limburgs maedje schreef:Als ik niet al getrouwd was zou ik denk ook trouwen. Lijkt me een hele hoop rompslomp voorkomen en ook met naamgeving enz weer makkelijker. Ik zeg trouwens nog altijd gewoon mijn meisjesnaam.. ben ik aan gewend he. Alleen corrigeert mijn man me als hij het hoort 😉 😉
Ik heb trouwens ook niet supergespannen borsten. Ene moment van de dag wat meer dan het andere manier. Denk dat dat per persoon verschillend is.
Vandaag weer mijn eerste werkdag na de bouwvak. Waren nog maar met z'n 2en op kantoor, rest heeft nog vrij. Was niet van plan om wat te zeggen. Maar mijn collegaatje zei op een gegeven moment 'goh ik vind je veranderd in die drie weken. Je gezicht lijkt anders en je kijkt anders'... Ik werd dus een beetje overvallen en na veel ge-euhm toch maar gezegd dat ik zwanger was. En ik wou wachten tot 12 wk! :oops: Ze heeft wel beloofd niks te zeggen en ik ga me nu voorbereiden voor wanneer nog meer mensen dat zouden zeggen.. 😉 Dat ik niet nog meer overvallen wordt. Komend weekend een familiebrunch op de planning staan... ik duim voor een normale blik van mij en dat die ene tante die altijd alles ziet en meteen in de groep gooit haar dag niet heeft! 😃
Trouwens, heeft een van jullie ook al last van verstrooidheid? Gistern ben ik zowat de hele dag door mijn vriend uitgelachen. Ik deed/zei de stomste dingen zonder het in de gaten te hebben. Och ja, tis wel makkelijk om nu alles op de zwangerschap af te schuiven! 😉
Groetjes!
PS: ik ben nog steeds aan t oefenen op korte berichtjes... 😂 😂 :lol:
Schrijf maar gewoon lange berichtjes hoor.
Ik denk dat ik ook overvallen zou zijn geweest als een colle´ga mij dat zou vragen.
Op het werk heb ik het smoesje dat ik met mijn arm naar de dokter moet. Zit al jaren een zwevend botje en heb gezegd dat ik er weer enorm veel last van en het dus weg wil laten halen. Dus als ik naar de vk moet kan ik dat als goed excuus gebruiken.
Tegen de tijd als we de eerste echo foto´s hebben kan ik dan tegen mijn collega´s zeggen: willen jullie de foto´s van mijn arm zien en dan de echo´s laten zien. Ik verheug me nu al op de gezichten.
Ach een klein leugentje om bestwil mag tot best!
Aan vrienden en familie gaan we het echt pas bij 12 weken zeggen. Mijn vriend en ik zijn bijna tegelijk jarig. Tegen de tijd dat ik 12 weken ben zitten we precies tussen beide verjaardagen in en dus wel een mooie en bijzondere gelegenheid om het tegen iedereen tegelijk te kunnen vertellen. Als we het tenminste zo lang kunnen uithouden!
Mijn vriend en ik zijn niet getrouwd. Al dat geregel vind ik niet erg hoor. Daarvoor zou ik echt niet willen trouwen en hij trouwens ook niet. Ieder zijn ding zullen we maar zeggen!