oh ben zo blij!!!!! 😃 na al dat verdriet zo'n prachtig kind....zucht.....echt bijzonder is dat.

kheb nog geen kaartje. maar twijfel ook of ik mijn adres wel opgegeven heb... kheb op hyves de naam wel al voorbij zien komen. hele mooie naam!!

verder niets bijzonders te melden. wij gaan vanavond pokeren bij vrienden en straks eten mijn ouders eerst nog hier. dus druk nog. maar heb pijn in mijn hoofd en kan nu niet echt ff rust nemen dus hoop wel dat het vanavond over is zodat ik gewoon van de avond kan genieten..

ja is inderdaad een prachtig kindje madelief.
vind het een hele mooie foto!
hoe voel je je nu?

hier net terug van de dierenarts.
*rib uit m'n lijf!* onze kat is zo ziek vanaf vanacht.
dus moest er echt even naar laten kijken, was zo zonde.
nu een antibiotica kuurtje gehad en speciale voeding, hopen dat ie snel opknapt.

gisteren de laatste spullen in huis gehaald.
vriendlief kwam me ophalen bij de stad, maar ontdekte dat het kermis was.
pff, meneer wilde even een rondje lopen.
vervolgens weer veel te veel geld uitgegeven natuurlijk.
wel heeft hij een knuffel van tommy van sesamstraat uit het grijp apparaat gehaald.
toevallig uit dezelfde collectie waar de knuffel van Wesley* vandaan komt.
(wesley* had elmo mee in zijn kistje)
hier is ventje druk bezig, waterleiding moet vervangen worden dus ik kan niet douchen..
dus ik rij zo maar eerst eens even langs mijn ouders haha.

meiden een fijn weekend!

x

Wat bijzonder dat broertje of zusje van wesley* ook een knuffel uit dezelfde collectie krijgt!! Dat kan geen toeval zijn toch?!

En jeetje wat naar van je kat! Ben zelf een enorme kattenliefhebster dus hoop echt dat ie snel beter is. En ja een dierenarts is duuuuuur!!... Wij hebben onze kat ook een keer letterlijk voor de dood weg gehaald! Zes weken nadat we Sonny* verloren dus manlief klapte helemaal in mekaar bij de dierenarts. Wij klampten ons zo vast aan dat beestje, en zij ook aan ons. We dachten echt dat ze onder onze ogen er tussen uit kneep en als de arts ook niet zo radicaal was gaan snijden (drie abcessen in der keeltje waardoor ze geen lucht meer kreeg) dan was ze er ook niet meer geweest.. Kan echt niet zonder dat diertje!!! Andere kat is ook een lieverd maar toch op een andere manier! Met deze heb ik echt een band!!!

sorry meiden dat ik ff niet geweest ben. De site stond niet meer vast....was mijn ww kwijt etc. Daarnaast extra moeten werken deze week. Mijn man die wat ziek is en veel slaapt (dus komt er meer op mij aan), een verjaardag en gister naar najib amhali in het theater. Pfff. Daarnaast voel ik mezelf ook niet fit. Hoop niet dat het doorzet hoor.

Even speciaal aan elies laten weten dat ik zo met haar meeleef. Pff. Ik weet helaas zo goed wat jij doormoet maken en dat is zo erg. Wij zijn niet alleen ons kindje kwijt, maar ook de "normale" manier van zwanger worden. Echt heftig en hoop dat het geen jaar gaat duren.

noortje ook al zo heftig meid......hoop dat jullie kracht halen uit de meiden hier dat er later ook wel weer geluk kan komen.

madelief; WOW! Ben stil van je kaartje...stil van de woorden erin, stil van de mooie naam, maar vooral stil van dat prachtige kindje.
En dan net zo'n moeilijke dag achter de rug. Wat zal dat dubbel zijn. Hoop dat je kunt genieten meid.

Deze week ken ik nog 3 andere moeders die na hun engeltje nu een bengeltje hebben gekregen: dat geeft hoop!

Andere meiden, reageer vlug weer. Denk aan jullie.
liefs

Madelief, prachtig kaartje, dankjewel!

Wat heb je een mooi meisje gekregen, meid. Wat zal je trots op haar zijn! En haar naam is ook erg mooi. Hadden jullie de naam al lang in gedachten?
Ik ben heel benieuwd hoe het met jullie gaat. Die eerste dagen zijn zo bijzonder. Dat lieve kleine wezentje dat daar dan 'ineens' in je armen ligt, het voeden, het slaapgebrek, de verliefde roes...Maar ik ben ook heel benieuwd hoe de bevalling gegaan is natuurlijk!

Nou, meid, dikke knuffel van Kersje

Lieve meiden,

Ik heb alles weer bijgelezen, maar het lukt me alweer niet om te reageren...zou zoveel willen zeggen, maar ik kan er de rust niet voor vinden. Hopelijk binnenkort toch weer een keertje. In ieder geval een flinke knuffel voor jullie!

Liefs,
Kersje

Oh ik ben echt benieuwd hoe de kleine meid van madelief eruit ziet... Denk echt dat ik mijn adres niet doorgegeven heb.. Wat stom zeg!! Nou ja, wie weet plaatst ze hier nog een keer een foto ofzo...

Ik ben begonnen met klussen en ovu testen maar vooralsnog zijn ze nog erg licht die streepjes dus het lijkt er niet echt op dat er al een eisprong aan zit te komen.. Krijg ook echt weer de vrees dat die cyclus nog helemaal niet op orde is... Als dat toch zo is dan ben ik echt verdrietig! Moet ik nog weer minstens drie maanden pil slikken!! Wil ik niet!! Maar goed laten we eerst maar afwachten wat de cyclus doet!

Lieve meiden!

Moet gewoon weer huilen van jullie reacties op het kaartje en haar naam! Natuurlijk vind ik haar ook super mooi! Ben helemaal trots! We krijgen ook zo veel leuke reacties op haar naam. Maar ook op de tekst. Wij waren er helemaal weg van, we hebben 'm zelf bedacht eigenlijk. Het geeft zo goed weer hoe wij het voelen!

@ Maria, bijzonder he? Zowel haar eerste als haar tweede naam hebben een directe link naar jou! En dan te bedenken dat deze namen al meer dan een jaar vast staan!

@ Laura, er is volgens mij wel een kaartje voor jou de deur uit gegaan! Dus die krijg je nog! Mocht je 'm nou morgen nog niet hebben, laat het dan even weten, dan stuur ik er digitaal even 1.

Ik lees dat je met ovutesten met streepjes in de weer bent. Dat is zo lastig! Ik kan je die digitale van Clear Blue aanraden. Een smily als je aan de klus moet, andes niet.Heel duidelijk. Ik kreeg nooit hele duidelijke streepjes met die andere.

