He Allemaal

Ik wil even mijn verhaal met jullie delen en evt. tips zijn altijd welkom.
Vorige week donderdag op de 1e echo gezien dat het niet echt best was. Het hartje klopte onregelmatig en zwak en de dooierzak was te groot. Ook was het kindje maar heel klein.
De gynaecoloog gaf ons 40% kans op een goede afloop en 60% kans op een miskraam.

Vandaag voor de 2e echo: kindje is niet gegroeid (leek gekrompen?) en het hartje konden we niet meer vinden.... BAM! Dat was een klap

En nu dus wachten tot het spontaan eruit komt... ze zei dat het wel binnen een paar weken moet komen? Klopt dit? Wanneer moet ik aan de bel trekken?

liefs kim

Ik kan je vragen niet beantwoorden Kim82 maar ik wilde je even veel sterkte wensen de komende tijd!

Kim wat verschrikkelijk zeg!! Als eerste heel veel sterkte gewenst....Ik weet dat ik niet veel kan doen maar ik weet ongeveer hoe je je voelt en wat je meemaakt....

Ik heb zelf ook gewacht tot het vanzelf zou komen, maar dit is uiteindelijk niet helemaal gelukt. Omdat mijn mk al op gang was gekomen zei de vk dat het binnen 1 á 2 weken waarschijnlijk zou komen. Ik bleef klachten (bloedverlies enz.) en twijfels houden en heb al vrij snel (na ruim 1 week) de vk weer gebeld. Toen ben ik doorgestuurd naar de gynaecoloog en daar bleek dat het vruchtzakje er nog gewoon zat, ik heb toen een curettage gehad.

Je moet aan de bel trekken als je dat zelf wilt, daar staat geen termijn voor denk ik...Het kan zijn dat het snel komt, dat hoop ik echt voor je, dan kan je het afsluiten en een plekje geven. Als het wachten te belastend/emotioneel voor je is zou ik gewoon bellen, dat kan altijd!!

Heel veel sterkte de komende tijd,
Liefs

Hey Kim...

Wat verschrikkelijk naar...
Ik heb je een PB gestuurd.

Liefs en sterkte!

hee Kim,

Wat verdrietig!! 😢 😢
Helemaal moeilijk dat je dan al gezien hebt dat het niet zo goed gaat met het kindje, en dat dan later blijkt dat het idd mis is gegaan. Extra moeilijk: je kunt niks doen, maar dat probeer je dan vast wel.. Pfff, sterkte de komende tijd!

Bij mij bleek op de termijnecho met 10 weken dat het kindje na 8,5 week was overleden. Toen heb ik nog een week gewacht, maar er gebeurde niks, en ook daarvoor had ik geen bloed verloren.
Ik heb, na overleg met de vk en de gyn, een curettage gehad - ik wilde echt dat er een eind aan het wachten zou komen.
Ik vond het een heftige dag in het ziekenhuis - had nog nooit iets gehad of in het ziekenhuis gelegen, maar uiteindelijk was ik wel 'blij' dat het lichamelijk achter de rug was.

M'n hele verhaal kun je terugvinden op het forum 'zwanger worden na miskraam'. Daar kan ik m'n verhaal goed kwijt omdat de andere meiden daar hetzelfde hebben meegemaakt. Een aanrader misschien?

Weet het antwoord op je vraag ook niet maar wil je heel veel sterkte wensen.

kim82 schreef:He Allemaal

Ik wil even mijn verhaal met jullie delen en evt. tips zijn altijd welkom.
Vorige week donderdag op de 1e echo gezien dat het niet echt best was. Het hartje klopte onregelmatig en zwak en de dooierzak was te groot. Ook was het kindje maar heel klein.
De gynaecoloog gaf ons 40% kans op een goede afloop en 60% kans op een miskraam.

Vandaag voor de 2e echo: kindje is niet gegroeid (leek gekrompen?) en het hartje konden we niet meer vinden.... BAM! Dat was een klap

En nu dus wachten tot het spontaan eruit komt... ze zei dat het wel binnen een paar weken moet komen? Klopt dit? Wanneer moet ik aan de bel trekken?

liefs kim

Ik kan je niet helemaal antwoord geven op je vraag, maar op 1 vraag wel.
Bij mij is het vruchtje gestopt met groeien met 5 a 6 weken en ik ben het pas met 10 weken spontaan verloren! Dus het kan best lang duren, maar dat hoeft niet het kan ook snel gaan.
Sterkte!

Bedankt voor jullie lieve reacties !

