Dag 6 van de tww hier. Ik probeer er niet te veel aan te denken, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan als je eigenlijk de hele dag al rekent en telt.
We zijn dit weekend even weg geweest, een paar dagen naar de Ardennen. Ik dacht: goed idee, afleiding, frisse lucht. En het was ook fijn. Maar toch zat ik zaterdagavond in dat huisje stiekem te googelen op een of ander obscuur symptoom. Mijn man zag het, zei niks, legde gewoon zijn hand op mijn arm. Dat was eigenlijk het meest troostende van het hele weekend.
Nu ben ik terug, werk stapelt zich op - nieuwe opdracht, flinke villa in Wassenaar - en ik probeer me daar in te verliezen. Het lukt aardig overdag. 's Avonds minder.
Ik test waarschijnlijk pas eind van de week. Ik heb nog zwangerschapstesten liggen en ik wil mezelf er niet te vroeg mee gek maken. Vorig jaar heb ik dat wel gedaan en dat helpt echt niet.
Hoe gaan jullie om met de tweede helft van de cyclus? Hebben jullie trucjes om je hoofd erbij te houden?
tww terwijl het leven gewoon doorgaat
💬 3