Nou, het gaat hier eigenlijk erg goed! De bevalling... Dat was me er 1. Na dus 1,5 week voorweeen, was ik kapot. Ieder uur wel weeen is slopend en je dommelt 's nachts wel in, maar slaapt niet echt. Begin van die periode al 1 cm ontsluiting, een week later was het 2 cm. Nog te weinig voor actie. Toen besloten ze me vorige week maandag op te nemen om een nacht medicijnen te geven om te slapen. Dat was heerlijk, ik sliep 4 uur. Daarna schrok ik wakker van een wee.Die kwamen toen steeds vaker en rond 6:45 heb ik mijn man gebeld om te komen omdat ze toch wel om de 5 minuten kwamen. Rond half 11 kwam de gyn. Ze wilden me naar huis laten gaan, dat was ook de afspraak. Toen zei ik: nou, check even, want ik heb om de 5 min weeen. Toen had ik 3 a 4 cm! Hehe, eindelijk,het was begonnen! Om 11 uur braken ze de vliezen en ben ik aan de wee opwekkers gegaan. Die werden toen behoorlijk pijnlijk, ik had het moeilijk! Na 3 uur checkten ze: ruim 4 cm! Veel te langzaam dus. In overleg toch voor de ruggeprik gegaan, anders zou het te lang gaan duren en ik was al uitgeput voor we begonnen. Het duurde nog even een uur voor de prik was gezet. Dat uur was echt een hel! Ik lag te schudden van de pijn en kon ze niet meer opvangen. Ze kwamen snel achter elkaar en heftig. Toen checken ze direct na de prik en toen was het ineens 10 cm!!! Wow, geweldig! Niet zo gek dus dat ik het niet meer trok. In een uur van 4 naar 10.... Dat was om ongeveer 15:00. Toen was de pijn weg. Wat een genot!! Heerlijk! Maar persdrang heb ik toen nog 2,5 uur weg gepuft om haar vanzelf te laten zakken. dat werkte goed, want uiteindelijk was ze toen om 18:18 met 50 minuten persen geboren! En dat moment, dat ik haar zag, geweldig! Eindelijk ons meisje in onze armen. Zo'n mooi kindje, zo lang, zo'm mooi gezichtje. De tranen kwamen toen pas echt! Ik brak op dat moment wel even. Dit was waar we al zo lang naar toe leefden! Ze deed het gelijk goed. Heeft lang op mijn borst gelegen en snel al gedronken. Tenminste, een poging gewaagd. Toen de eerste nacht in het ziekenhuis alleen. Ik heb nog best geslapen eigenlijk. En als ik dan mijn ogen open deed en haar zag, wat is dat toch heerlijk!

Woensdag zijn we thuis gekomen. Borstvoeding wilde niet goed. Ze viel veel af en werd zwakker. Toen een hele dag om de 3 uur voeden (proberen) en om de 2 uur kolven. Oh, wat heftig. Maar waar er in de ochtend nog geen voeding kwam, was het een dag later een bodempje. Uiteindelijk heeft een tepelhoedje haar makkelijker laten happen en nu stroomt de melk eruit! Ik heb meer dan genoeg, Ze drink geweldig goed! Het loopt en soepel ook. Vooral in de nacht heeft ze we wat krampen, maar dat hoort er wel bij lijk me. Maar ik had nooit kunnen bedenken dat het mij zo'n pijn zou doen om haar zo te zie huilen. Mijn hart breekt dan! Met mijn man gaat het super samen. Hij is echt super trots en handig met haar.

We houden nu nog zo veel mogelijk rust. Er is nog weinig bezoek geweest en dat is heerlijk. Eerst ritme vinden! Ik ga zo weer voeden en haar in bad doen. Deze mama geniet met volle teugen van dit wondertje! Ik zal even proberen er nog een foto bij te plaatsen!

Ik hoop snel wat meer tijd te hebben, want ik mis jullie wel hoor! heb dus ook niet bij gelezen, sorry!

x

Ooh lieve Madelief toch!
Ik krijg spontaan tranen van je bericht. Wat een emoties en wat een heftige bevalling heb je gehad.
Maar oh als ik het zo leest is het dubbel en dwars waard geweest! Wat klink je heerlijk verlieft en tevreden en gelukkig!
Echt ik ben daar jaloers op hoor, kom ik eerlijk voor uit! Maar dat ben ik op alle dames hier die een gezond kindje in hun armen hebben.
Dit is waar we allemaal zo naar verlangen he! Als je kindje daar eindelijk is, gezond en wel in je armen.
Ik ben nog steeds benieuwd naar haar mooie namen en hoe ze eruit ziet trouwens. Ik hoop zo dat je mijn pb nog gehad heb.

Fijn om te horen dat het goed is gekomen met de borstvoeding! Wat een heerlijke momenten lijkt me dat. zucht…
Rust nog maar lekker uit, even goed bijkomen van alles en geniet lekker van je mooie kleine meid en gezinnetje!
En ja we zijn heel benieuwd naar haar foto!

Veel liefs en een dikke knuffel!
Devika en baby

Jeetje madelief!!! Klinkt wel als een heftige bevalling... 2,5 uur persdrang weg puffen?!?! Respect hoor!!! Maar wat zijn die cm's ineens snel gegaan bij je zeg!! Maar anders had je het denk ook niet meer getrokken..
Ik wacht het kaartje dan nog wel af. Ben erg benieuwd!!
Ga maar lekker genieten van je kleine meisje!! Heb je nog veel last van je onderkantje? Haha!

Ja ik zou die digitale wel willen gebruiken maar ik heb totaal geen idee wanneer ik mijn ei kan verwachten dus dan moet ik erg veel testen gebruiken.. Best een duur grapje met die dure testen van CB... Nu heb ik er tien voor 15 euro en zitten dan jg twee zw testen bij ook! Dus totaal 12 testen. En ik hou voor het gemak voor mijn banner ff een standaard cyclus aan maar of dat het ook is, geen idee... Ga zo nog weer ff een testje doen! En dan kan ik daarna gewoon weer lekker wat drinken!! Joehoe!!

oh madelief!
tranen in mijn ogen! wat een verhaal.
maar ik zie je helemaal voldaan zitten daar met je kleine dametje in je armen.
wel vervelend dat het begin zo langzaam ging. en dan nog die persweeen wegpuffen.
pff, petje af meis.
het is inderdaad een lange dame he! van wie heeft ze dat haha
hoe was je kraam trouwens?
het weinige kraambezoek is ook wel lekker lijkt me. eerst maar eens wennen aan jullie nieuwe gezinnetje.
heeft je man lang vrij?

x

Madelief, dat klinkt heftig allemaal, maar je hebt het nu achter de rug. Nu kun je lekker van je meisje genieten. Ik ben wel heel benieuwd naar een foto. Jee, wat moet jij opgelucht zijn dat het achter de rug is.