Het vervelende is dat ik (zoals ik al wist) misselijk blijf, mijn buik lijkt te groeien... en totaal geen krampen of bloedingen heb: dus zo onwerkelijk!
Daarbij komt dat we de laatste keer dus het hartje zo goed als niet konden vinden, maar.. op een gegeven moment dachten we toch iets vaags te zien wat op een hartje leek (?!) maar de gyn zei aan het totaalbeeld al te zien dat het toch een miskraam zou worden.
Maar dat we dan misschien de 2e echo toch een vaag hartje hadden gezien, blijft twijfels geven: is het wel echt zo ?

Al met al zal ik moeten wachten tot het er spontaan uitkomt...
ben benieuwd hoe het zal verlopen allemaal.

Hoi Kim,

net zoals meerdere meiden hier heb ook ik een curettage gehad. Ik vind het erg knap van je dat je kunt en wilt wachten tot het er spontaan uit komt.
Ik heb met 10 weken een echo gehad, en daarop was gelijk al geen hartje te vinden. Het vruchtje was gegroeid tot 9 weken, wat ook zou kunnen omdat ik mijn cyclus niet wist. De week erop hadden we een 2e echo waarop het vruchtje (net als wat jij in je eerste bericht schreef) gekrompen was en er nog steeds geen hartje te zien was. Ik wilde absoluut niet wachten op een spontane miskraam, die pijn en vedriet wilde ik mezelf niet aan doen om het te zien. Bovendien wilde ik er van af en verder, opnieuw beginnen.
Een week later was de operatie, dus 2 weken nadat vastgesteld was dat het geen goede zwangerschap was. Het kan dus enige tijd duren voor het spontaan komt. De dag van de operatie was erg zwaar, de dag erna voelde ik me heel goed, de klap kwam pas de dag daarna. Ik heb een paar flinke dipdagen/weken gehad maar nu kan ik oprecht zeggen dat het weer goed met me gaat! Ik kan weer lachen en met frisse moed beginnen aan een nieuwe poging.
Ikw ens jullie heel veel sterkte, laat je lekker verwennen en doe het rustig aan! Dat heb je zeker nodig om het te verwerken!

liefs

He

O ?? het bestaat dus echt dat het vruchtje krimpt ?? want wij hadden het gevoel dat de gynaecoloog de 1e keer gewoon veel te ruim gemeten had ... Maar als jij dit verhaal ook had ...
het blijft toch allemaal vreemd, ik kijk hoe lang ik het volhoud...

zijn er bij jou ook pillen voorgesteld? Want hierzo willen ze eerst proberen met pillen, en dan curretage. Maar ik lees niet al te fijne dingen over die pillen, dus.....

ik kan je vragen ook niet beantwoorden, maar wil je wel heel veel sterkte wensen

kim82 schreef:He Allemaal

Ik wil even mijn verhaal met jullie delen en evt. tips zijn altijd welkom.
Vorige week donderdag op de 1e echo gezien dat het niet echt best was. Het hartje klopte onregelmatig en zwak en de dooierzak was te groot. Ook was het kindje maar heel klein.
De gynaecoloog gaf ons 40% kans op een goede afloop en 60% kans op een miskraam.

Vandaag voor de 2e echo: kindje is niet gegroeid (leek gekrompen?) en het hartje konden we niet meer vinden.... BAM! Dat was een klap

En nu dus wachten tot het spontaan eruit komt... ze zei dat het wel binnen een paar weken moet komen? Klopt dit? Wanneer moet ik aan de bel trekken?

liefs kim

Kim,

Het kan zijn dat het vruchtje gekrompen is, als het zo klein is en niet meer leeft dan verschrompelt het.
Afwachten kan inderdaad, is maar net wat jij/jullie willen, ik heb toen ook eerst afgewacht, maar omdat we naar het buitenland gingen en ik bang was dat het daar zou gebeuren (en je niet weet hoe het gaat lopen) heb ik er toen voor gekozen om mbv pillen de miskraam op te wekken. Deze tabletten breng je vaginaal in.
Curettage kan ook, is een kleine ingreep die via dagverpleging paatsvind.
Mocht je nog specifieke vragen hebben dan stuur maar een pb. Medische vragen mag ook (ik werk op de afdeling gynaecologie).
Je schrijft nog wanneer je aan de bel moet trekken... als je afwacht en bv. koorts krijgt, moet je zeker aan de bel trekken!
Succes deze moeilijke periode voor jou en je man/vriend!!

Wat een triest nieuws!! Wij hebben dit vorig jaar ook gehad. Bij de 8 weken echo wat alles goed en 4 weken erna toen we voor de 12 weken echo kwamen, was het vruchtje nog even groot, maar het hartje klopte niet meer. Ik wilde het zo snel mogelijk uit mijn lichaam hebben, aangezien ik alle kwaaltjes nog had. Waaschijnlijk is het hartje een dag na de echo al gestopt met kloppen. Wij hebben op advies van de gyn tabletten genomen die je vaginaal in moet brengen. Dit was een zware dag, want je bevalt wel gewoon van het vruchtje, maar ik ben wel blij dat ik het zo gedaan heb. Omdat je het bewust mee maakt, kun je het ook goed afsluiten. het is niet makkelijk, maar dat is een miskraam nooit, je verheugt je er op dat je over 9 maanden je kleintje vast kan houden en ineens is je droom weg.

