ik ben momenteel 39 jaar. heb twee meisjes van 9 jaar en 12 jaar uit een vorige relatie. Graag hadden mijn vriend en ik nog een kindje van ons beiden.
24 september heb ik mijn spiraaltje laten verwijderen.

Zit nog iemand in ongeveer dezelfde situatie?

Hoi, ik ben ook 39, maar verder zit ik niet in soortgelijke situatie. Het lijkt me erg spannend! Hopelijk vind je een leuk topic om mee te kletsen. Veel succes met zwanger worden!

Hoi Nancke,

Wat leuk dat jullie samen voor een kindje gaan! Ik ben zelf 35 en heb een dochter van 4. Ik ben inmiddels ruim 2 jaar samen met mijn nieuwe vriend en we hebben besloten dat we ook willen proberen om samen een kindje te krijgen. Donderdag slik ik de laatste pil, erg spannend!

Hey Terry,

je dochtertje is nog nog. Heb je co-ouderschap?
groetjes

Kersje twijfel je soms niet aan je leeftijd. Mijn vriend is 36 en ik dan 39 nu. volgend jaar 40 jaar.

Hoi Nancke,

Ik vind zelf dat 39 nog wel kan om een kindje te krijgen. Jong is het niet natuurlijk, maar als een kindje welkom is, maakt dat eigenlijk niet uit denk ik. Het is toch altijd afwachten of het je gegeven is om een gezond kind te mogen krijgen, ook als je jonger bent.

Wij gaan trouwens zelf niet voor nog een kindje. Maar ik kan me goed voorstellen dat jij dat wel doet in jouw situatie. Dus zet 'm op 

We hebben inderdaad co-ouderschap, verschrikkelijk om je kind zoveel te moeten missen, maar voor haar natuurlijk wel heel erg fijn dat ze papa ook nog steeds erg veel ziet. We gaan ook erg vriendschappelijk met elkaar om, dat is fijn. Zijn jouw kinderen altijd bij jou, of heb je ook co-ouderschap?

Zoals Kersje ook zegt: ik vind 39 jaar ook nog prima kunnen.

Kersje, jij hebt ook al heel wat verdriet te verwerken gehad zie ik in je onderschrift, fijn dat je nu trotse mama van drie bent, waarvan helaas een engeltje.

Terry, het lijkt me erg moeilijk om je kind niet altijd bij je te hebben door co-ouderschap! Maar dat is misschien een egoistische gedachte van mij.

Jij hebt nu de laatste pil inmiddels geslikt he? Spannend hoor! Hopelijk snel zwanger!

Lief wat je zei over mijn situatie. Ja, ik heb veel verdriet gehad en daarna veel geluk met mijn mooie jongens. En inderdaad ben ik trots op alle drie!

Ik vind het co-ouderschap ook erg lastig. Uiteraard gun ik mijn dochter haar vader en mijn ex verdient ook veel meer dan alleen maar een weekendvader te zijn. Maar iedere moeder wilt denk ik het liefst haar kind iedere dag bij zich hebben. Het voelt als een enorme leegte. Wat vooral lastig is dat sommige mensen opmerkingen maken als: dan heb je wel lekker veel vrijheid. Ze snappen alleen niet dat ik, toen ik mama wilde worden, ik niet koos voor een part-time moederschap. Het is erg verdrietig dat her tussen mijn ex en mij niet meer werkte, maar dat ik bij hem wegging, betekende niet dat ik ook bij mijn dochter wegging.
Ik weet ook dat een tweede kindje die leegte niet op kan vullen, maar ik zou het zo fijn vinden om in ieder geval weer full-time mama te mogen zijn.