Laura, ben ook met ovulatietesten bezig. Nu net de 3e gedaan en weer hetzelfde lichte streepje. Voordat ik met de icsi begon, had ik wel steeds een hele duidelijke positieve test, morgen maar weer een keer kijken.. Ik vind die testen van CB ook veel te duur, gebruik van sensitest, bevielen voorheen goed.

Devika, nog even en dan heb jij ook je kindje in je armen, je bent nu al zo'n eind.

We zijn vanmiddag in het ziekenhuis geweest om een vlindertje in het stiltecentrum op te hangen. Dit kun je doen als je weer naar huis gaat na een bevalling van een overleden kindje, maar dit wilden we toen niet. Het vlindertje is gemaakt door kinderen en dan kun je hier iets opschrijven ofzo. De bedoeling is dat dit een beetje steun kan geven als je daarna weer in het ziekenhuis komt. Na verloop van tijd wordt een herdenkingsavond georganiseerd voor een aantal stellen dat in dezelfde periode een kindje hebben verloren. Dan wordt de naam nog eens genoemd en een kaarsje gebrand, daarna krijg je dan het vlindertje mee naar huis. Ik wilde het eigenlijk toch wel graag en vrijdag kregen we van de gyn het vlindertje en in het weekend heb ik het blauw geverfd met een wit randje en zijn naam en geb datum erop geschreven. Nu hangt ie er, met 11 andere vlindertjes. Het zijn er 12 teveel.

Maria, toch raar dat ziekenhuizen overal weer een wat ander beleid hebben dan. Die 3 maanden was idd vanwege de curettage, om mijn baarmoeder wat rust te gunnen. Maar zelf heb ik zoiets van dat als ik weer een eisprong heb dan zou mijn lichaam het toch weer moeten kunnen? Maar ik wil geen risico met de cryo's nemen, dus daar wachten we nog heel even mee. Wel gaan we het zo proberen, de kans dat dat lukt is toch minimaal maar dan heb ik toch weer iets om naar uit te kijken, om toch een heel klein beetje te hopen. En dat doortellen gaat maar door ja, zou vandaag 33 weken zijn, nog 7 weken te gaan en het is nu 7 weken geleden dat hij werd geboren. Maar ik vind het wel fijn om juist de uitgerekende datum weer erheen te gaan, toch weer echt met hem bezig te zijn, ook al zit hij de hele dag in mijn hoofd. Misschien dat die dag dan ietsje minder moeilijk wordt. Hoe heb jij de dag dat je uitgerekend was ervaren?
Onze verhalen lijken idd op elkaar, heb het eerste gedeelte van dit topic gelezen en het was zo herkenbaar. Het geeft wel hoop dat jij ook een levend kindje hebt gekregen, geeft moed om door te gaan.

He Noortje en Laura,
Jullie zijn druk bezig met ovulatietesten! Yeeh! J
Is lees dat jullie van die dipsticks gebruiken. Van oa. Sensitest enzo.
Ik vond die destijds zo onbetrouwbaar! Alle testen met streepjes enzo zat ik in de knoop.
En ik heb ze van bijna alle merken geprobeerd. Uiteindelijk vond ik de digitale van clear blue het meest duidelijke.
Die zijn idd best prijzig maar ik ken een site waar je ze 20 stuks voor 37, - koopt. ( www.gezondaanhuis.nl)
Weet trouwens niet of ik de site hier zo mag zetten maar ik waag et erop.

Hoop zo meiden dat het voor jullie gauw raak zal zijn!! mijn duimen draaien iig door!

@ Noortje,

Jee ik word helemaal stil van het idee van zo’n herdenkingsvlinder. Wat een mooi gebaar is dat.
Fijn dat het ziekenhuis zoveel aandacht besteed aan ouders die hun kind verloren hebben.
Dat bied veel troost he. Vind je het moeilijk om zo bezig te zijn met het vlindertje…
Ooh en 12 engeltjes is idd te veel…jeetje, houd et ooit op denk je dan..:(

Devika, het is zeker een mooi gebaar vanuit het ziekenhuis. En ik vond het niet moeilijk om ermee bezig te zijn, het was weer iets wat ik voor ons mannetje kon doen. Alleen bij het ophangen kwamen weer de tranen... Heb er wel nog een paar foto's van gemaakt. Het is een soort schilderij waar dan de vlindertjes opgehangen worden met een magneetje.

Noortje,
ja ik ken dat, alles wat je voor je kindje kunt doen pak je ook meteen aan he.
in het ziekenhuis in amerika hadden ze voetafdrukken gemaakt van Kaylash zijn voetjes. jammer genoeg niet van zijn handjes.
wij waren zelf niet in staat om over dat soort dingen na te denken. thuis heb ik de voetjes uitgeknipt in de vorm van een hartje en in het lijstje bij onze trouwfoto gedaan. zo is hij ook heel dicht bij ons. en 2 dagen voordat hij geboren werd hadden we een blauwe knuffel voor hem gekocht. stond op "my first bear" .
die staat nu in de woonkamer. als aandenken. ik zag dat knuffeltje in de winkel hangen en werd meteen verliefd op! ik zei tegen mijn man die wil ik heel graag hebben voor onze zoon. dat wordt zijn allereerste knuffel. met veel liefde heb ik em toen gekocht..niet wetende dat het ook zijn laatste knuffel zou zijn.

Devika, wat jammer dat er geen afdrukken van de handjes van Kaylash zijn gemaakt, lukte dat niet of werd dat gewoon niet gedaan? Van Thomas heb ik wel handafdrukjes maar die van zijn voetjes zijn het allermooiste. Het is wel heel erg fijn om wat te hebben nog van je kindje he? Wij hebben in de slaapkamer nog 2 kleine knuffeltjes staan, dezelfde 2 heeft Thomas in zijn mandje meegekregen. Die hebben we 2 dagen voor de bevalling speciaal voor hem gekocht.
Wel een mooi idee om die afdrukjes bij jullie trouwfoto te doen.