Ik wens je heel veel sterkte toe in deze moeilijke tijd!!

Kim, hoe gaat het?

Hopelijk heb je wat aan deze tips en verhalen..

Mijn gyn was absoluut geen voorstander van het opwekken van een mk met pillen, en vond dat geen mogelijkheid. Wel kan ik me het verhaal van Natascha goed voorstellen, dat je het dan toch zelf af kan sluiten - met een curettage is dat niet zo, en dan zie je het kindje ook niet. Maar goed, het zal per ziekenhuis en per gyn wel verschillen wat ze een betere aanpak vinden.
Ik was, zoals ik al zei, wel blij dat er een eind aan het wachten kwam - het vruchtje had bij ons toch 2,5 (a 3) weken de tijd gehad om zelf te komen, maar het kwam (nog) niet.

Weet je al wat je gaat doen? Kun je er goed met mensen om je heen over praten?
Sterkte!

Hoi kim.. hier het zelfde verhaal in november 2009.. ook een miskraam gehad kindje was gestopt met 8,4 weken.. en ook bij ons dacht de verlos dat het kindje ook al wat aan het krimpen was..
met 11 weken is de miskraam gekomen.. begon bij mij met bloedverlies.. ik heb beweust gekozen om te wachten.. wilde geen medici.. en ben heel blij dat ik er voor hebt gekozen met me ventje..
we hebben het kindje nog gezien.. wel heel klein 2 cm.. maar voor ons helemaal compleet...
en heeft nu een vredig plekje in de tuin.. en hebben foto,s van uk.. die voor ons zo dierbaar zijn...
wens je heel veel sterkte toe meis.. en geef het de tijd.. om alles een plekje te geven in jullie leven..
knuffie, noot

Kim wat een vervelend verhaal meid. Ik wil je heel veel sterkte wensen om dit te verwerken.

Liefs Lucky

bedankt voor alle reacties

er zijn veel mensen die mij steun bieden, alleen uiteindelijk sta je er toch maar alleen (met partner) voor...

ik heb wel wat aan jullie ervaringsverhalen hoor.... zo kan ik een beetje kijken wat ik wil.
Nu denk ik er over om nog te wachten... met 3 weken maak ik wel een afspraak bij de gyn en gaan we praten over curratage. Die pillen ,daar heb ik teveel narigheid over gelezen.

Mijn misselijkheid neemt nu wel af trouwens.. en borsten worden iets minder gevoelig.
Ik plas ook minder, en krijg wat krampen in mijn baarmoeder. dus tjah, wie weet zit t er deze week al aan te komen.

Kim, heel erg veel sterkte meid, en ik vindt het super knap van je dat je gaat wachten tot het vanzelf afgestoten wordt door het lichaam! Ik heb bij mijn mk een week moeten wachten en vond dat persoonlijk al erg lang. Wilde graag dat het weg was zodat we weer fris verder konden.

Ik wens je sterkte en hoop voor jullie dat het niet al te lang zal gaan duren!

Gr. Bloem

dank je wel 😊 ja het wachten zal langgg duren ben ik bang...

is het normaal eerst veel witte afscheiding te krijgen ... ? Of heeft dat nog niks met de miskraam te maken ?
Ik krijg snachts wel steeds meer baarmoederkrampjes.. overdag wat steken in de liezen, maar verder voel ik dus nog niets. Geen spoortje bloed te bekennen.

@ kim veel sterkte, ik heb het eind okt meegemaakt op 6,5 week dus pas echo gehad toen ik al bloedverlies had en moest afwachten tot na weekend maar zaterdag avond al is hij er doorgekomen ben toen naar spoed gegaan hebben me daar gehouden omdat bloede ni stopte zes uur echt heeeeeeeeeeel veeeeeeeeeeel bloed en dan de zondag terug echo (want vruchtje zat er nog met al da bloeden ) toen was vruchtje wel weg maar waren nog klonters achtergebleven en heb toen die zondag morgend een curretage gehad en zondagnamiddag mocht ik naar huis

Hier nog steeds niet hoor...

voor 16 feb (dan heb ik dus 3 weken gewacht na de laatste echo) heb ik een afspraak bij de gynaecoloog. Ik denk dat we dan wel een curretage gaan plannen..

xx

Heel veel succes, hopelijk kun je het dan ook een plekje geven

kim82 schreef:Hier nog steeds niet hoor...

voor 16 feb (dan heb ik dus 3 weken gewacht na de laatste echo) heb ik een afspraak bij de gynaecoloog. Ik denk dat we dan wel een curretage gaan plannen..

xx

Ik vind het wel knap dat je volhoudt om te wachten. Het is toch fijn als je geen operatie hoeft. Hou vol, en misschien ook goed dat je toch een soort einddatum hebt - dan weet je dat het niet nog langer gaat duren.
Sterkte en liefs!

