Gisteren was de inseminatie. Cyclus 2 zit er dus op wat betreft het actieve deel, nu is het wachten.

De eerste keer voelde alles nog zo onwennig - de kliniek, de procedure, het thuiskomen daarna. Nu weet ik wat ik kan verwachten en dat helpt. Minder hoofd op hol, meer gewoon doen wat ik moet doen.

Wat ik wel merk: cyclus 1 die niet aansloeg heeft iets veranderd in hoe ik erover nadenk. Niet negatiever, maar realistischer. Ik was er bij de eerste ronde misschien te zeker van dat het goed zou komen. Nu houd ik meer ruimte voor het idee dat dit gewoon tijd kost.

Tweeweekse wachttijd begint nu officieel. Ik heb een drukke week voor de boeg met werk, wat waarschijnlijk maar goed is ook. 🙂

Is er iemand hier ook bezig met KID of een tweede IUI-ronde?