Noortje,
Ja geen idee eigenlijk waarom we geen afdruk van zijn handjes kregen. Had best gekund eingelijk, Kaylash was best een groot kind, 26 cm.
We kregen wel een mooi geel dekentje waar hij in gewikkeld was. En een mutsje die hij aan had. En een romper met de sterren van Amerika erop. Die was heel mooi maar te groot voor hem. We hebben die toen als achtergrond gebruikt om mooie foto’s te maken. Een van de verpleegsters had een mandje geregeld en hem erin gelegd en 3 mooie foto’s voor ons gemaakt. Zelf hadden we maar 1 van hem gemaakt, van toen hij nog leefde. Die foto heb ik ook in mijn telefoon staan. Oh wat een mooi mannetje was hij…
Ik liet die foto een keer aan een vriendin zien, die was zo onder de indruk van hem. Wat een mooi mannetje, net of hij slaapt zei ze. Als je hem zo ziet wil je hem oppakken en knuffelen zei ze. we kregen ook een flesje babypoeder mee die ze voor hem gebruikt hadden. ( zodat zijn lichaampje niet zou plakken na verloop van tijd).
Het dekentje wil ik als eerst gebruiken voor deze baby. dat wordt zijn/haar deken. Romper is helaas nog te groot anders had ik em als geboorte pakje gebruikt.


Je verteld dat je nog steeds door telt. Ja dat deden wij allemaal. Ik word weer zo verdrietig als ik denk aan de tijd waar jij nu in zit.
Zo’n ongelofelijke verdrietig periode. Ik weet nog dat ik het moeilijk vond als andere meiden wel gingen bevallen van hun kindje, meiden die in dezelfde maand uitgerekend waren.
De uitgerekende dag moeten jullie naar het zh las ik. Idd, wel fijn dat je weer met Thomas bezig bent die dag.
Wij hebben Kaylash op de uitgerekende datum laten bijschrijven in ons trouwboekje. We kregen ook een stempel van die dag erbij. Vond ik heel mooi, 5 januari 2011.
Ik vond het ook mooi om op die dag echt met hem bezig te zijn.

Ik heb even terug gelezen over de uitslagen van vrijdag.
Jeetje meid wat een boel info krijg je ineens over je heen. En verschrikkelijk om te verteren he dat je kindje gewoon gezond was en toch is overleden.
Ik vind die grenzen hier ook zo belachelijk he! 25 weken dan grijpen ze pas in. niet eerder. In amerika was de grens 23 weken. Ik zat maar op 22. Vond dat verschrikkelijk…dat 1 week zoveel uitmaakt…
Wel fijn dat je weer een serie mooie echo’s van Thomas heb meegekregen. Ooh wat zijn die dingen dierbaar he. Je grijpt echt naar alles wat je maar kunt verzamelen van je kindje. Onbetaalbaar gewoon…
Bij een volgende zwangerschap word je streng in de gaten gehouden. Dat is alleen maar prettig. Nog 7 weken en dan mag je op gesprek lees ik.
Hoop zo voor jullie dat het een mooi nieuw begin van een brusje zal zijn voor Thomas!

Hee meiden,

Ff korte reactie op Devika, ben druk dus vandaar.
Ik heb toen altijd de dipsticks van testjezelf.nu gebruikt en gebruik ze nu van matcare. Ik vind ze zelf erg duidelijk! Gister was ie nog best licht maar vandaag al stukken duidelijker dus mijn ei is echt onderweg!!! Joehoe!!! Denk overmorgen de eisprong! Klussen klussen klussen!!

@ Laura,
Wat fijn dat je echt baad bij deze testen heb. kan ook zijn dat ik et verkeerd deed hoor.
maar je ei is in aantoch!!! yooeeehoee!! fijn klussen straks he! beide dagen!

He meiden, even een minuutje terug!

@ Devika, ja ik ben ook super verliefd! En het geluk wat je voelt als ik mijn eigen kindje te eten kan geven is onbeschrijfelijk! Tuurlijk ben je jaloers! Zo herkenbaar! Bij alle gezonde ukkies die geboren worden dacht ik: dat wil ik ook! Zou het bij ons goed gaan? Maar de weken tikken door en voor je het weet ben jij aan de beurt! Dan lees ik zo'n bericht van jou En van Cyn natuurlijk. Ik kan niet wachten!!! En over dat kaartje, pb me even een emailadres, dan stuur ik je een digitale. We hebben er bij nader inzien toch wat te weinig... Ik heb er eigenlijk geen meer over om te sturen, lullig!


@ Laura, ja, die digitale zijn duur! Ik wist het meestal heel goed van tevoren en deed 2 cyclussen met een doosje. Dat is voor jou niet te doen... Haha, mijn onderkantje. Pfff... er zitten 16 hechtingen in! Maar ik heb er helemaal geen last van. Heel bijzonder, want het is een behoorlijke rits, zowel uit als inwendig. Maar het bewijst maar weer, dat het niets zegt. Ik loop en zit vanaf dag 1 goed. Ach ze beginnen nu wat te jeuken, maar dat is peanuts!

@ Cyn, de kraam is geweldig! Ze heeft in overleg met ons haar uren verdeeld over 10 dagen en ik heb er ook extra omdat de borstvoeding heel slecht op gang kwam. Dus ze is er nog tot en met donderdag! Heerlijk! Mijn man werkt nu 50% en is er dus veel. Nog ruim een week en dan heeft hij 2 weken helemaal vrij! Heerlijk 2 weken genieten van elkaar!

@ Noortje, wat mooi van de vlinder in het ziekenhuis. Och, ja, iedere is er te veel he.... Wat een pijn en en verdriet bij ieder vlindertje en wat neemt ieder ouderstel dat voor de rest van het leven mee. Ik merk dat nu ook erg. Het is allemaal zo dubbel. Het is niet meer gewoon. Dat wordt het nooit meer...

Ik ga de post open maken en richting de kleine Maria. Als ik te lang beneden zit, voelt het raar zeg! Die navelstreng is er nog wel een beetje hoor!

x

@ devika, ik wilde reageren op je pb, maar je inbox is vol! Stuur mij anders even een emailadres, dan stuur ik je het kaartje digitaal!

xxx

Devika, wat fijn dat je nog een foto hebt van Kaylash toen hij leefde, en nog andere mooie herinneringen aan hem. Al blijft het natuurlijk veel te weinig, we wilden gewoon ons kindje. Maar toch zijn die tastbare dingen zo waardevol.
Wat mooi dat je hem op je uitgerekende dag in je trouwboekje hebt laten schrijven, dan is die dag toch weer speciaal geworden. Op de een of andere manier heb ik het gevoel dat ik die dag pas mijn zwangerschap kan afsluiten, terwijl het toch echt voorbij is, maar ik blijf nu maar denken van hoe groot zou mijn buik nu geweest zijn enzo. Maak mezelf er erg verdrietig door, maar kan er niet mee stoppen. Vind het nog zo moeilijk te accepteren dat het voorbij is, zit nu alweer te huilen. Kwam net nog op het fototoestel van m'n man 2 foto's tegen van mij met m'n dikke buik, vlak voor het misging, ik was er zo blij mee en zo trots op m'n buik en nu doet het zoveel pijn. Ik hoop dat dit iets minder gaat worden na 14 november. Hoe was dat bij jou?

