minder kort
ruthje schreef:Zoals onze gyneacoloog in nijmegen zei:
Een kind is het resultaat van zijn opvoeding, dus maak je maar niet druk dat het nergens in op je man gaat lijken.
wij-30 schreef:klopt helemaal
als is kid niet iets wat je zomaar even doet 😉 ;)
wilfried schreef:Hallo lotgenoten,
Om te beginnen moet ik even onze voorgeschiedenis vertellen. Sinds bijna 2 jaar ze we papa en mama van een gezonde dochter via Ixci. Hiervoor hebben we 4 behandelingen moeten ondergaan. Na twee miskramen zakten destijds onze moed in de schoenen en besloten we toch nog eenmaal een ixcipoging te wagen en daarmee zou dan of een kinderloze periode aanbreken of zoals gelukkig nu het geval is een wolk van een dochter in ons gezinnetje.
Afgelopen zomer bleek dat we allebei toch nog een stille kinderwens hadden en hebben we besloten om toch weer voor een ixci poging te gaan.
Helaas bleek mijn zaad nu meerdere onderzoeken geen leven te bevatten en konden we alleen nog maar voor een tese behandeling gaan.
12 Januari a.s. is de dag van mijn operatie en zal moeten blijken of we nog hoop kunnen hebben op nog een kindje.
We hebben het een poos van ons af kunnen zetten maar sinds ik gisteren mijn ooproep heb gekregen 9 sneller dan ik had verwacht) is het helemaal weer aanwezig en kan het aftellen beginnen.
Tot zover voor even.
Groetjes Wilfried
Hoi Ruthje,
Wij zitten ook bij het Radboud..
Jammer dat ze niets hebben gevonden bij jouw man... dat is mijn grootste angst.. Wat nu? Hoe gaan jullie ermee om?
ruthje schreef:Nog even anoniem,Hoi Ruthje,
Wij zitten ook bij het Radboud..
Jammer dat ze niets hebben gevonden bij jouw man... dat is mijn grootste angst.. Wat nu? Hoe gaan jullie ermee om?
Hoe gaan we ermee om? Tja moeilijk. Mijn lief is geen prater en ik begin te twijfelen aan ons huwelijk.
We gaan gewoon door met leven en wachten op de intake in arnhem voor KID. Wachten duurt lang, en ondanks dat ik graag zou zeggen dat het niet zo is, is ga toch anders naar mijn leven kijken.
Mijn huwelijk lijkt ineens niet meer zo ideaal, mijn klok tikt harder dan ooit tevoren. Ook omdat mijn moeder vervroegd in de overgang kwam en ik nu ook al verschijnselen heb die erop duiden dat ik niet lang meer heb. Opvliegers, niet kunnen slapen, moodswings.
ik word 31 volgende maand, en mijn moeder kwam op haar 34ste in de overgang.
Ik blijf denken: Wat nou als het te laat is....Als ik nu weg ga dan word ik misschien wel moeder etc etc
Ik vind het heel erg dat dit gebeurd, en misschien is dit gewoon even een fase die we doormoeten.
Toch houd het me bezig.....allemaal vragen waarop ik geen antwoord heb.
Ondertussen wordt iedereen om me heen zwanger, bellen vriendinnen dat ze voor nog een kindje gaan, vraagt iedereen me wanneer wij eens kinderen krijgen en vallen de geboortekaartjes op de deurmat alsof het reclamewerk is.
Vreselijk!!!
Ik weet het allemaal even niet meer....
liefs
wilfried schreef:Ik heb echt geen idee waaraan het ligt dat mijn zaad zo slecht is. Misschien via mijn werk als drukker met de nodige chemicalien om me heen ( alhoewel dat vroeger veel slechter was als nu) maar ik wil het ook niet meer weten want daar schiet ik toch niets meer mee op. Hopelijk wordt er de 12e iets bruikbaars gevonden bij mij dan zijn we tenminste weer een stap verder. Hopelijk wordt die dag voor jullie ook succesvol. Vanmorgen even contact gehad over de opname en het gesprek met de anestesist. al met al begint het nu al op te schieten en nemen de zenuwen toch wel een betje toe als ik eerlijk ben. Zolang je niets hoort kun je het van je af schuiven maar nu dit bekend is zit het helemaal in ons hoofd.
