Ik zit nu op de bank terwijl mijn man en mn dochter in de tuin zijn. Ze bouwen een of ander kasteel van lego in het gras, heel schattig. En ik zit hier maar te staren naar mijn telefoon en te rekenen wanneer ik kan testen. 😅

We zijn nu in de tww, zo'n dag 7 ofzo denk ik. Ik probeer er niet te veel mee bezig te zijn maar dat lukt me dus echt niet. Elke kleine prikkel of opgeblazen gevoel en ik denk meteen: zou het? En dan herinner ik mezelf dat ik vorige maand ook precies hetzelfde had en er niks was.

Het bizarre is dat het buiten zo fijn weer is en ik eigenlijk gewoon gelukkig zou moeten zijn. Mijn dochter is in topvorm, man is vrij, we hebben niks te klagen. Ik weet dat ook echt wel. En toch zit er altijd dat stukje onrust ergens op de achtergrond.

Ik ga straks maar mee naar buiten denk ik, helpt waarschijnlijk meer dan hier zitten piekeren. Maar even kwijt willen zijn dat ik het zwaar vind, ook al heb ik al een kind. Ik voel me daar soms een beetje schuldig over op dit forum.