Afgelopen woensdag 8 oktober zijn we naar het ziekenhuis gegaan voor een echo. We zaten nog grapjes te maken in de wachtkamer. Toen we aan de beurt waren en ik ging liggen en de vk begon met de echo zag ik meteen dat het niet goed was. Het was nog zo klein.....volgens de vk 7weekjes......terwijl wij dachten al 11 weken zwanger te zijn. Niet goed dus! Wat een schok! Alle dromen in duigen....Het vruchtje zat er dus nog in.... Een dag later naar de gyn......we mochten kiezen uit curretage of medicijnen die een bevalling op kunnen wekken. We hebben gekozen voor curretage en we konden de dag er na.....gisteren dus....al terecht. We hebben er heel veel verdriet van want je denkt niet dat t jezelf overkomt. Eenmaal op de dagverpleging moest ik 3 uur lang wachten want het schema liep uit....daarna ging alles heel snel. Wat een rot ervaring......ik hoop zoiets nooit mee te maken. Maar ze hebben ons super gesteund in het ziekenhuis.....van de verpleging tot de narcotiseur en de gynaecoloog. We mochten al vlot naar huis........ Zo vreemd.....een leeg gevoel en enorme buikpijn en bloedverlies. Ik heb sinds gisteren niet meer gehuild en kan me er wel redelijk bij neerleggen maar heb toch het idee dat ik het verstop. Heeft iemand hier ervaring mee? En de uitslag van onderzoek naar het vruchtje.......hoor je daar ooit nog iets van'? Ik was van plan gewoon maandag weer te gaan werken.......maar ik ben er nog niet zeker van.... Ik weet het gewoon even niet meer!!!!! 😢
mdtjeOud lidBerichten: 1.745Lid sinds: 12 september 2008
Wat erg allemaal, Jynthe. Naar dat je ook nog eens zo lang moest wachten in het ziekenhuis. Ik kan je verder niet helpen, maar wil je nogmaals veel sterkte wensen. Je moet denk ik zelf proberen aan te voelen of je wilt gaan werken of niet. Voel je je nog te slapjes of verdrietig, kies dan voor jezelf. Maar heb je het gevoel dat je wel wat afleiding kunt gebruiken en het werk wel aankunt, kun je er natuurlijk ook voor kiezen om te gaan werken. Hopelijk kunnen jullie het straks een plaatsje geven en worden jullie over een tijdje alsnog gezegend met een klein wondertje!
groetjes, mdtje
kaatje85Oud lidBerichten: 1.583Lid sinds: 1 januari 2005
Tjeetje Jynthe, wat een klote bericht!! Neem de tijd om dit te verwerken het heeft nogal impact op vooral jouw lichaam maar ook geestelijk, neem zo veel tijd je denkt nodig te hebben. Ik weet eigenlijk niet meer wat ik moet zeggen. Alleen dat ik heel erg aan jullie denk en voor je bid!!
Heel veel sterkte!!!
Liefs, Karin
EvelineOud lidBerichten: 368Lid sinds: 1 januari 2005
Wat een vervelend nieuws! Ik zelf raad je aan om nog even lekker thuis te blijven, maar dat is mijn eigen ervaring. Ik heb dan geen curretage gehad, bij mij is het vanzelf gegaan. Maar ik denk dat de uitwerking op je lichaam en geest wel ongeveer hetzelfde is. Ik dacht ook wel gewoon weer aan het werk te kunnen en ben overspannen naar huis gegaan, mijn lichaam en geest konden het niet aan. Je moet echt wel even rust nemen, zodat je je lichaam weer tot rust kan komen en vooral niet te snel alles weer willen doen. Dat raad ik je aan, maar als je het zelf anders voelt moet je dat natuurlijk doen! Jij kunt zelf het beste aangeven of je het weer aankunt of niet, maar denk er wel goed over na! Heel veel sterkte meis!!!!