Hallo Kim en iedereen,

ik ben nieuw op dit forum. Heb 3 weken geleden ook een mk gehad. ging op controle voor de eerste echo bij de gyn en er was geen hartfunctie. Zou toen 9 weken geweest zijn, maar het vruchtje is gestopt aan 7w en 6 dagen. Ik heb wel gekozen voor de pillen en ben daar zeer tevreden over. Ik heb geen negatieve ervaringen gehad. Geen krampen en ook geen felle bloedingen. Het vruchtje is ongeveer 8 uur na het zetten van de pillen gekomen. Heb het wel gezien en dat heeft me geen goed gedaan. Zag er zo goed uit allemaal dus de vraag waarom blijft er zitten. Maar ik kan die pillen wel aanraden als methode.

Veel sterkte aan iedereen

Ook ik ben nieuw op dit forum. Ik wil mijn verhaal graag even kwijt.
Vorig jaar eind november bleek dat ik zwanger was, we konden ons geluk niet op.Zo snel dat het gelukt was. Helaas hebben we er niet lang van kunnen genieten.Toen ik op 30 december 2009 mijn 10 weken echo kreeg bleek dat er geen klopppend hartje was.
De vrouw die de echo maakte was niet echt meelevend. Ze zei dat het niet goed was en dat ze zelfs geen vruchtje zag.Ik kon me aankleden en thuis wachten op een telefoontje van de verloskundige. We zijn waren compleet in shock en stonden binnen 5 minuten weer buiten.Niet wetend wat er nu echt aan de hand was.

De verloskundige belde die middag en heeft een afspraak gemaakt bij de gynecoloog de dag erna.Dat was oude-jaarsdag.
Zij maakte een nieuwe echo en dacht wel een vruchtje te zien van 8 weken.Ik kreeg medicatie mee om de miskraam op gang te brengen. Zonder resultaat helaas.Op 4 januari ben ik gecurateerd.
De opvang in het ziekenhuis was erg goed. De Atrs die de curatage gedaan had vertelde dat er bij de eerste echo gedacht werd aan een mola- zwangerschap. Ik schrok me rot. Hij stelde me gerust dat het er op het eerste oog uit zag als een normale zwangerschap.Mocht het niet zo zijn zou ik geinformeerd worden.

Nu kreeg ik vandaag 12 febr. een brief thuis van het ziekenhuis. Hierin staat dat ik terug moet komen voor aanvullende onderzoeken.
Ik heb meteen naar het ziekenhuis gebeld voor een afspraak en ik kan woensdag al terecht.
Ook heb ik kort gesproken met een arts assistent want ik was helemaal over mijn toeren.
Zij heeft in mijn dossier opgezocht wat er aan de hand is.Er wordt nog steeds gedacht aan een mola zwangerschap en dat willen ze verder onderzoeken.

Ik ben er helemaal kapot van. Ik voelde me eindelijk weer wat beter en nu weer onzekerheid. Dit weekend zou ik voor de eerste keer ook weer ovuleren maar ik mag nu niet zwanger raken. 😢

xx Jza[/color]

heel veel sterkte!

jza, wat moeilijk en wat schrikken. Hoop dat er vlug duidelijkheid is. Sterkte

Dankjewel, alle andere ook sterkte.Begrijp hoe het voelt

heel veel sterkte .. bah al die nare verhalen

ook van mij nog even een update

ben gisteren bij de gyn geweest --> had 3 weken gewacht op de spontane miskraam, niet gekomen... --> voor zekerheid echo gemaakt, kindje was opgelost (slik) en de vruchtzak en moederkoek waren wel grootst aanwezig.

Conclusie: ik moet morgen voor OK (curretage) .. gadver de gadver, onder narcose, dood eng.
Maar met pillen kon dus niet meer, omdat de moederkoek te groot was.

xx

kim82 schreef:heel veel sterkte .. bah al die nare verhalen

ook van mij nog even een update

ben gisteren bij de gyn geweest --> had 3 weken gewacht op de spontane miskraam, niet gekomen... --> voor zekerheid echo gemaakt, kindje was opgelost (slik) en de vruchtzak en moederkoek waren wel grootst aanwezig.

Conclusie: ik moet morgen voor OK (curretage) .. gadver de gadver, onder narcose, dood eng.
Maar met pillen kon dus niet meer, omdat de moederkoek te groot was.

xx

Heel veel sterkte morgen!!