Wilfried
wilfried schreef:Hallo lotgenoten,
Om te beginnen moet ik even onze voorgeschiedenis vertellen. Sinds bijna 2 jaar ze we papa en mama van een gezonde dochter via Ixci. Hiervoor hebben we 4 behandelingen moeten ondergaan. Na twee miskramen zakten destijds onze moed in de schoenen en besloten we toch nog eenmaal een ixcipoging te wagen en daarmee zou dan of een kinderloze periode aanbreken of zoals gelukkig nu het geval is een wolk van een dochter in ons gezinnetje.
Afgelopen zomer bleek dat we allebei toch nog een stille kinderwens hadden en hebben we besloten om toch weer voor een ixci poging te gaan.
Helaas bleek mijn zaad nu meerdere onderzoeken geen leven te bevatten en konden we alleen nog maar voor een tese behandeling gaan.
12 Januari a.s. is de dag van mijn operatie en zal moeten blijken of we nog hoop kunnen hebben op nog een kindje.
We hebben het een poos van ons af kunnen zetten maar sinds ik gisteren mijn ooproep heb gekregen 9 sneller dan ik had verwacht) is het helemaal weer aanwezig en kan het aftellen beginnen.
Tot zover voor even.
Groetjes Wilfried
wilfried schreef:Ik heb echt geen idee wie mij gaat opereren die dag. Tsja dat zou heel toevallig zijn als we op dezelfde kamer komen te liggen inderdaad. Laten we maar vooral hopen dat het niet voor niets zal zijn.
Ik heb net nog even de patientinformatie doorgenomen en weet nu dus wat er gaat gebeuren in grote lijnen.
we proberen er allebei zo relaxed mogelijk naar toe te leven en ons maar niet teveel hoop incsalculeren op succes.
Het klinkt misschien vreemd maar dat hebben we tijdens onze Ixciperiode ook elke keer gedaan omdat anders de teleurstelling alleen maar harder aan zal komen.
We zeiden dat toen elke keer tegen elkaar en dat heeft ons zeer geholpen. Ook het inlichten van vrienden en bekenden hebben we nu beperkt gehouden zodat we niet alles en iedereen hoeven te informeren over het resultaat. In het gunstige geval is het helemaal niet erg maar wanneer het negatief was viel het niet mee. Elke keer hetzelfde vertellen gelukkig dat er het sms fenomeen bestaat in dat geval.
Wat me wel opvalt nu zijn de geluiden die we via via horen dat mensen niet begrijpen dat we nu weer via deze manier toch weer gaan proberen om een tweede kindje te krijgen en dat steekt ons wel een beetje.
Deze keus hebben we zelf bepaalt en zwart wit gezegd lukt het niet dan zijn we dolgelukkig met ons dochtertje van bijna twee jaar en dan kunnen we onze kinderwens afsluiten en hebben we alles geprobeerd.
Ken jij dit "probleem"?
groetjes Wilfried
PS volgens mij ben ik de enige man op dit forum of niet?
Lieve Ruthje, heel veel sterkte, en als je zo nu en dan je verhaal kwijt wil, je weet me te vinden
(((((((((((((((((((Ruthje)))))))))))))))))))
Honey schreef:Hoi!
@Lieve en @Wilfried,
wat toevallig dat jullie op dezelfde dag in hetzelfde zh zijn voor een tese behandeling! Ik hoop voor jullie dat er iets positiefs uitkomt en jullie door kunnen gaan. Nog minder als een maand dus Wilfried ik snap heel goed dat de zenuwen beginnen toe te slaan het is ook niet niets van je moet ondergaan als man!
Voor ons begint het lange wachten op de uitslag van het dna... ik probeer mijn gedachten te verzetten maar soms lukt het me gewoon niet. We hebben net een vrienden weekend achter de rug en daar zijn uiteraard kleine kinderen en baby's bij van bevriende stellen en de bevallings/baby verhalen enz enz heb ik het hele weekend aan moeten horen. Dus ja dan doe je vrolijk en speel je met de kinderen, wat overigens super leuk is, maar het vreet wel aan je...de acupunctuur slaat volgens mij al aan want 2 dagen gemenstueerd afgelopen week, wauw, iets positiefs!! Ik mag zo weer dus ben benieuwd wat ie daarover zegt.
