elke maand hetzelfde ritueel. testen, wachten, negatief, teleurgesteld, opnieuw.

maar ik merk dat ik het hier makkelijker vind om dat te zeggen dan in het echt. mn vriend weet het maar we praten er nie echt over. hij denkt dat het vanzelf komt. misschien heeft hij gelijk. misschien ook nie.

ik las de post van mamiloe over haar moeder vertellen en die van kleinehoop over bellen. ik ben nog nie zover. maar het is fijn om te lezen dat anderen die stap wel zetten.