Toen bij mij kanker werd geconstateerd viel mijn droom om moeder te worden in duigen. Dat ik misschien geen moeder meer zou worden vond ik nog erger dan de wetenschap dat ik kanker had. We waren al een jaar aan het proberen om zwanger te worden. Nu moest ik weer aan de pil en mijn dromen parkeren....

Maar nu... alweer een tijdje na de laatste chemokuren, komt daar weer voorzichtig die hoop om de hoek kijken: zal het dan toch nog lukken?

We zijn nu weer een half jaar zonder succes aan het proberen. Binnenkort willen we met de oncoloog en gynaecoloog bespreken hoe we er voor staan. Zooo spannend! En zo moeilijk dat er in mijn omgeving eigenlijk geen mensen zijn die weten hoe deze extra onzekerheid voelt. Bijvoorbeeld ook mijn lieve vriendinnen niet, die nooit zo ziek waren en nu natuurlijk zwanger worden. Is dat ooit voor mij weggelegd?

Hopelijk zijn er hier meiden die iets soortgelijks meegemaakt hebben en dat met mij willen delen. Ik ben benieuwd.

Hee meid,
Ik kom je topic tegen, heb zelf geen ervaring met zwanger worden na een chemo.
ken wel iemand die als kind leukemie heeft gehad, zij heeft wel een kindje gekregen. Het kan dus in sommige gevallen wel.
Weet je al meer? Ben je al bij gyn en onc geweest?

heeh tante! nog geen meiden gevonden die iets soortgelijks hebben meegemaakt, zie ik. Hoe gaat het nu? Ik hoop dat je hier snel kunt melden zwanger te zijn.

Hoe is het je?

Hoi Meissie,
Tjonge, wat vreselijk dat je dit op zo´n jonge leeftijd al meegemaakt hebt! Ik kan er zelf (gelukkig) niet over meepraten, maar weet dat de zus van mijn schoonzus tijdens de chemokuur per ongeluk zwanger is geworden en nu mama is van een prachtig, gezond kindje. Dus kan me zo voorstellen dat het na een chemokuur ook goed moet gaan komen! Heel veel sterkte in deze spannende tijd en weet: Every cloud has a silver lining!

Greetje83