Laura, laat dat ei maar komen en ga ervoor. Het is even geduld hebben met die testen. Mijn man vroeg net nog of ze wel werken, maar zit vandaag op dag 13 en voorheen had ik meestal een positieve test op dag 13, dus er is nog niks aan de hand. Misschien morgen.

Ga nu verder strijken, ben ik al heel de tijd mee bezig, staat hier vlakbij de computer. Maar steeds ga ik weer even hier kijken en intussen schiet het niet zo op dus. Moet ook nog de pony's uit de wei halen, ze zijn al dik genoeg. Het gras is al bijna op en anders hebben ze morgen niks meer. En de kippen en konijnen zullen intussen ook wel weer honger hebben. Ga de computer dus nu maar echt uitzetten.

Madelief, 16 hechtingen??? Auw. Ik had na mijn operatie er maar 3 en die deden zo'n pijn. Ga maar gauw naar de kleine Maria.

@ Madelief,

Ik heb je zojuist een pb gestuurd. Dank je wel dat ik je kaartje digitaal mag krijgen!
Ja ik hoop zo dat deze dag voor de rest van ons ook komt. Een gezond kindje in ons armen.
Idd de weken tikken nu ineens toch heel hard voorbij. Gelukkig maar.
Oh jee meid 16 hechtingen. Maar je bent er goed onder lees ik. Het zegt dus niet veel, mooi zo!
Fijn dat je man nu 50% werk en straks 2 weken vrij is! Ja mijn man heeft ook 1 week voor en 1 maand na vrij genomen. Ooh kan niet wachten tot het zo ver is.
En kan me voorstellen dat de navelstreng er nog aan zit hoor! Haha, ga maar gauw terug naar je mooie meisje!

Devika het gaat voor jou ook al opschieten hoor!! Jij en Cyn zijn de eerstvolgende!! Wie o wie zal er eerst gaan??

Ja mijn ei!! Ik hoop echt dat we hem deze maand meteen maar mogen bevruchten!! Kan echt niet zo goed meer wachten... Al spookt de bevalling wel de laatste twee weken weer erg veel door mijn hoofd.. Ondanks dat ik een hele snelle bevalling heb gehad kan ik er toch alweer tegen op zien.. Maar ja wie een kindje wil moet pijn lijden..

Jeetje 16 hechtingen!!! Wat een hoop! Ik weet niet eens hoeveel het er waren... Maar zo te horen heb je er weinig last van! Wat een zegen!! Ik vond de eerste week wel wat pijnlijk hoor maar gelukkig was daar de geweldige kraamhulp en manlief was ook lekker de eerste drie weken vrij!!

even snel een berichtje,
kom later meer reageren.

gistern naar de gyn geweest, even mijn frustraties uitgesproken.
omdat ik soms wat slijm verlies en harde buiken heb wilde hij even kijken of er geen ontsluiting was.
schrok hier wel even van, maar er was geen sprake van.
weer een groei echo gedaan, alles zag er goed uit.
kleine wordt nu geschat rond 2100 gram. over 2 weken weer terug..

ooh meiden ik heb zojuist de leesproef van het geboorte kaartje van onze kleintje ontvangen. ooh wat is die mooi! zucht...
een echte geboorte kaartje!! kreeg er even tranen van. het gaat straks echt gebeuren!!
voor andere is het maar een kaartje, voor ons zegt het zoveel he...

@ Cyn,

niet schrikken van de beetje slijm verlies meid! ik heb dat vanaf het begin van deze zwangerschap dat er bijna dagelijks slijm bij zit. volgens de arts is dat normaal.
maar goed, als jij het niet vaak mee maakt kan ik me voorstellen dat je ervan schrikt. en jeetje ook schrikken het idee dat je onsluiting zou kunnen hebben.
Nee, laat dit lief meisje nog even zitten en verder groeien. nog minimaal 4 weekjes zou mooi zijn!
wel fijn dat alles verder goed was tijdens de echo! pak van je hart he! ik moet as donderdag. ppff...hoop zo dat deze kleintje idd wat meer gegroeid is.

Madelief!!!
Wat bijzonder om je bevallingsverhaal te mogen lezen! werd er helemaal emotioneel van, zo mooi!
En wat toevallig dat de nacht van de opname de weeën begonnen! alsof het zo moest zijn dan. En dan zo snel die ontsluitingsweeën! wauw...meteen tien cm na de ruggenprik! en dan persweeën wegpuffen, pfff dat valt niet mee! :shock: en dan was ze daar! ooohhhh....wat is dat mooi he? zo'n warm glibberig huilend kind op je buik, zo groot, zo af.....moet gewoon weer huilen als ik aan dat moment denk. Wat is dat bijzonder he? die eerste kennismaking met je prachtige kind. Hoe vond je de persfase? ik vond dat zelf verschrikkelijk moet ik bekennen :?....viel het jou mee? Ben je er een beetje zonder kleerscheuren afgekomen?

En dan lekker naar huis gegaan op woensdag, de bv heeft bij de meeste vrouwen een paar dagen nodig om op te starten, wat fijn dat het nu goed gaat! (geen zere tepels? :?). Matilda had de eerste dagen ook krampjes, die darmpjes moeten echt nog op gang komen, de meconium moet eruit, dat valt allemaal niet mee. En inderdaad, als mama is het vreselijk te zien dat je kind zo huilt he?, ik kan je vertellen dat ik er nog steeds niet goed tegen kan, ik heb geluk dat Matilda zo weinig huilt...hihi.
Het klinkt alsof jullie echt heerlijk van haar genieten, lekker in bad doen, lekker drinken bij mama, lekker slapen. Wat heerlijk!!! 😃 wat zullen de grootouders ook trots zijn, en je zus! prachtig hoor....je hebt het gedaan meid!!! Ik ben zo enorm trots op je!
Rust maar lekker uit, goed herstellen en heel veel plezier met je prachtige meid, knuffel voor jullie!

X Maria

Devika, wat heerlijk dat je zo'n mooi kaartje hebt ontvangen! leuk is dat he? 😃 zo onvoorstelbaar allemaal.

Cyn, wat fijn dat de kleine meid lekker groeit en het naar de zin heeft. Net als Devika al zegt, dat slijm hoort er echt bij, ik had dat ook. Maar ik begrijp dat je er onzeker van wordt, ik vind het heel goed dat je ernaar vraagt en het zekeren voor het onzekere neemt. Geen risico's nemen.

