bij zeggen dat onze omgeving gevuld is met zwangeren en pas-geborenen dus dat heeft bij mijn mannetje wel meegespeeld.

Het is zelfs zo erg, vorig jaar 9 en dit jaar al 13 kraamvisites, dat ik er soms zelf moeite mee heb. Terwijl ik eerst iedereen zo dankbaar was... hielp tenslotte mijn vriend overtuigen 😉

Nou ja, voor iedereen hier geldt hetzelfde.... wachten, wachten en nog meer wachten....

Groetjes San

Ja zou toch heel mooi zijn als hij door zijn collega's snel aan het idee gaat wennen.
Verder is hij volgens mij gewoon bang dat hij niet meer zo'n vrij leventje heeft en daardoor minder vaak kan borrelen na het werk, carnavallen, etc. Nu grijpt hij elke mogelijkheid aan om nog even lekker te kletsen en drinken met vrienden/collega's.

Dat verdwijnt natuurlijk niet helemaal, maar je moet wel je leven beter plannen, je kan (zeker in het begin) minder vaak uit gaan, etc.

Volgens mij moet hij daar gewoon even aan wennen....... 😉

Op Hyves ben ik nu ook weer vrienden van de middelbare school tegengekomen. 1 is net moeder, ander net vader, etc. Mijn ex (van de middelbare school) heeft inmiddels al 2 kinderen. Dat valt nu allemaal wel extra op!

Haha, dat hyves is helemaal hot zeg! Ik doe er niet aan mee maar ga soms wel op zoek naar mensen. Van mijn oude klasgenoten is het merendeel getrouwd, zwanger of hebben al kinderen.... moet er wel bij zeggen dat ik uit een klein dorpje kom wat soms best burgerlijk was/is... ik woon er in ieder geval niet meer! Ik ben uitgeweken naar een ander klein dorp 😉

Ik hoorde met kerst dat mijn ex papa is geworden... Ik wist dat zijn vriendin zwanger was maar toch was t ff raar. Zeker omdat zij het kind de naam hebben gegeven die ik samen met mijn ex al jaren had... :? Ik vind dat wel raar. Ik weet ook heeeeeeel zeker dat zij daar niks vanaf weet, anders had ze dat noooooooit gedaan.

Maarre, genoeg over klasgenoten en exen. NU ZIJN WIJ AAN DE BEURT!!!

Dat is inderdaad een raar verhaal zeg! Dat je ex 'jullie' naam heeft gebruikt!!!

Ik ben via Hyves er ook achter gekomen dat mijn ex inmiddels vader is van 2 kids.

Heel grappig allemaal.

Maar laat dit inderdaad maar ons jaar zijn! Goed voornemen!

He Iuno, waar woon je dan? Of wil je dat niet kwijt 😉

Inderdaad een raar verhaal hoor, dat van die ex van mij. Maar het hele verhaal is ook maf. Een lange relatie die op een verschrikkelijke manier gestopt is en waar zijn vriendin een grote rol in speelt. Ik wil er niet op in gaan, heeft me in het verleden al teveel energie gekost :x .
Maar laat ze maar lekker gelukkig zijn met elkaar en met een kindje met een naam waarvan hij heeeeeeel goed weet waar die vandaan komt.

Ik heb het nu 10.000x beter en ben veel gelukkiger. Zou alleen wel nog wat gelukkiger worden als ik zwanger mocht blijken te zijn 😉 Maarre, ik ga er vooralsnog gewoon vanuit dat 2008 ONS jaar wordt!

San

Pfff, dat is echt een eind weg zeg! Mijn ouders klagen al dat ik ver weg woon... ik woon ong 20 km bij ze vandaag 😃 Ik vind dat wel lekker zo... Mijn zussen wonen heeeeeeel dicht bij mijn ouders. Ik ben wat meer op mezelf... maar 1000 km is wel ver hoor! Hoe ben je daar terecht gekomen? Voor je werk, voor je mannetje? Sorry, ben (beetje?) nieuwsgierig...

En misschien heb je wel gelijk over mijn ex. Ik hoorde een paar maanden geleden van een oude vriendin (zie haar sinds die tijd nauwelijks meer omdat ze toendertijd geen partij wilde kiezen :twisted: ) die nog wel contact heeft met mijn ex dat hij na ongeveer 2 jaar er achter kwam dat hij het heeeeel fout aangepakt had en dat hij onwijs veel spijt had! Zij heeft toen gezegd (heel terecht) dat het te laat was en dat ik nu weer gelukkig was met een ander (mijn schatje waar ik nu alweer 4 jaar mee samen ben 😃 ). En hij heeft me ooit verteld dat het liedje van Dido (white flag) voor mij geschreven was.. en tja als je die tekst hoort, dan klopt jouw conclusie wel hoor! My god, wat heb ik gejankt om dat liedje!
Pff wat een verhaal weer zeg... exen... zucht, weg ermee!!!

Liefs San

Ja dan sta je wel raar te kijken van die naamkeuze. Denk dat hij ook wel heel goed weet waar die naam vandaan komt, wat raar zeg. Ik hoop niet dat jij die naam nog wilde gebruiken :? Kan natuurlijk zijn dat je de naam al ver voor zijn tijd in je hoofd had 😉 . Nou hij kan "jullie" oude naam wel gebruiken maar jou krijgt hij er niet mee terug!

Ha Kiekeboe, no way dat ik die naam ooit nog zou gebruiken!!!!!!!!!!!!!!!! Dat staat vast!!!