Hoi allemaal. Ik ben Petra, 34, fysiotherapeut. We zijn 2 jaar bezig en ik heb een verminderde eicelreserve (AMH 0.8). We zijn doorverwezen voor IVF en de eerste punctie staat gepland voor mei.

Ik probeer nuchter te blijven maar eerlijk gezegd ben ik doodsbang. De hormonen, de punctie, de wachttijd daarna. Mijn bekkenbodem is in ieder geval goed (fysiotherapeut-humor, sorry).

Mijn man is mijn rots. Hij leest alle bijsluiters en stelt de vragen die ik vergeet te stellen. Maar ik weet dat hij ook bang is.

Is hier iemand die al IVF heeft gedaan of er middenin zit? Ik zou het fijn vinden om ervaringen te horen. Het goede, het slechte, en het lelijke.