Gisteren de eerste injectie gezet voor onze tweede IVF-poging in België. Het voelt anders dan de eerste keer - minder spannend, meer gewoon iets wat gedaan moet worden. Niet dat ik er nuchter over ben, maar ik weet nu wat me te wachten staat en dat helpt.

De kliniek heeft ons schema iets aangepast op basis van hoe mijn lichaam de eerste keer reageerde. Minder medicatie in het begin, dan kijken hoe het gaat. Dat klinkt logisch.

Logistiek is ook beter geregeld nu. We weten welk hotel we nemen, wanneer we rijden, hoe we de afspraken plannen rond mijn webshop. Dat scheelt veel stress vergeleken met de eerste ronde.

Zit hier iemand anders ook midden in een stimulatieprotocol?