Ik ben een beetje kwijt waar ik ben in mijn cyclus, eerlijk gezegd. Met de zomer, de onregelmatigheid van de laatste maanden en het feit dat mijn lichaam sowieso zijn eigen agenda heeft, is het lastig om grip te houden. Ik denk dat ik ergens rond dag 18 zit, maar mijn cyclus wisselt momenteel zo tussen de 26 en 34 dagen dat dat eigenlijk niks zegt.

We zijn veel buiten geweest de afgelopen weken. Gewandeld langs het IJ, de stad is rustig met alle toeristen die precies de andere kant op gaan. Dat heeft goed gedaan. Ik merk dat ik minder obsessief bezig ben dan een half jaar geleden - niet omdat het me minder kan schelen, maar ik denk omdat ik ergens vrede heb gesloten met het idee dat ik dit niet kan forceren. Mijn man zegt ook dat ik rustiger lijk. Dat klopt waarschijnlijk.

De arts heeft gezegd: nog vier maanden en dan kijken we naar de volgende stap. Dat geeft paradoxaal genoeg houvast. Er is een grens, een moment waarop er iets verandert. Dat maakt het nu iets draaglijker.

Zijn er hier anderen die merken dat de zomer, met al die leegte en tijd, juist meer ruimte geeft om te piekeren? Of werkt het andersom bij jullie?