Oké, het is zover. We hebben de datum voor onze tweede transfer geprikt - ergens midden september als alles loopt zoals gepland. De kliniek in België heeft ons een schema doorgestuurd en ik ben nu bezig om alles in de agenda te zetten.

Na de eerste mislukte poging in mei heb ik echt even nodig gehad om de knop om te zetten. Niet emotioneel per se, maar gewoon... opnieuw beginnen met al die afspraken, de ritten naar Gent, de kosten. Het is niet niks. Maar we zitten nu weer in de flow en dat voelt goed.

Wat ik wel merk: de tweede keer weet je beter wat je te wachten staat. Geen valse verwachtingen over hoe zwaar de stimulatie valt of hoe lang je in de wachtkamer zit. Dat helpt eigenlijk wel.

Is er iemand hier die al een tweede of derde transfer heeft gedaan na een negatieve eerste? Benieuwd hoe dat voor anderen was.