Mannen lijden ook. Maar niemand vraagt hoe het met hen gaat. Alle aandacht gaat naar de vrouw - haar lichaam, haar emoties, haar pijn. Maar mannen voelen ook verdriet, machteloosheid, angst.
Ze tonen het alleen anders. En dat maakt het niet minder echt.
Waarom mannen stil lijden
Maatschappelijke verwachtingen: Mannen moeten "sterk" zijn. Geen emoties tonen. De vrouw steunen. Zelf niet zwak zijn.
Minder fysieke betrokkenheid: Het is niet hun lichaam dat hormonen krijgt, echo's ondergaat, pijn heeft. Ze voelen zich buitenstaander.
Angst om last te zijn: "Zij heeft het al zo zwaar. Ik moet haar steunen, niet extra belasten met mijn emoties."
Gebrek aan ruimte: Niemand vraagt: "En hoe gaat het met jou?" Alle focus is op haar.
Wat mannen voelen (maar niet altijd zeggen)
Machteloosheid: "Ik kan haar pijn niet wegnemen. Ik kan dit niet oplossen."
Verdriet: Om het kind dat er niet is. Om de toekomst die onzeker is. Om hun partner die lijdt.
Schuld: Vooral bij mannelijke factor. "Het is mijn schuld dat we geen kinderen kunnen krijgen."
Frustratie: Over het gebrek aan controle. De medische procedures. De financiële druk.
Angst: "Wat als het nooit lukt? Wat als ik mijn partner verlies in dit proces?"
Voor mannelijke partners
Je emoties zijn geldig: Je mag verdrietig zijn. Bang. Boos. Gefrustreerd. Dit is niet alleen haar struggle. Het is ook die van jou.
Praat erover: Met je partner. Met vrienden. Met een therapeut. Houd het niet binnen.
Zoek steun: Er zijn forums, groepen voor mannen die dit doormaken. Je bent niet alleen.
Zorg voor jezelf: Sport, hobby's, tijd voor jezelf. Je kunt haar niet steunen als je zelf leeg bent.
Voor vrouwelijke partners
Vraag hoe het met hem gaat: Echt vragen. En ruimte geven voor eerlijk antwoord.
Erken zijn verdriet: Ook al lijdt hij anders dan jij, zijn pijn is echt.
Laat hem helpen: Geef hem taken, verantwoordelijkheden. Laat hem voelen dat hij bijdraagt.
Accepteer zijn manier van copen: Hij hoeft niet te huilen om verdrietig te zijn. Actie kan ook rouw zijn.
Mannen lijden stil. Maar dat maakt hun pijn niet minder echt. Zie het. Erken het. Geef het ruimte.