Cyclus 2 is officieel begonnen. Na de teleurstelling van vorige maand had ik eerlijk gezegd even nodig om weer in de juiste mindset te komen, maar hier zijn we dan.

De kliniek heeft alles ingepland, volgende week monitoring en daarna zien we wanneer de inseminatie plaatsvindt. Ik ben nuchterder dan de eerste keer — minder spanning misschien, of ik heb gewoon geleerd dat piekeren niks toevoegt.

Ik merk dat ik dit weekend bewust even niets met de cyclus doe. Gewoon buiten zitten, boek lezen, en proberen de zomer nog even te pakken voordat september begint. Dat helpt.

Zijn er anderen hier die ook in een tweede of derde KID-cyclus zitten? Benieuwd hoe jullie dat ervaren — of het mentaal makkelijker wordt of juist zwaarder.