We zijn nu 6 cycli bezig met getimede gemeenschap sinds ik weer ben begonnen na de miskraam. Onverklaard. Alles goed. En toch lukt het niet. De gyn zei dat als het na 6 cycli niet lukt, we IUI gaan overwegen. Dat wordt dan maart.
Ik merk dat ik moe word. Niet fysiek, maar mentaal. Elke maand hetzelfde ritme. Hopen, wachten, teleurgesteld worden, opnieuw beginnen. Mijn vriend merkt het. Hij vroeg of ik even wil stoppen. Maar stoppen voelt als opgeven en dat kan ik niet.
Eva en sietske gefeliciteerd met jullie baby's. Ik meen het. Het is mooi en het doet pijn tegelijk. Dat mag allebei.
Getimede gemeenschap en de moeheid van het proberen
💬 3