Ik merk dat ik in de zomer anders omga met dit hele TTC-gedoe. Amsterdam is half leeg, mijn werk ligt rustiger, en er is gewoon meer ruimte in mijn hoofd voor andere dingen. Dat voelt bijna vreemd na twee jaar constant monitoren en tellen.

Ik zit nu in de tww - dag 8 geloof ik. Mijn cyclus was deze maand iets regelmatiger dan de vorige, wat ik eigenlijk al een klein wonder vind gezien alles. Geen rare symptomen, geen veelbelovende signalen. Gewoon wachten, zoals altijd.

Gisteravond een lange wandeling gemaakt langs het water met mijn man. We hebben het er nauwelijks over gehad. Soms is dat het beste wat je kunt doen - even niet bezig zijn met wat er misschien niet gaat lukken en gewoon in dat moment zitten. Hij begrijpt dat inmiddels zonder dat ik het hoef uit te leggen.

Nog een paar maanden voor de arts wil evalueren of we naar IVF gaan. Ik probeer die deadline niet als dreiging te voelen maar als een soort kader. Daarna zijn er nog opties, ook al zijn ze anders dan ik me ooit had voorgesteld. Voor nu: nog even afwachten wat deze cyclus brengt.

Hoe gaan jullie om met de zomer - helpt de stilte of maakt het het juist zwaarder? 🌿