Het werd weer eens tijd om me te melden. Wij zijn ondertussen al ruim 1,5 jaar bezig om zwanger te raken. November 2013 gestopt met de pil. Alle onderzoeken die gedaan konden worden zijn achter de rug en alles ziet er netjes uit. Dit werkt echt frustrerend, want had liever gehad dat ze iets zouden vinden en dit vervolgens zouden verhelpen en dat ik dan binnen een paar maanden zwanger ben. Heb 3 weken geleden de baarmoederfoto laten maken en nu moeten we dus weer 4 tot 6 maanden proberen om zwanger te worden. Maar wat als dit nog steeds niet lukt? Verder vind ik het ook wel frustrerend dat ik op t forum lees dat een koppel 5 maanden bezig is en 'nog steeds' niet zwanger zijn. Ik weet dat er voor mij nog wel een kans is, maar na 20 maanden proberen wil ik deze loterij ook wel eens winnen...
Sorry voor t geklaag...
shadylady313Oud lidBerichten: 8.471Lid sinds: 2 februari 2009
Het is logisch dat het je frustreert meis! Wat fijn dat alle onderzoeken niets uitwijzen terwijl dit aan de andere kant ook weer heel frustrerend werkt... willen ze jouw cyclussen niet monitoren? Of is dit ook al gedaan? Ik duim dat jullie tijd snel mag komen!
shadylady313Oud lidBerichten: 8.471Lid sinds: 2 februari 2009
Het is logisch dat het je frustreert meis! Wat fijn dat alle onderzoeken niets uitwijzen terwijl dit aan de andere kant ook weer heel frustrerend werkt... willen ze jouw cyclussen niet monitoren? Of is dit ook al gedaan? Ik duim dat jullie tijd snel mag komen!
muisje666Oud lidBerichten: 824Lid sinds: 23 juli 2014
War super vervelend voor je. Ik begrijp dat je liever antwoorden hebt. Maar de mmm is ook geen pretje. Na bijna 4 jaar kan ik je vertellen dat je beter niet teveel moet aantrekken van andere meiden die maar kort bezig zijn en al gefrustreerd ervan raken. Het kan een obsessie gaan worden om zwanger te raken. En daar heb je alleen maar jezelf mee. Ik zie dat je geen constante cyclus heb en dat je af en toe uitschieters hebt. Dat kan komen als je er teveel mee bezig bent. Probeer er ontspannen in te staan en wel je hoop blijven houden. Dit heb ik zelf ook pas sinds kort. En het voelt bevrijdend.
Ik hoop dat het je gaat lukken. Heel veel succes!!
eva05Oud lidBerichten: 444Lid sinds: 10 augustus 2011
Hoi narcisje, Wat naar dat het niet lukt. Idd enorm frustrerend.. Zoals je ziet ben ik er ook al enorm lang mee bezig. Als ik eerlijk ben vond ik het na een half jaar ook naar dat het nog niet gelukt was.. Dat is logisch als je iets graag wilt. Mijn man wilde zelfs 2 jaar wachten voordat we het lieten onderzoeken. Bij ons vonden ze dan wel iets. Ik kan je vertellen dat is geen pretje! Ik weet nog dat we de uitslag kregen. En ik zei. Nou mooi nu kunnen we er tenminste iets aan doen en kan ik zwanger raken. Nou ik werd toen erg vreemd aangekeken. Want zo vanzelfsprekend is dat niet.. Dat weet ik inmiddels ook uit ervaring. Ik begon vol goede moed maar toen het niet werkte raakte ik weer gefrustreerd. Boos op het ziekenhuis omdat ze me als een nummertje behandelde. Boos op mijn man omdat hij de afwijking had en niet genoeg eraan deed. Boos op mekkeraars. Boos op mezelf omdat mijn lichaam niet meewerkte.. Ik heb echt moeten leren het te accepteren. Dat is het belangrijkste. Want als je boosheid in de weg zit kom je niet verder. En natuurlijk spring ik nog wel eens uit mijn vel en dat mag. En soms krijs ik (meestal onder invloed van hormonen ☺️) zó hard dat ze me in het hele blok kunnen horen.. En dan speel ik weer een zeer overtuigende scène uit de stervende zwaan ahum.. Maar ik zet me er weer gauw overheen. Vergaar informatie. Zodat je in het ziekenhuis mee kan praten en nieuwe opties kan aandragen. Zoek mensen met hetzelfde probleem. En bekijk het medisch. Er is toch een probleem en dat moet opgelost worden. Het is gewoon hard werken. Sterkte 😘
shadylady313Oud lidBerichten: 8.471Lid sinds: 2 februari 2009
Tnx voor jullie lieve woorden! M'n cyclussen hebben ze 2 keer bijgehouden, toevallig 2 keer toen ie 'normaal' was. De dokter zei dat de uitschieters misschien konden betekenen dat er iets zat, maar dat het niet bleef plakken. Ben ook nooit gretig geweest met zwangerschapstesten. Toen ik de eerste keer 36 dagen had ben ik bij volgende cyclussen pas na 36 dagen gaan testen. Daarbij krijg ik een paar dagen voor m'n ongi een lekkere puist in m'n gezicht dus daar merk ik t ook wel aan. Het is en blijft gewoon lastig allemaal m'n schoonzusje is 2 maanden voor mij gestopt met de pil en hun kleine man wordt in oktober alweer 1, dat voelt dan toch wel gek hoor. Gelukkig kan ik er met haar en m'n (schoon)ouders ook goed ook praten.
Eva, gefeliciteerd met je zwangerschap! Ben je echt al sinds 2008 bezig? Zo ja, respect hoor. Knap dat jullie zijn blijven volhouden! En dan heb ik met 20 maanden eigenlijk nog niks te klagen..
shadylady313Oud lidBerichten: 8.471Lid sinds: 2 februari 2009
Hebben jullie advies hoe jullie omgaan met negatiefe testen enzo Wij zijn al meer dan 3 jaar aan het proberen zwanger te worden nu net een half jaar het hogerop gezocht. Dus ze hebben mijn cycles gevolgd mijn man zn zaad onderzocht traag zaad. Maar nu willen ze bij mij kijken of de eileiders goed zijn. Daarvoor moet ik eerst ongesteld worden Ondertussen 5 dagen overtijd van allerlij kwaaltjes die ik normaal nooit heb. maar dit heb ik 1x eerder gehad toen hield mn lichaam me voor de gek. vind het zo super moeilijk om mezelf af te leiden. allemaal mensen om mij heen zijn zwanger. ik weet het gewoon even niet meer.. dus dit is mijn verhaal.. maar mijn vraag hoe gaan jullie ermee om hoe lijd je je zelf af
Mickey2014Oud lidBerichten: 2.268Lid sinds: 25 augustus 2014
Heb al wel getest hoor was negatief vandaag heel erg ongesteld geworden dus kan morgen bellen naar ziekenhuis voor afspraak met camera kijken of mn eileiders wel goed zijn Dus ik zit er vandaag echt heel erg doorheen
KiekeboeOud lidBerichten: 1.164Lid sinds: 7 november 2013