Noortje, mooi dat je dat vlindertje hebt opgehangen, dat lijkt mij een emotioneel moment, daar hangt zijn naam dan, zo bizar en onwerkelijk he?.
Wat betreft die curettage en 3 maanden wachttijd, raar dat ze inderdaad verschillende adviezen geven. Ik vind het een goed idee dat jullie proberen om deze kansen komende maanden ook te benutten, ik zou dat ook doen. Ik ben ook echt van mening dat je lijf weer zwanger wordt wanneer het er aan toe is, en dat kan in mijn beleving dus ook de maand na een curettage zijn. Tja....dan kan je inderdaad weer een beetje gaan hopen, fantaseren, dat lijkt mij fijn voor jou nu.
En die uitgerekende datum, inderdaad fijn dat je die dag met hem bezig kan zijn, dat zal zeker enige troost geven denk ik. Vorig jaar was ik op de uitgerekende datum op vakantie en ook net pril weer zwanger. Ik was heel verdrietig die dag, ik denk dat ik nog verdrietiger was geweest als ik niet zwanger was geweest. Het was 9 juli, ik weet nog dat niemand aan die dag gedacht heeft, echt werkelijk niemand, manlief ook niet. Ik voelde mij vreselijk alleen die dag, ik was ook zo ver van huis. Ik moest op een gegeven moment zo hard huilen, ik kon niet meer stoppen, ik lag als een klein kind te hikken, manlief vond het zo erg dat hij niet bedacht had dat het de uitgerekende dag was, hij heeft mij mij heel lief getroost. Al met al....ik vond het vreselijk die dag. Mede door het besef dat ik als moeder gewoon altijd aan haar denk en de rest het "vergeet". Ik voelde mij gewoon alleen in mijn verdriet, en dat heb ik nog steeds af en toe. Ik besef gelukkig nu wat meer dat het niet "erg" is om alleen in je verdriet te staan, ik ben haar moeder, het hoort erbij.
Ben blij dat je schrijft dat het je hoop geeft dat ik een levend kindje hebt gekregen, ik ben ook echt van mening dat jij straks moeder wordt van een levend kindje. Heb maar vertrouwen in je lichaam, die kan dat wel, let maar op.
Wat je schreef over die twee knuffeltjes trouwens, weet je dat wij ook twee knuffeltjes op de slaapkamer hebben staan? ook dezelfde die wij Olivia in haar mandje hebben meegegeven. Ik begrijp heel goed dat je nog ontzettend met het "zwanger" zijn bezig bent, met je mooie buik die er niet meer is, dat je toe leeft naar de uitgerekende datum. Ik deed dat ook. En toen kwam de uitgerekende datum en toen merkte ik dat het verdriet ook veranderde, ik besefte toen opeens dat we ook een kind verloren waren...gek klinkt dat he? begrijp je wat ik bedoel? ik was voorheen meer gefocused op de buik, de zwangerschap, en na de uitgerekende datum kwam pas echt het verdriet van het kind dat niet kon opgroeien.
Ik lees dat je veel dieren verzorgt...leuk zeg! zijn die van jou? (jullie)?

x maria

Trouwens Devika en Cyn, nu zijn jullie de volgende die gaan bevallen! wat een feest!!!! 😃 nog een paar weken!!!! Cyn jij zal wel eerst zijn he? weet je al wanneer ze in gaan leiden? mag jij de datum kiezen?

Maria,

Jaaa! Cyn en ik aan de beurt. Oh mijn hemel!!!!
Ik denk dat Cyn als eerst gaat bevallen. Ze wilde niet over de 38 weken heen en heeft ook eens een voorsprong van 2 weekjes.

@ Noortje,

Ja ik kan me voorstellend dat je kwa gevoel doortelt tot de uitgerekende datum voordat je “deze zwangerschap”kunt “afsluiten” .
Dat had ik ook ja, ik leefde toe naar de uitgerekende datum. Maar ik vond het wel moeilijk toen die er eindelijk was. Ik wilde op die dag graag weer zwanger zijn en viel me toch wat zwaar dat ik het toen niet was. Een maand later was het gelukkig wel raak.
Maar weet je, je blijft steeds meer dingen weer 1[SUP]e[/SUP] keer tegenkomen. Want in april dacht ik, oh ja vorig jaar deze dag was mijn ei, en deze dag teste ik positief, 1[SUP]e[/SUP] echo van Kaylash enz enz. die momenten zal je ook tegenkomen helaas..
Voor nu hoef je niet te accepteren dat het voorbij is. huil er juist om. Ik merkte dat dat mij wel geholpen had. In mijn omgeving zeiden veel mensen dat ik het moest accepteren. Vond ik onzin. dat komt wel dacht ik, voor nu wil ik huilen en verdrietig zijn. luister vooral naar je gevoel en doe wat die je ingeeft.

Ja, de foto’s van je mooi buik. Wat doen die pijn he als je ze ziet.
Ja, ik had er heel veel. De foto’s van de vakantie in Amerika. Ik zag er zo mooi stralend uit met mijn dikke buik. Mijn man had toen heel veel foto’s van mij gemaakt en van ons samen. Ik schiet weer helemaal vol als ik daaraan denk. Wat zag ons leven er toen zo mooi uit…ik besef ineens dat ik echt binnen 24 uur tijd van de 7[SUP]e[/SUP] hemel de hel in bent gestort.
Binnen die tijd was ik hartstikke zwanger, gelukkig en kon ik de wereld aan maar in diezelfde 24 uur stortte mijn wereld in en was ik mijn kindje voorgoed kwijt.

Weet je ik ben wel blij dat jullie straks deze ronde op eigen houtje gaan proberen! de wonderen zijn de wereld niet uit he! Ga er met de volle 100% tegen aan. Dan is deze ronde iig niet weggegooid. Wanneer zijn ongeveer je beste dagen? Samen ongeveer met die van Laura he.