Ik ben vandaag naar het ziekenhuis geweest. De gyn was erg positief toen hij een echo maakte.Blijkbaar ziet alles er weer rustig uit en hij zei dat de kans zeer klein is dat het een mola zwangerschap is geweest. Voor de zekerheid bloedonderzoek gedaan, morgen de uitslag hiervan.
Ben zo blij! Toch weer een beetje goed nieuws.

Natascha, veel sterkte in het ziekenhuis.Ik leef met je mee. Ik was ook erg nerveus voor de opname/curretage maar het is me al met al erg mee gevallen.Ik ben in het ziekenhuis heel goed opgevangen en heb bijna geen pijn gehad na de curretage. Bloed verlies was na 2 weken opgehouden. De artsen en vlpk waren erg lief voor me.Ik was constant aan het huilen en ze stelde me steeds weer gerust.Mijn vriend mocht ook bij me zijn, behalve in de OK dan. Dit was ook erg fijn.
Mssn stelt dit je een beetje gerust.Ik denk aan je.

Liefs JZA

Sorry, ik zie dat Kim het bericht had geschreven ipv Natascha.
Sterkte Kim

Kim, hopelijk gaat het een beetje als je dit leest - dat zou betekenen dat je weer thuis bent, waarschijnlijk.
Hoop dat alles goed is gegaan, en het is wel fijn dat dit achter de rug is, toch?
Doe het maar lekker even rustig aan! Ik vond het echt een heftige dag, al met al, al viel het me na de operatie erg mee.
Veel sterkte!

hoe gaan jullie nu verder? Was het de 1ste miskraam?

bij mij is het vorige week gebeurt,mijn eerste en hopelijk ook mijn laatste,alles moet bij mij nog eeen plekje krijgen,we willen absoluut nog een kindje,maar doen het rustig aan,niet meer tempen geen ovutesten,gewoon de natuur zijn gang laten gaan..

Vandaag uitslag van het bloedonderzoek gehad.Er zit nog steeds HCG in en dat wijst op een mola zwangerschap. De waarde was niet enorm hoog maar toch.Nu volgende maand weer bloedonderzoek.Dus nu afwachten, dat is het minst fijne.

Voor ons is het nu 1,5 maand geleden dat wij hoorde dat het hartje niet meer klopte.Ondertussen hebben wij het al redelijk een plekje kunnen geven.Het was onze 1ste miskraam en idd hoop ik ook de laatste.
Ik heb veel gehuild. Erg boos geweest. Want het was zo gewenst.
Nu ondertussen kan ik me erbij neerleggen dat het zo is gelopen. Zeker nu ik weet dat het een molazwangerschap was. Wat mij hielp was positief blijven denken en tegen mezelf zeggen dat ik wel weer zwanger wordt en dat de kansen weer net zo groot zijn.Zo nu en dan heb ik het nog wel moeilijk hoor.

Sterkte

xx JZA

hey

Nou het is achter de rug. De narcose viel mij alles mee, ze waren idd superlief. Ook al ben ik zelf verpleegkundige... en weet ik hoe het allemaal gaat... het is toch fijn dat iedereen zo lief voor je is op dat moment. Ze vertelde na de ingreep dat er meer uit was gekomen (aan weefseltroep) dan ze hadden verwacht, dus het was maar goed dat het met curretage is gebeurd.
Ik stond al snel weer buiten, want voelde mij ook na de narcose goed. Alles beetje suffig.
Ik dacht ook echt opgelucht te zijn, maar gisteren stortte ik ineens toch weer ff in :shock: iedereen zegt steeds: je houdt je zo sterk... maar gisteren toch weer een huilbui. Het is zo oneerlijk.
Ik ben trouwens na 1 dag ??? opgehouden met bloeden... is dit wel normaal?
Ik vind het wel heel snel.
Ik heb een nieuwe klacht erbij, pijn in mijn bovenbuik rechts.... iemand dit ook gehad? Misschien zijn het wel galstenen .. ik kijk t ff aan.
Wanneer zijn jullie weer gaan werken na de ingreep?
En (genante vraag) .. je mag pas echt penetratie/seks na het bloeden... maar wanneer mag je weer klaarkomen eigenlijk? Ik kan dat nergens terugvinden. weet iemand dit?

Ik wacht overigens met proberen om zwanger te worden nadat ik mijn menstruatie weer een keer heb gehad. Ik lees toch soms dat dit verstandiger is, dus doe ik dat maar.

xx

Hoi Kim

Het is niet gek dat je instort, dat hoort erbij.Geef jezelf ook de ruimte om je verdriet toe te laten.Het is ook oneerlijk, dat ben ik met je eens.Zeker omdat het kindje zo gewenst is.

