Zaterdag. Buiten is het echt herfst geworden — gisteren een lange wandeling gemaakt door het Vondelpark en de blaadjes lagen zo dik op de paden dat je er bijna niet omheen kon. Ik vond het wel mooi eerlijk gezegd. Even echt buiten zijn in plaats van binnen zitten piekeren.

Ik zit nu ergens rond dag 22 denk ik, hoewel mijn cyclus de laatste tijd zo grillig is dat ik het nooit helemaal zeker weet. Ik heb een eisprong gehad volgens mijn temperatuurcurve — of iets wat ergens op leek. Genoeg om te zeggen dat we goed getimed hebben. Of goed genoeg. Op dit punt weet je dat je het gedaan hebt wat je kunt doen, en dan is het echt wachten.

Ik merk dat ik dit keer minder obsessief aan het zoeken ben naar symptomen. Misschien is dat leeftijdswijsheid, misschien ben ik gewoon moe van het zoeken. Of misschien weet ik inmiddels dat mijn lichaam toch zijn eigen plan heeft. Ik heb afgelopen week twee teksten ingeleverd voor een klant en daarna bewust mijn laptop dichtgedaan. Dat hielp.

Over een paar dagen ga ik testen. Niet eerder. Ik heb ze hier liggen maar ik ga ze met rust laten. 🍂

Hoe is het weekend bij jullie?