noortje, wat fijn dat de hoop er is he meid, want hoop doet leven. Het is de hoop die mij
ook door de moeilijke momenten heeft geholpen. Dus hopen we met je mee. Wat mooi ook dat dat
ziekenhuis dat doet. Die symbolische dingen kunnen houvast geven. Zo hebben wij een boom gepland
op de herinneringsdijk....een fijne plek om heen te gaan.
cyn; ik herken je gevoel hoor van niet naar de kraam te kunnen. Ik had dat ook heel erg en zelfs
nu ik myrthe heb blijf ik het moeilijk vinden. Zo was ik bij een verjaardag en iemand was hoogzwanger
en trots werden er foto's geshowt van haar dikke buik met haar 1e dochtertje. DAn moet ik echt de
tranen wegslikken denkende dat britt* ook zo met mijn buik op de foto had gemoeten.
Hoe is het met het klussen? Rust je wel goed hoor!
maria; kleine meid met die banaan op de markt....heerlijk. Myrthe heeft alleen nog groente op,
maar wil ook aan de fruit gaan. Ze vindt groente heerlijk! En gelukkig ook mijn vers gemaakte prutjes
haha.
devika; een hele stap zo met dat kaartje. Het maakt het zo echt. Fijn, maar ook emotioneel. pfff.
Ben ook zo benieuwd naar de nieuwe forum-kindjes.
madelief; wat heerlijk om je verhaal zo te lezen en wat ben ik blij voor je. WAt zal je heerlijk genieten.
Ik weet nog dat heerlijke warme gevoel toen britt* op mijn buik lag. Zo lekker tevreden bij haar mama. Toen
was de wereld nog goed! Dat vond ik wel het moeilijke van de keizersnede bij myrthe...dat ik dat dus niet had.
Maar het resultaat telt. Meid...geniet en wij genieten van je berichtjes.
kersje; alles goed met kleine kers?
laura; alles goed daaro?
sorry dus dat het wat kort is. Liep effe achter de feiten aan deze afgelopen week.
Merk dat ik het ook wel moeilijk kan hebben met mijn stemminswisselingen. Ik kan zo geneiten van
myrthe en dan ineens ben ik zo ontzettend verdrietig om britt*.
Maar ik mag genieten en dat is zo'n wonder. Elke dag besef ik me dat wonder zo goed.
En ondanks dat ik britt* zo mis is het wel een mooie troost dat ze me ook geleerd heeft hoe je zo
kan genieten van zo'n wonder. Ze heeft me de uiterste getoond. Inmens verterend verdriet en hemelmakende liefde.
Wat ben ik toch trots op mijn meisjes.
Morgen lekker eens een dagje relaxen. Gaan naar het strand. Myrthe ha

Tam, ja de hoop is nu het enige om voor door te gaan, de hoop om nog een keer zwanger te worden. Wat houdt die herinneringsdijk in waar jullie een boom geplant hebben? Fijn dat je zo van Myrthe kan genieten maar Britt hoorde er ook bij te zijn. Het blijft gewoon oneerlijk.
Geniet van je relax dagje vandaag.

He lieve meiden!

Tam, Maria, heel erg bedankt voor julllie super lieve kaartjes!! echt, jullie weten dan precies te omschrijven hoe het voelt...

Ben zo moe! Ben zo blij! Wordt helemaal gelukkig als ik haar zie! Maar ben soms ook zo onzeker! Zo labiel als de pest. Nu komt er zo veel naar buiten.Alsof ik een jaar met ingehouden adem heb gelopen en eindelijk weer zuurstof krijg. Jank veel... En als ze dan zoals vanochtend afgevallen is en niet aangekomen, kun je me opvegen... Kraamzorg is morgen voor het laatst. Prima, ik ben haar een beetje zat eigenlijk. Ze is echt geweldig hoor, maar ik wil weer rust in huis!

En herkennen jullie die onzekerheid? Als Maria zo huilt wordt ik ook zo verdrietig.... Vannacht gelukkig goed geslapen. Een deel in haar bedje, een deel bij trotse papa op zijn borst. Dat is heerlijk om te zien en door de druk heeft ze dan minder last van de krampjes.

meiden, sorry dat ik zo ego aan het doen ben! Ik merk dat ik de tijd en rust niet heb om bij te lezen. Komt echt wel weer! Mis jullie wel namelijk!

x

Madelief, je doet helemaal niet ego, tis niet niks allemaal. Heb net je mail gezien, oh wat is ze mooi en de tekst vond ik ook heel erg mooi, echt toepasselijk.

Hey lieve Madelief, zo herkenbaar die tranen! til er maar niet te zwaar aan hoor, ze horen er echt bij. Ik was in het begin ook onzeker, krijgt ze wel genoeg binnen, gaat het wel goed? is mijn borstvoeding voldoende? laat ik haar wel genoeg slapen? blijft ze wel ademen? ik werd gek van mijzelf soms 😞 Die onzekerheid hoort er echt...echt bij.
Vertrouw mij maar, over een paar weken is die onzekerheid al stukken minder en met een paar maanden is ie weg. Wat mij enorm hielp is om goed naar haar te kijken en mijzelf tegelijkertijd af te vragen "is ze tevreden?" ik zag dan een perfect tevreden baby liggen, lekker aan het slapen of net gedronken. Het gaat niet om die 100 gram erbij of eraf, kijk naar je kind, jij weet als de beste hoe het met haar gaat. Back to basic!
Ik vond het zelf best spannend toen de kraamzorg vertrok. Ik was ook blij dat ze niet meer kwamen....het was gewoon dubbel. Op een bepaalde manier gaf het mij ook zelfvertrouwen en rust dat er altijd iemand achter de hand was om mij bij te staan.

Goed idee trouwens dat kraamweekend! (die ga ik onthouden). Komen de grootouders we steeds over de vloer of hebben jullie het echt rustig nu?

liefs en kus voor jou en de lieve kleine Maria,
Maria x

Tam, wat heerlijk dat Myrtje al lekker groenten eet! ik moet je zeggen dat Matilda ook voornamelijk groenten krijgt, alleen op het kdv 2x per week en soms als extraatje krijgt ze fruit. Ook doe ik soms rijstebloem door de groentenprutjes, dan vindt ze heerlijk! E krijgt nog steeds 5x de borst per dag, wanneer gaan kindjes eigenlijk naar 4x melk? is dat als ze ook brood eten oid?
Hoe zit dat met je stemmingswisselingen? heb je die nu erger dan normaal? wel vervelend...Ik voel mij ook nog niet de oude, komt denk ik ook door de bv...ben ook soms zo explosief of emotioneel.

Noortje, 2 hele kleine pony's en een grote eend :mrgreen: dat klinkt heel grappig! 😃 Ik zie nu een heeeeeel klein ponytje voor me met een bakbeest van een eend ernaast :mrgreen:.
Waar jullie het over hadden, de voet- en handafdrukjes, wat is dat toch waardevol om te hebben he? Ik vind haar voetafdrukjes het allermooist, soms dan ga ik met mijn vinger erover heen en voel ik het reliëf van haar voetje in de verf, ik vind het ook zo bijzonder door het besef dat haar voetje dat papier heeft aangeraakt. Bah, nou moet ik huilen 😢