Groeten Honey
ruthje schreef:Nog even anoniemLieve Ruthje, heel veel sterkte, en als je zo nu en dan je verhaal kwijt wil, je weet me te vinden
(((((((((((((((((((Ruthje)))))))))))))))))))
Thanks!!
Ik ben iets positiever, heb even mijn hart gelucht...had ik kennelijk even nodig!
Wat betreft de wachtlijsten voor KID...volgens de gyn in nijmegen heeft rijnsate in arnhem de kortste wachtlijst.
0-6 mnd tot intake en van intake tot behandeling ook 0-6 mnd. Maar goed...de 6 mnd voor intake zijn bijna om en het blijft afwachten. Deze wachttijden golden in juni en nu is het bijna 2010.....
Eigenlijk weet je nooit precies waar je aan toe bent. Ik hoop op snel een brief van het rijnstate!
@ wilfried, volgens mij ben je ook de enige man! Maar dat maakt je niet minder welkom! Heb respect voor waar je mee bezig bent!
liefs ruthje
wilfried schreef:Hallo allemaal kan ik inmiddels zeggen, dan maar de enige man in jullie midden maar ook ik moet mijn verhaal kwijt. Gelukkig ben ik niet zo desparaat dat ik mijn verhaal thuis bij mijn vrouw mijn verhaal niet kwijt kan. Integendeel zelfs gezien onze Ixcihistorie. Des te prettiger vind ik dit forum wat betreft Tese. En zo raak ik ook weer een beetje de zenuwen kwijt. Gelukkig kan ik het op mijn werk goed van me af zetten en heb ik binnenkort een week vrij. In die week moet ik naar de Anesthesist en kan het aftellen echt beginnen.
wilfried schreef:Op weg naar mijn operatie zie ik toch vooral tegen het feit op dat die operatie misschien helemaal voor niets is wanneer er geen goede zaadcellen gevonden worden.
Zoals eerder vermeld hebben we besloten om toch voor Tese te gaan vanwege het feit dat we toch een dochtertje via Ixci hebben gekregen.
Desalniettemin blijft deze gedachte door mijn hoofd spelen. Hoe denken jullie partners daarover??
Ik ben ook heel erg bang dat de TESE niet slaagt, hoe mijn vriend hierover denkt weet ik niet.
wilfried schreef:Hallo, nou dat viel allemaal mee hoor, hij heeft mijn bloeddruk gemeten en naar mijn hart en longen geluisterd. Ook moet je een vragenlijst invullen van te voren. Dat is eigenlijk het enige. Spanning stijgt nu wel bij mij hoor. Het liefst mag het van mij nu snel 12 januari zijn zodat de operatie achter de rug is met een hopelijk positief resultaat. Hoe gaat het met jullie?
wilfried schreef:Ik hoef voor zover ik weet niet een nachtje te blijven volgende week. Was er een reden dat hij moet blijven omdat jullie dat nu al weten. Spannend wordt het nu zeker inderdaad. volgende week om deze tijd weten we allebei meer.
ruthje schreef:Wilfried & nogevenanoniem,
Ik wil jullie heel veel sterkte toewensen bij de TESE en ik hoop op een goede uitslag!!
liefs
Hoe zet je de volgende stap...Geen kindje VAN hem, maar wel een kindje MET hem. Waarom kan ik daar inneens niet meer zo van genieten?
wilfried schreef:Met mij gaat het gelukkig wel goed.
Ik zou morgen weer beginnen maar ik ben bang dat het toch te snel is( werk in drukkerij als drukker).
Daarom heb ik de laatste twee dagen ook nog gesnipperd misschien niet prettig voor mijn baas omdat ik zelf ook had gehoopt dat het kon. Ik ben bang dat als ik toch ga beginnen met het risico dat het toch fout gaat dan hebben we er allebei niets aan. Maar hoe gaat het dan precies in zijn werk met donorzaad?? Geldt dan hetzelfde principe als bij Icsi??
Alle afgelopen gebeurtenissen moeten een plaatsje krijgen en dat valt niet mee( wij weten er van). Nogmaals vind ik het knap dat jullie toch doorgaan om toch de kinderwens te vervullen. Ik hoop voor jullie dat het alsnog gaat lukken. Wat mij betreft mag bij ons het spuiten van hormonen gaan beginnen.
Groetjes Wilfried