Het zou kunnen dat je al gestopt bent met vloeien maar dat lijkt me wel erg snel.Je mag volgens mij de eerste 5 dagen geen geslachtsgemeenschap hebben al vloei je niet meer.Dit omdat de baarmoeder nog niet helemaal gesloten is.Zo vertelde ze het mij in zknh.Als je niet meer vloeit mag je wel weer seks hebben en dus ook klaarkomen.
Ik heb vrij lang een wat samentrekkend gevoel gehad in mijn buik.Daarnaast ook veel darmklachten.

Ik ben na een week weer gaan werken. Ik had ook wel even tijd nodig voor mezelf. Ik werk in de psychiatrie en was niet in staat om naar andermans problemen te luisteren.
Doe wat voor jou goed voelt.

Mijn vriend en ik hebben ook besloten te wachten met zwanger worden na de eerste menstruatie. Alleen dat wachten duurt nu wat langer nadat er een partiele mola zwangerschap is vast gesteld.Ik ben soms wat ongeduldig merk ik.

Sterkte de aankomende tijd.Praat er over dat helpt om het te verwerken.

Liefs JZA

dank je wel !

Ik vind het stoppen met vloeien ook wel erg snel hoor ... misschien zijn er anderen met ook deze ervaring?

ik werk als verpleegkundige .. dus het is wel zwaar werk wat ik dan weer zou moeten doen. Ik voel mij nu nog wrak... ik zou di weer dagdienst moeten draaien... geen idee wat ik nou moet doen.
Ik blijf verhoging houden 37.6 .. maar dat zal er nog wel ff bij horen

Ook ik heb bijna niet gevloeid na de curretage. Echt heel weinig. Ik denk een dag of twee maar. Toen ik voor het eerst ongi werd (na 5,5 wk) wel ingehaald.....echt superveel toen.
Ook hier viel de curretage wel mee...lichamelijk dan.

Galstenen heb ik ook gehad en dan kruip je echt over de grond van de pijn. Kan natuurlijk een begin zijn, maar het kan ook door alles wat er gebeurd is. Je lichaam heeft toch een hele klap gehad. Ik hoop dat we allemaal het geluk vlug weer mogen hebben....dat het kindje groot mag groeien in onze buik....en dat we ook voor het kindje mogen blijven zorgen. Ik heb al een zorgeloze zwangerschap en prima bevalling achter de rug, maar als je dochter dan na 5 dagen in je armen sterft dan weet je toch maar weer al te goed wat een wonder het is en dat er nooit maar dan ook nooit een veilige periode is.

Gelukkig dat het je meeviel, Kim!
Vind het niet gek dat je ineens moet huilen. Dat heb ik ook nog, en het is bij mij toch alweer iets langer geleden. Gooi het er maar uit; voor mij werkte dat in elk geval het beste!
En lekker rustig aan doen!

Ik vloeide ongeveer anderhalve week, maar wel met tussenpozen. Dan dacht ik dat het klaar was, maar bleek 's nachts het maandverband toch niet afdoende. :oops: 😞

Ik ben al snel na de curettage weer gaan werken. Na het slechte nieuws (op een woensdag) ben ik een week thuis geweest en had ik, weer op woensdag, de curettage. Op vrijdag ben ik toen - vrij snel dus - weer gaan werken. Ik kon de afwisseling ook wel gebruiken. Lichamelijk was dat geen probleem trouwens. Kan het me ook goed voorstellen als dat voor jou nog veel te vroeg is.

Wij kregen ook het advies een ronde af te wachten, maar toen ik mijn ei meende te signaleren (door het slijm), hebben we toch onbeschermd seks gehad, konden het niet laten. :oops: Ben nu nog niet ongi, ga morgenochtend wel testen, maar de kans is natuurlijk klein.
Ik hoorde veel tegenstrijdige dingen - sommige gyns zeggen ook gewoon dat je er meteen voor mag gaan. Die van mij niet. Weet niet of het slim was, maar de wens was gewoon te groot.. :?

Op het forum 'zwanger-worden-na-miskraam' zitten ook veel meiden die weten hoe het is, daar kan ik m'n verhaal altijd goed kwijt!

bedankt voor de reactie

jeetje tam ! wat verschrikkelijk... gaat dan de hele zwangerschap goed, .. overlijdt het kindje kort na de bevalling ! 😮 dat moet echt vreselijk zijn geweest!

en over die galstenen: ik werd 5 nachten geleden (dus voor de curretage) om 3 uur snachts wakker met onkenbare pijn~! niet normaal, had het gevoel alsof iemand mijn lever aan het platdrukken was, kon ook slecht adem halen.. en duidelijk pijn dus in de leverstreek. Doodeng! Ik ben gaan lopen, op de wc gaan zitten.. doodsbang,... en op een gegeven moment vloeide de pijn ineens weg ! Heel vreemd. Maar sinds dien heb ik dus steeds nog (lichte) pijn in mijn leverstreek... toch maar ff in de gaten houden. Gelukkig niet meer zo'n "aanval" gehad.

jannie ik snap dat die kinderwens groot is hoor, maar ik vind het ook wel een eng idee om zo snel alweer te proberen... ik denk dat ik toch wacht tot na mijn 1e menstruatie. Maar you never know 😊

Gelijk heb je, hoor Kim!
Hadden wij ons ook voorgenomen trouwens, tot ik mijn ei ontdekte.
Ben trouwens gister ongi geworden, en ben blij dat de eerste ronde er nu op zit, en dat er nu weer een normale cyclus aan zit te komen. Nu gaan we er weer echt voor!
Donderdag nog naar de gyn voor de controle.

