Jojo1981 schreef:Mijn vriend en ik zijn ook niet getrouwd, onze dochter is nu 4,5 maand. Ik wilde ook eerst trouwen en daarna pas aan kindjes beginnen, maar het lot heeft besloten dat ik eerder zwanger was dan wij ermee bezig gingen...Een mooie verassing!
En mijn vriend wil ook niet trouwen, dus wij hebben via het gemeentehuis en rechtbank geregeld dat ons moppie zijn achternaam kreeg en hij dezelfde rechten als ik. Ik vind het jammer dat ik een andere achternaam heb dan mijn kind, net alsof het niet mijn kindje is...Maar goed...er zijn maar zeer weinig mannen die uit eigen beweging willen trouwen. Je kunt iemand niet verplichten.
Ook zijn er bij mij wel wat beperkingen hoor, ik wil bv niet trouwen als een oud lijk in een mooie, glimmende jurk, dus na mijn 30ste hoeft het voor mij niet meer en voor die tijd weet ik zeker dat het er niet van gaat komen. Het is heel frustrerend, maar ik begin er maar niet meer over...Het is zoals het is
Wat heb ik dan geluk met mijn mannetje 😃
Ik heb trouwens hem gevraagd 😂 Op vakantie, op een skipiste, heb ik levensgroot een hart getekend met daarin: Wil je met me trouwen?!
We waren toen nog niet eens heel lang bij elkaar, maar zijn antwoord was gelijk volop JA 😂
En daarna grapten we er wel eens over, hoe we zouden gaan trouwen, boerenbruiloft misschien, of iets anders, maar een ding was zeker, wij willen graag dat ons kindje, of misschien tegen die tijd kindjes onze ringen zouden dragen, dus was het voor ons al zeker dat we pas gingen trouwen als er kinderen zouden zijn 😉
Nu ben ik dus zwanger, en aan de ene kant zeggen we, nu is ook mooi, en makkelijker, maar ik denk dat we toch wachten tot onze Uk groot genoeg is 😃
En die van mij wil dolgraag trouwen, gelukkig wel 😃
Ik denk dat ik juist meer moeite heb om mijn eigen achternaam deels op te geven al antwoord ik nu de telefoon wel al automatisch met zijn achternaam soms 😂