Het is voorbij. Mijn menstruatie is gekomen, een dag te vroeg zelfs. Alsof mijn lichaam het niet eens de moeite waard vond om tot de testdatum te wachten.

Ik wist dat de kans klein was. 15-20%. Ik had mezelf voorbereid. Maar toch. Toch doet het pijn. Een stille, zware pijn die zich nestelt in je borst en niet weggaat.

IUI 2 wordt volgende cyclus gepland. Mijn man hield me vast en zei niks. Soms is stilte de beste troost.