Hallo allemaal Nadat ik het een en ander heb opgezocht via internet en vaak uitkwam op deze site heb ik besloten om ook mee te kletsen. ik denk dat ik daar best wat steun aan kan hebben in deze lastige tijd. ik zal eerst even kort mezelf voorstellen en mijn verhaal vertellen...
ik ben Heidi, maandag word ik 33 jaar en ik ben getouwd en woon in nederland. vanaf mijn 15e weet ik al dat ik niks anders wil als moeder worden en een carriere heeft me dus nooit wat geinttereseerd. Toen ik op mijn 18e vaste verkering kreeg wilde we dan ook heel graag een kindje. Helaas kwam ik er op mijn 19e achter dat ik PCO heb, (als iemand niet weet wat het is dan wil ik dat later nog wel even extra uitleggen) en ben dus begonnen aan hormoon kuren. Wel soms met tussen pozen, maar uiteindelijk, ook met mijn huidige partner, 8 jaar bezig geweest zonder resultaat. we hebben toen het boek gesloten en zijn verder gegaan om pleegouders te worden. wel heb ik altijd vanaf mijn 18e onveilig gevreeen, zonder reslutaat dus. op 2 juni kregen wij ons eerste pleegkindje, een baby van toen slechts 15 uur oud, welke nu nog steeds bij ons woont en ook altijd zal blijven wonen. we besloten dat we nog wel plek hadden voor een tweede kindje, echter dit werden er 2, broertje en zus. zij zijn op 4 augusutus dit jaar bij ons gekomen. op 3 oktober ging ik naar de huisarts. ik was erg aan het hoesten. dagen ervoor had ik al last van pijnlijke borsten en manlief had al een voor de grap gezegt doe een test. maar ik vond het maar weggegooid geld, ik kon immers niet zwnager raken. ik kreeg medicijnen voor het hoesten en zag bij de apotheek een test staan. in een opwelling heb ik die toen toch gekocht. thuis gedaan en wat bleek, ik was zwanger !! we konden ons geluk natuurlijk niet op, ondanks dat ik vanaf dag 1 erg onzeker was en bang dat het mis zou gaan.
helaas is deze angst waarheid geworden. op 24 november kreeg ik erge rugpijn, kon bijna niet meer zitten of lopen. op 25 november nogmaals aan de bel getrokken en mocht om 3 uur in het ziekenhuis langskomen. rond 12 uur voelde ik in m ijn schede wat zakken, also je een tampon in hebt.echter om 2 uur voelde ik wat en ging kijken of ik bloedde, maar schrok me rond toen het water uit me drupde. we (mijn vader en ik) zijn in de auto gesprongen en naar het zkh gereden. je weet voor je zelf dan al dat het niet goed is. heb me daar gemeld en het verhaal gedaan, maar moest uiteindelijk 1 uur en 40 minuten nog wachten ! toen ik om 4 uur uiteindelijk de echo kreeg bleek dat ons dochtertje al in de schede was gezakt en er geen hart aktie meer was. ik was toen bijna 16 weken zwanger. ben naar boven gebracht en daar om half 8 van ons dochtertje bevallen.....
volgende week vrijdag moet ik gecurreteerd worden. ik bloed niet meer en toch zagen ze nog wat op de echo. maandag heb ik nog een extra echo.....
het is een lang verhaal geworden maar wel fijn dat ik het van me af heb geschreven. wie heeft het ook mee gemaakt dat je 2,5 week na de miskraam nog gecurreteerd moest worden ? en hoe kwam de cyclus toen weer ? we willen toch proberen of we dit geluk nogmaals mogen ervaren .....
gr heidi
p.s. weet
heidi76Oud lidBerichten: 13Lid sinds: 1 januari 2005
weet iemand trouwens of het klopt wat ze zeggen dat je na een miskraam extra vruchtbaar bent ?
ik sta ook heel erg in twijfel voor wat betreft de curetage. stel nou dat mijn lichaam alweer opnieuw is begonnen met een eitje maken ? dan zuigt ze die ook weg en ben ik het weer kwijt....
BatiOud lidBerichten: 2.877Lid sinds: 19 juli 2009
Allereerst heel veel sterkte met het verwerken van dit verlies. Ikzelf ben 3 weken namijn mk gecurreteerd en dat van dat extra vruchtbaar zijn kan wel eens kloppen want ik was direct weer zwanger dit keer gaat het gelukkig wel goed met de tweeling. Maar dit wil natuurlijk niet zeggen dat dit bij iedereen zo is maar er zijn nog een aantal meiden op het forum die heel snel na de curretage weer zwanger waren. Min gynaecoloog zei wel dat ik binnnen 6 tot 8 weken weer ongesteld moest worden mits ik natuurlij zwanger was. Pin je niet teveel vast op mijn verhaal maar ik wou het toch met je delen. Heel veel sterkte en natuurlijk ook heel veel succes met opnieuw zwanger worden. En heel veel geluk met je pleegkindjes daar mag je ook ontzettend trots op zijn.
Groetjes Nathalie
naatje83Oud lidBerichten: 1.377Lid sinds: 1 januari 2005
ben even helemaal stil van je verhaal zeg. Je hebt zo lang moeten wachten op het zwanger zijn en dan gaat het gaat het alsnog mis, en ook zo laat, na 12 weken denk je toch dat je "veilig" bent! Pfff, kan met niet voorstellen hoe je je voelt, heel veel sterkte!
Ik heb zelf gemerkt dat ik na mijn miskramen sneller zwanger ben geraakt. De eerste keer duurde het een jaar voordat ik zwanger was, tweede keer binnen 4 maanden, daarna was ik direct na mijn miskraam weer zwanger.
En je hoeft trouwens echt niet bang te zijn dat ze het eitje wegzuigen, je lichaam gaat pas weer een eitje loslaten als de zwangerschap helemaal weg is, dus voorlopig zit hij nog veilig opgeborgen!
Ik hoop dus heel erg dat dit voor jou ook zo mag zijn!
heidi76Oud lidBerichten: 13Lid sinds: 1 januari 2005
bedankt voor het medeleven. ik heb ook al jullie verhalen zitten lezen vanmiddag en dat sterkt toch wel hoor....
maar daisy bedoel je nu dat als mijn lichaam al een eitje aan het vor bereiden zou zijn dat ze die niet weg zuigen ? zuigen zze niks uit de eileiders weg dan ? misschien hele rare vraag haha
DaisyLOud lidBerichten: 209Lid sinds: 20 februari 2008
nou, vandaag jarig en ook nog redelijk goed nieuws gekregen....
ik hoef aanstaande vrijdag niet gecurreteerd te worden de baarmoeder was zo wat als schoon, en dat kan ook wel kloppen, want ik heb alleen nog maar wat donker bruinige slijm als ik afveeg. eileiders zagen er goed uit, geen PCO symptomen. helaas ook geen vruchtbare dagen, dus wellicht is die al geweest of moet nog komen.... mocht wel progesteron laten prikken en hoop vandaag of morgen de uitslag te krijgen of ik wellicht een eisprong al heb gehad. wie weet wanneer ze dat kunnen zien ?