Ik realiseer me steeds meer hoe waardevol dit forum voor me is. In mijn dagelijks leven praat ik met niemand over TTC. Mijn man weet het natuurlijk maar hij snapt niet altijd waarom ik huil als AF weer komt.

Op werk hoor ik collega's klagen over hun zwangere buik of over de vermoeidheid van hun baby en ik denk: ik zou er alles voor geven. Maar ik zeg niks, ik glimlach en loop door.

Hier kan ik eerlijk zijn. Hier snappen jullie het. Dus dank daarvoor.