Ik heb geen clomid gebruikt maar wel iui gehad... Ik was toen na 2 jaar direct van de eerste IUI zwanger 😊 Helaas werd dit na 5w4d een BBZ en de IUI's die daarop volgden niet gelukt om onbekende redenen.
Hoop voor jullie beiden dat IUI de oplossing is! Succes
leonecOud lidBerichten: 2.859Lid sinds: 9 september 2008
Ik helaas ook niet Leonec,maar je kent mn verhaal hihi. Ik moet nog na deze ronde nog 5 rondes clomid slikken. Helaas beginnen ze bij ons pas na 12 rondes iui. Ben benieuwd hoe je reageert op de spuiten.
leonecOud lidBerichten: 2.859Lid sinds: 9 september 2008
Zit niet meer zo vaak op forum, vandaar dat ik wat laat reageer. Hier volop ervaring met IUI en hormonen. Voor eerste kind gestart met clomid, pregnyl en zelf klussen, maar vond clomid een ramp qua bijwerkingen, was echt een heks. Dus na geloof een keer of 3 gestopt en begonnen met puregon en pregnyl. Toen na 3 jaar proberen zwanger van ons zoontje. Na half jaar na geboorte weer gestart met puregon, pregnyl en IUI. Dit 2 jaar in totaal gedaan, aan einde met utrogestan erbij vanaf dag van IUI en toen vrijwel gelijk 3x zwanger met 2 miskramen en gelukkig een goede zwangerschap waaruit mijn dochtertje 2 maanden geleden geboren is!
Succesverhaal hier dus!!
snuitebolletjeOud lidBerichten: 126Lid sinds: 3 oktober 2012
Ik heb gisteren mijn 2e IUI gehad en daar heb ik 1 spuit voor moeten zetten, ovitrelle (is het zelfde als pregnyl, maar dan kant en klaar). Dus ik kan je helaas niet helpen. Ik duim voor je dat je een mooi ei mag hebben.
leonecOud lidBerichten: 2.859Lid sinds: 9 september 2008
Bij ons 6 keer iui-donor. Helaas geen resultaat en met de eerste icsi-donor zwanger.
Maar ik ken ook iemand die na de eerste iui zwanger is geworden. En een stel die ook binnen een aantal keer zwanger zijn geworden (beiden 2 vrouwen). Dus het kan heel goed wel lukken. Succes
leonecOud lidBerichten: 2.859Lid sinds: 9 september 2008
Hoi! Ik zal ook eens reageren hier. Na 1,5 jaar proberen en MMM zijn we begin dit jaar begonnen met IUI. Na de 2e IUI raakte ik zwanger. Met 7wk1d zag ik het hartje kloppen maar dat was veel te zwak en ook zat er een soort stolling onder, waarvan de gyn dacht dat het een mola was. Met 10wk ben ik pas gecuretteerd. Dat was in mei. Ik had ook een opvlamming van mijn darmziekte en kreeg advies nog te wachten totdat ik weer klachtenvrij zou zijn. Toen wilde ik een paar weken geleden weer beginnen maar na follikelmetingen waaruit bleek dat de eitjes (ik had er drie die aan het groeien waren!) nog te klein waren om te spuiten met pregnyl ben ik naar huis gestuurd met ovulatietesten. Helaas ben ik (mede door de afstand van het ziekenhuis) akkoord gegaan, maar die dingen werken bij mij niet. Nu heb ik mijn eisprong gemist en zijn we weer een maand verder. Ik was best wel boos en verdrietig. Want zoveel tijd hebben we niet meer, ik word volgende maand 40 en mijn partner volgend jaar 50. Ik heb nu een brief geschreven naar ons eigen ziekenhuis, 5 km verderop, en naar het ziekenhuis waar we onder behandeling zijn, 50 km verderop. Ik snap namelijk niet waarom de follikelmetingen niet in ons eigen ziekenhuis kunnen gebeuren. De twee ziekenhuizen werken notabene samen. Ook mis ik het stukje psychische begeleiding. Je wordt aan je lot overgelaten, je lijkt een machine maar je bent ook maar een mens! ik ben benieuwd hoe er op de brief gereageerd gaat worden. Verder wens ik iedereen hier die bezig is met IUI of andere vruchtbaarheidsbehandelingen veel sterkte toe.
Ook ik ben bezig met IUI. Door de ziekte van mijn vriend kwamen we hier al snel voor in aanmerking. Dus gelukkig geen lange tijd van maar proberen en onderzoeken