Elke seizoenswisseling voelt als een deadline die ik gemist heb. In de herfst dacht ik: voor de kerst ben ik zwanger. Met kerst dacht ik: voor de lente. Met de lente: voor de zomer. En nu is het zomer en ik ben nog steeds niet zwanger.

Ik weet dat dit geen wedstrijd is. Ik weet dat PCOS het lastiger maakt. Ik weet dat de metformine helpt en dat mijn cycli beter worden. Maar soms wil ik gewoon even boos zijn dat het niet simpel is.

Mijn man zat gisteravond naast me op de bank en zei: "Volgend jaar deze tijd zitten we hier met een baby." Ik wil hem zo graag geloven.