Hoe gaat het nu met je?

Sorry, heb een tijdje niets van me laten horen.....
Goed te lezen dat je een curettage gehad hebt die mee viel.

Ik had precies hetzelfde (zou het in de naam zitten? 😉 ) na 2 dagen vloeide ik niet meer en kreeg ik ineens enorme huilbuien. Ik ben dinsdag geholpen en de week erop op dinsdag pas weer gaan werken. Eerder ging het echt niet.
Nu ben ik afgelopen donderdag (na 5 weken) weer voor het eerst ongi geworden, tsjee wat waren we daar blij mee! Nu kunnen we er eindelijk weer voor gaan. Mijn gevoel wilde al wel eerder, maar mijn verstand (en mijn man) zeiden toch nog maar even te wachten. Nu kunnen we weer gaan knallen, haha!

Succes!!!

He meiden

wie herkent dit? ik heb ineens zo'n pijn!

Nou afgelopen do dus gecurreteerd... 3 dagen niks aan het handje.. beetje bloedverlies, daar bleef het bij. Heerlijk !
Maar, zondag kreeg ik 38.0 koorts (dus nog niet zo hoog dat ik moet bellen). Maandag weer 37.4.
Maarrr... ik heb echt vannacht vreselijke pijnen gehad! Echt krampen, niet normaal, het leek op mijn endometriose ongesteldheid (wat het nu niet is natuurlijk). Ik kreeg echt gevoel van weeen. Vanmorgen viel ik zelfs van de wc af van de pijn.
Vooral als ik ontlasting moet krijgen (sorry weer) .. dan verga ik van de pijn.
Wie kent dit?????

xx

Kim, ik herken het niet. Ik heb zelf helemaal geen pijn gehad na de curettage.
Kun je niet de polikliniek gynaecologie bellen, waar je de curettage hebt gehad? Ik kreeg zo'n boekje mee met telefoonnummers, en als ik ineens erge buikpijn zou hebben, of heftig bloedverlies of koorts, moest ik bellen.
Klinkt bij jou als erge buikpijn; is het niet een idee om te bellen? Kunnen ze je in elk geval ook advies geven, en misschien een afspraak maken.

Ik zou idd even naar het ziekenhuis bellen voor de zekerheid.Ik herken het ook niet.
Succes

Ik heb gebeld, kon om 15 uur komen

blijkt mijn hele baarmoeder vol met bloed en troep te zitten!! 😮 en mijn baarmoedermond dicht, dus het kan er niet uit !
k heb pillen gekregen, als het er morgen niet uit is, moet ik opnieuw voor OK curretage...

dus die pijn was een soort weeen.. om die troep eruit te laten gaan.. maar ja, dat gaat niet met een dichte deur.

Net die pillen ingebracht... brrr

Jee Kim, om er dan dat ook nog bovenop te hebben. Goed dat je geweest bent dus. Ik hoop dat een curretage niet meer nodig is, sterkte

Jezus Kim dat is niet best.Ik heb er nog nooit van gehoord dat dat kan. Ik hoop dat die pillen hun werk doen want een 2de keer cureteren is helemaal zuur zeg.

Ik duim voor je.

xxJZA

ehm, weet iemand hoe snel die pillen werken> cytotec ?

ik heb t 3 uur geleden ingebracht, nog niks

x

Kim, heel veel sterkte!
Ik heb vandaag ook een slechte echo gehad. Eerste echo op 4 februari gehad, dacht toen 8 weken te zijn. Helaas was kindje toen 6 weken en 3 dagen. Vandaag 2e echo, vruchtje nog maar iets van 3 mm, helemaal geslonken. Nu afwachten wat er komen gaat.
Heb al wel het een en ander gelezen. Heb zojuist op een forum gelezen dat het bij een aantal dames na 3-4 uur ging werken. Begon met hele lichte buikkramp.

Nogmaals heel veel sterkte! Als je het niet vertrouwt gewoon bellen met je verloskundige. Zij vertelde me vandaag dat ik haar altijd mocht bellen, dag en nacht, ook als het niet goed gaat!