Dikke knuffel Eveline
vjOud lidBerichten: 4.733Lid sinds: 3 augustus 2008
Ik wil me ervaring wel aan je vertellen. Ik zelf ben vorig jaar nov gecurreteerd. De operatie was goed en vlot verlopen. Ik had bijna geen last en voelde me goed. Thuis ben ik gaan slapen en had ik wat last van lichte krampjes.
Na een aantal weken moet je terug komen ze vragen hoe het met je gaat en in mijn geval konden ze niks aan het vruchtje vinden dit is meestal het geval. Er werd bij mij geen lichamelijk onderzoek gedaan. Ook zal je mesntratie na 6 tot 8 weken weer opgang moeten komen. In sommige gevalen is dat al wat sneller.
Helaas was ik dus de geluks vogel (dit komt bijna niet voor maar toch) dat de menstratie niet op gang kwam. Ik naar de huisarts kreeg ik een keur primolut voor 10 dagen en je raad het al er gebeurde niks. Terug naar de gynecoloog die heeft me een maand de pil voorgeschreven een vrij zware voor de hormonen. Ook werdt er steeds bloed afgenomen om je hormonen te checken. De gyn heeft ook nog een inwendige echo gemaakt en kon alleen zien dat er bloed zat. Na de pil werd ik natuurlijk niet 0ongesteld en werd doorgestuurd naar een andere gynecoloog die gespecialiseerd is in verklevingen (aschermannsyndroom) Ik had een verkleving aan me baarmoederhals. Deze hebben ze opengeknipt. Omdit open te houden heb ik 3 maanden een koperspiraal gehad. Gelukkig kwam toen eindelijk me menstruatie wel opgang maar ja dan zit je nog met drie maanden aan die spiraal. 17-7 werdt deze er uitgehaald en op 23-07 werd ik weer ongesteld. Op 4-08 hebben ze nog een kijkoperatie gedaan (zonder verdoving) Daar bleek ik nog een kleine verkleving te hebben. Dus had ik een verminderende kans maar goed het was natuurlijk niet onmogelijk. Ik heb daarin tegen wel het geluk gehad dat ondanks we het met condoom hadden gedaan. Tja je kan natuurlijk voor zn operatie niet zwanger worden het wel gebeurden en ben ik morgen 11 weken opnieuw zwanger dit heeft bijna al met al 1 jaar geduurt.
Voor mij dus NOOIT meer een curretage. Maar dit is mij verhaal.
Liefs Amanda
Tijger1Oud lidBerichten: 11.033Lid sinds: 21 oktober 2014
@ Amanda, ik weet niet of ik t ooit weer zal doen..... Op dit moment heb ik veel buikpijn en bloed behoorlijk na. Ik hoop dat de nacontrole goed is in ieder geval..... Heb net besloten dat ik nog wel even de tijd neem voor mezelf en nog niet meteen ga werken.
hoop1970Oud lidBerichten: 4.737Lid sinds: 15 mei 2008
Jynthe, Sterkte met verwerken, neem de tijd, echt je hebt het nodig en schrik ook niet als je na een tijdje toch nog een terugslag krijgt. Vervelend dat de curettage zo is tegengevallen. Ik heb in juli de mk opgewekt met medicijnen (cytotec)...mocht ook kiezen... nou... dat doe ik dus NOOIT meer... ik heb m'n verslag zo ongeveer staan in het eerste deel van het forum uitgerekend in feb. dus degenen die willen kunnen het nalezen. Zo zie je maar het kan bij iedereen anders uitpakken. Hopelijk hoeven we het niet meer mee te maken! Ik hoop dat je snel weer zwanger zult zijn! Hoop
amanda16Oud lidBerichten: 2.652Lid sinds: 19 januari 2008
Heel goed dat je lekker tijd voor je zelf neemt heb je nodig. Ik zou zeggen geef het een plaatsje en doe lekker je dingentjes voor de bruiloft. Wat dat is ook binnenkort en je gedachte ff op iets anders zetten. Me pb staat voor je open. En praat er veel over ook met je man hij moet dit ook verwerken!
Veel sterkte voor jullie allebei de komende dagen/weken.
Liefs Amanda
kaatje85Oud lidBerichten: 1.583Lid sinds: 1 januari 2005