Jynthe schreef:mama1988 schreef:Jynthe schreef:gefeliciteerd Ajnos! Wat een super begin van een nieuwjaar ;)
Op oudjaarsdag had in zo'n vreemd gevoel......anders had ik met een buikje gezeten en voelde me nog leger op dat moment....we gaan er helemaal voor in 2009!
Hoi Jynthe
Ik lees net je onderschrift. Ik was ook 12 weken zwanger en ons kindje is met 9 weken overleden. Het hartje klopte niet.
Hoe gaat het met je??
Hoe voel jij je eronder?
Met mij gaat het weer goed, ik mag niet klagen lichaamelijk heb ik er niks aan over gehouden.
15 mei zagen wij op de echo dat ons kindje overleden was. Ik zag het meteen. De echovrouw ging even door met
meten om te zeggen wanneer het was overleden. Ik zei het is niks groter dan de vorige echo! Die ha dik met 8 weken en 5 dagen zwangerschap gehad. 2 dagen na die eerste echo werd ik wakker en toen dacht ik dat ik het kwijt was. De vk zei nee hoor het zit er nog(ze voelde het zitten) klopt maar het was dood.. Dus twee dagen na onze eerste echo is het gestopt met leven.. Maar mijn lichaam dacht dat ik gewoon zwangere was.. Die klap die je krijgt als je je kindje zo levenloos ziet is onbeschrijvelijk. Mijn man was er niet bij en dus moest ik het hem nog vertellen toen ik thuis kwam. Hij kon het al aan mijn gezicht zien dat het mis was... 19 mei ben ik gewoon bevallen van ons kindje we noemen het Ster*. Het begon s' avond om een uur of 6 met krampen.. en dan weer niet en dan weer wel.. rond 11 uur werd het heel erg en op een geven moment zat ik gewoon om de 5 minuten te puffen.. Toen het eenmaal klaar was af mijn lichaam zo opgelucht gevoel... van het is er uit.. Die nacht heb ik als een roos geslapen dat had mijn lichaam ook nodig want ik was helemaal uitgeput.
Een week later ben ik weer aan het werk gegaan met mijn nieuwe baan! Hoe wat en waarom geen idee.. Ik heb het geweten 3 maanden nadat ons kindje was overleden kreeg ik pas de klap. Ik ben toen gestopt met werken en liep bij iemand om te praten. Ik kon mijn verdriet niet kwijt.. Mensen in mijn omgeving maakte de domste opmerkingen..
' ach je bent jong ' ' het is maar een vrucht ' weetje wel dat soort dingen als ik ergens niet tegen kan is het dat!
Nu weet ik wie mijn echte vrienden zijn en wie in mijn familie echt mijn familie is.. en ik kan je zeggen dat er maar weinig mensen over zijn gebleven.. Toen heb ik een armbandje gekocht met een hangertje eraan in de vorm van een ster.
Ook had ik een herdenkingplekje in de woonkamer... een paar maanden geleden heb ik het op onze slaap kamer gezet.
Ik wil er gewoon elke dag naar kijken. en in het begin moest ik elke dag erom huilen nu niet meer maar ik accepteer het niet want dan geef ik het een plekje en dit geef ik nooit een plekje ik kan het gewoon niet.. Onder tussen 16 nov kreeg ik weer een mk maar met 5 weken zwangerschap.. Dit voelde heel anders had dit 'kindje' nooit gezien heb geen hartje gehoord niks zag alleen een positieve zwangerschapstest.. Nu sinds denk 4 maanden gaat mijn relatie weer beter met mijn man ik schaamde me rot hij had me zoveel pijn zien lijden hij had alles gezien hij heeft me door dik en dun gesteunt.. Ik kon gewoon geen vrouw zijn.. niet voor hem.. Gelukkig kan ik weer normaal met hem vrijen. Het heeft echt een inpackt op ons leven gehad. Nu ben ik weer zo ver dat ik graag op nieuw zwanger wil worden. Een broertje of zusje voor ster* Ster blijft ons eerste kindje.. (had al heel veel gekocht, kinderkamer, buggy enzovoort en veel gekregen van de opa's en oma's )
28--11-2008 de utigerekende datum. Ik kan je precies vertellen dat het vandaag 1 maand en 7 dagen zou geweest zijn..
De feestdagen zijn we 'doorgekomen' maar ik vond het niet leuk...
We denken dat ik nu opnieuw zwanger ben.. Heb van de week een ovtest gebruikt en die was positief ik weet dat het natuurlijk niet 100% zeker is. Maar als je niet zwanger zou zijn heb je dat stofje ook niet bij je e dan moet de test toch negatief zijn!? maar goed zeker weten doen we het niet. Zal mijn nod moeten af wachten.. 10 jan.
gek he dat je als vrouw zijnde het voelt aan komen... dat er iets niet goed is met je kindje...
Ik wist het maar de vk en iedereen zijn nee hoor je hebt geen bloed verloren 2 dagen geleden heb je de
echo nog gehad alles wat goed en de vk voelt je kindje nog zitten! meid geniet er lekker van...
Mocht ik weer zwanger zijn ben ik wel heel bang dat ik het nog een keer moet verliezen. Maar
daar moet ik maar niet te veel over na denken want het kan altijd..
Ik vind het knap Jynthe dat je kunt werken met 2 zwangere collega's ik zou (een paar maanden geleden) helemaal gek zijn geworden van verdriet.. De eerste maanden heb ik iedereen ook ontlopen, mijn nichtjes, zwangere dames! Iedereen ik kon
het gewoon niet.. Moestik dan blij voor hun zijn en vragen hoe het met hun gaat?? Terwijl iemand zich eigelijk afvroeg hoe het met mij ging!
Ook liep ik veel te zoeken naar boeken over een miskraam of het verliezen van je kindje. Ik vroeg het een keer in de boekwinkel. Die vrouw achter de toonbank stond me aan te kijken of ik gek was geworden! Omdat ik vroeg of ze boeken hadden en verhalen van mensen die ook een kindje hebben verloren in de zwangerschap... Ik zei tegen haar. De schapen staan vol met ' hoe je je kindje moet opvoeden' ' en zwangerschapsboeken' maar als het mis gaat is er geen enkel boek..
Ik heb in heel de periode voor en tussen en na de zwangerschap een dagboek bij gehouden. Ooit zou ik nog een boekje willen uitbrengen alleen weet ik nog niet hoe en wat en of mensen er op zitten te wachten.. We zullen zien waar
de tijd ons heen brengt,,
liefs mama1988