@ Sylvia, nee mijn zusje had geen weeën of ontsluiting.
Bij haar was het omdat het ene kindje een grote groeiachterstand had waardoor ze heel bang waren dat er daardoor met één of beide kindjes iets mis zou gaan waardoor dan ook het andere kindje zou overlijden.
Zij was zwanger van een één-eiïge tweeling die samen de placenta deelden. En dat deze ze niet helemaal eerlijk.
Na de geboorte (keizersnee) zagen de artsen ook dat de kleine van de twee de navelstreng ook op de verkeerde plaats verbonden was met de placenta ofzo.
Ze hielden haar dagelijks (soms zelfs 2x per dag) in de gaten met de CTG om te kijken of het goed bleef gaan met de kindjes.
Zodra één van de twee zou "inkakken" zouden de jongens gehaald worden. Zij heeft in die periode ook een weblog bijgehouden (
www.basenwim.nl vanaf 26 nov. bleek dat er echt een groot groeiverschil was en dat ze opgenomen zou moeten worden).
Uiteindelijk heeft ze een spoedkeizersnede gehad omdat ze zelf acute HELPP (ernstige vorm van zwangerschapsvergiftiging) kreeg.
Mijn neefjes waren bij 34 weken 1280 en 1930 gram bij de geboorte.
Hebben ze bij jou enig idee waar het bloeden nu vandaan komt?
En misschien een tip om je er een beetje doorheen te slepen .. maak grote cijfers van gekleurd karton en kleinere waarmee je kunt aangeven hoeveel weken/dagen je nu bent.
vandaag zou er dan dus 25-4 op je prikbord hangen en dan kun je elke dag het cijfertje aanpassen.
Elke dag dat je ze langer bij je houdt is er weer één ... zo heeft mijn zusje ook de hele tijd geredeneerd en dat heeft haar er wel doorheen geholpen.