Liefs,
Sandra

Sandra, veel sterkte.

xxJZA

Kim, wat naar! Hoop dat de pillen het nu snel gaan doen, en dat je niet nog een keer voor een curettage hoeft! Wat vervelend, dat het nog niet achter de rug is!! Sterkte vandaag!

Sandra, veel sterkte! 😢

Pff wat een verhaal zeg Kim, ik wens je heel veel sterkte toe, dan denk je bij curretage dat het in een keer weg is. Wij hebben het doormiddel van die pillen gedaan. Op de bijsluiter staat binnen 6 uur ofzo dat het kan beginnen, bij mij begon het eerste bloedverlies dus ook pas na 6 uur, dan duurt wachten echt lang. Ik hoop voor je dat die pillen zijn best doen, maar daar geloof ik wel in, het is goed spul, alles kwam er bij mij uit.
Nogmaals heel erg veel sterkte!!

sandra, sterkte meid !!

nou meiden,.... nee hoor, die pillen hadden niks gedaan bij mij ! nikS!

dus ik kwam op de poli, echo, ... alles nog vol dus.. en ja moest vandaag voor re-curretage.
ben daarna ZEER pijnlijk wakker geworden, veel meer als vorige keer, dus kreeg flink veel morfine. Ben nu nog flink zombie.

Hopelijk is het nu ECHT klaar !!! 2x curretage is genoeg.

xx

Nou Kim t zit je niet mee zeg!! 😢
Ik heb die pillen ook gehad voordat ik gecureteerd werd, bij mij deden ze ook helemaal niks.Ik had 10 stuks ingebracht en nog geen krampje. Maar ik dacht dat zeg ik gisteren maar niet.Je had het al moeilijk genoeg.

Ik leef met je....veel sterkte

Liefs JZA

He nee Kim, moest je nog een keer? 😮 :shock:
Wat een ellende! Nou is het wel genoeg geweest, nu mag het alleen nog maar beter gaan!
Sterkte! En naar dat het nu zo'n pijn doet, hopelijk wordt dat snel minder!

dat is niet zo mooi. Hoe voel je na de curretage? Blijf je de rest van week thuis?

groetjes juffie

ja tuurlijk blijf ik de rest van de week thuis...

een 2e narcose binnen 1 week is niet niks.. daarbij de klachten van mijn buik .. en de emotionele verwerking...
Zie het niet zitten om nu alweer de hele dag rond te rennen als verpleegkundige

sorry maar ik weet ook niet zo goed hoe het werkt.
Ik heb waarschijnlijk dinsdag curretage.
En dacht woensdag weer te werken. Maar ik weet niet hoe snel je weer kan werken

nou ja, ik zou sowieso ff 1 a 2 dagen rust nemen hoor ! Tis niet niks ......

wat voor werk doe je? want dat kan ook uitmaken

ik ben verpleegkundige en moet dus hele dagen over de afdeling rennen... daarbij heb ik die curretage dus 2 x in 1 week meegemaakt... dat is ook weer anders.

Maar meestal valt een curretage erg mee. En onder narcose gaan is Niet eng 😉 succes

kim82 schreef:ja tuurlijk blijf ik de rest van de week thuis...

een 2e narcose binnen 1 week is niet niks.. daarbij de klachten van mijn buik .. en de emotionele verwerking...
Zie het niet zitten om nu alweer de hele dag rond te rennen als verpleegkundige

Kim, gewoon je tijd nemen hor, heb ik toen ook gedaan, het is niet alleen lichamelijk zwaar, maar ook in je koppie!!! Denk aan jezelf!!

Juffie, neem het zekere voor het onzekere en zeg gewoon dat je er die dag erna nog niet bent. Uiteindelijk ben ik op de tweede dag na de curettage weer gaan werken (was op wo, dus op vr.weer), maar daar hadden ze nog niet op gerekend, dus ik kon het eigenlijk zelf bepalen - had aangegeven dat ik er maandag weer zou zijn, en toen werd het toch vrijdag en was iedereen blij.
Maar neem je tijd!! Ik ben de hele week voor de curettage thuis geweest, nadat ik de wo. ervoor het slechte nieuws had gehoord na de echo. Dus had al even gehad om het een beetje te verwerken.
Doe het maar lekker in je eigen tempo!!!!!!!! Al duurt het nog veel langer dan je nu kan inschatten voor je weer gaat werken - dat is heus niet zo erg, eerst moet je weer in orde zijn!

Ja ik heb gister ook tegen mijn baas gezegt dat ik er waarschijnlijk 2 dagen niet ben.
Maar ik wacht ook even de reactie van de gyn af.
Blijf het wel een raar iets vinden, je weet dat het niet goed is en toch heb je nog zwangerschapsverschijnselen.
Beetje dubbel gevoel. Ik loop nu veel vaker naar de wc. Ik denk ook niet dat het er vanzelf af komt.

groetjes