Ik begrijp zo goed dat je hem nu zo enorm mist, dat je heel verdrietig bent. Ook lijkt mij de bevalling van Madelief voor jou ook heel dubbel om mee te maken in dit topic, en wat je schrijft over Cyn en Devika, ze zijn in dezelfde maand uitgerekend, dat moet voor jou gewoon heel moeilijk zijn, inderdaad heel confronterend. En natuurlijk weten we dat je het ze niet misgunt, dat weten we. Ik weet van vorig jaar dat ik het ook heel erg confronterend vond als er iemand beviel of zwanger werd. Soms las ik mee in het "uitgerekend in juli" topic, gewoon zelfpijniging, het sloeg nergens op. Of heel soms ging ik naar het "buikfoto" topic, en dan heel erg hard huilen omdat ik mijn mooie buik zo enorm mistte. Geen idee waarom ik daar toch ging kijken, ik had het nodig denk ik. Maar ik begrijp in ieder geval echt heel goed hoe moeilijk het nu voor je is en hoe moeilijk komende maanden gaat worden. Het lijkt mij niet altijd makkelijk voor je om tussen al die zwangere en de mama's te zitten hier. Wrange troost is dat wij allemaal weten hoe het is om je kindje te verliezen, we zitten misschien in een andere fase dan jij nu maar we weten allemaal als geen ander hoe leeg en verdrietig je jezelf kan voelen. We gaan je erdoorheen slepen, door die ellendige uitgerekende datum, de kerst en alles wat er verder op je pas komt. Het komt goed, ik weet het zeker.

Maria

p.s. andere meiden, ik reageer later op jullie..doeg!

Maria, het doet me echt goed om hier begrepen te worden, ik las net je reactie en moest gelijk (alweer) huilen... Ik vind het zo moeilijk om 's ochtends wakker te worden en dan weer aan een dag zonder hem te beginnen, ik krijg daar steeds meer moeite mee.
En trouwens, de pony's zijn wel groter dan de eend.

Haha die pony's en die eend!!! Op het moment van typen kwaakt er hier een eend!! Lig in een deuk!!

Maar Noortje meissie, we weten hier helaas allemaal precies wat je nu doormaakt.. Bereid je voor op het eerste jaar zonder je mannetje... Met alles zul je denken, hier had hij bij moeten zijn... De feestdagen zijn waardeloos!! Gemaakt blij zitten zijn om vervolgens helemaal stuk thuis te komen.. Maar laat het over je heen komen en doe vooral geen dingen die je niet wilt!!! Als jij niet naar een feestdag toe wil bijv blijf dan lekker thuis! Niet iedereen zal je misschien begrijpen en dat kan ook niet want alleen engeltjes mama's zullen je echt begrijpen maar wat ik je wil zeggen is: denk aan jezelf en laat de mening van anderen voor wat ie is! Jij moet je verdriet een plaatsje geven, niet een ander!! En dat proces is moeilijk en zwaar maar zeker niet onhaalbaar al lijkt dat voor jou nu wel zo, maar je moet het echt op je eigen manier doen!
Ik wil je heel veel sterkte wensen! Het is echt niet makkelijk..
Bah als ik er weer aan terug denk hoe ik me gevoeld heb.. Word er spontaan verdrietig van, hoe jij je nu moet voelen...
Ik hoop dat de zon snel weer gaat schijnen voor jullie!

@ Maria, thanks. Ja, die onzekerheid is moeilijk, maar ik had 'm ook verwacht. Helaas weet ik 80% van de tijd als ik naar haar kijk dat ze niet tevreden is omdat ze ontroostbaar huilt. Zo zielig. Ze heeft dan gegeten, schone luier, ziet er moe uit, maar kan niet slapen. Vanmiddag komt de lactatiekundige. Misschien heeft zij nog tips. Want na een aantal dagen groeien, is ze de afgelopen dagen niet gegroeid. NIet zo gek, Soms slaapt ze nauwelijks en verspilt al haar energie aan heel hard huilen. Ik wil haar zo graag helpen!

@ Noortje, meid, een hele dikke knuffel aan jou. Het gemis is zo groot, iedere dag confronteerd. Door verhalen te lezen, te bedenken hoe ver je zou zijn, of gewoon simpelweg door een lege buik... het is zo hard, schrijnend het verdriet van je kindje missen. Maar gun jezelf ook de ruimte om dat verdriet te voelen. Door te huilen en er mee bezig te zijn, komt er soms ook meer rust. Ik huil nog steeds veel om Noach. Zeker nu weer. Het zal denk ik altijd blijven. Maar er is ook weer ruimte voor geluk. En niet alleen door ons kleintje, ook voordat ik zwanger werd waren er momentjes dat ik weer kon lachen, of zo kon genieten van mijn man. Koester die momenten, ook al duren ze 1 minuut....

x

Ik heb zelfs moeite met het mooie weer... Als ik dan naar buiten loop, denk ik eraan dat Thomas dit nooit kan voelen, nooit buiten kan spelen enzo. En ook 2 hele mooie herinneringen heb ik aan hem en toen was het ook zulk mooi weer en daar moet ik dan aan denken en dat mis ik dan zo heel erg. Dat was toen ik hem voor het eerst voelde en toen ik voor het eerst mijn buik zag bewegen. Daar heb ik zo van genoten en dat mis ik nu zo erg.

Maar ja, moet nu echt naar buiten, de stal moet schoon...
Trouwens, die dikke grote eend die we hebben, die kwispelt als je tegen hem praat, grappig he. Net een hondje, maar ik denk dat ie gewoon eten wil. Net als de pony's. Toen het net allemaal misging met Thomas, heb ik ze een tijd geen eten meer gegeven, dat deed mijn man. Op een gegeven moment liep ik er wel af en toe even heen, dat was pas nadat Thomas was begraven, de tijd dat hij thuis was ben ik het huis niet uitgeweest, wilde bij hem in de buurt blijven. Normaal hinnikten ze naar me, maar toen niet. Wel als mijn man thuis kwam, ze wisten al precies van wie ze wat konden verwachten. Nu krijgen ze van mij weer eten en hinniken ze ook weer naar mij, verwend stel.
En nog iets stoms, nadat Thomas overleden was, had 1 van onze kippen 10 kuikens. Toen was ik gewoon jaloers op een kip, moet niet gekker worden. Er zijn er inmiddels nog maar 6 over.

zijn die andere vier kuikentjes dood??? wat zielig!!! ik hou van dieren! dus vind het vreselijk als er een diertje dood is...

noortje, het is heel belangrijk dat je die mooie momenten en herinneringen koestert hoor, net wat madelief ook zegt! al duurt het maar een minuut!

Hier net de groei echo gehad. Verdorie, ik kom de laatste tijd steeds met een rotgevoel terug uit het ziekenhuis. Ik durf nu niet meer te gaan.
Onze baby is nog steeds wat aan de kleine kant. Ik moet nu elke week terug voor een groei echo. En straks misschien ook wel dagelijks.
Ik heb 2 vaste gyno’s. een man en een vrouw. De vrouw zie ik wat vaker. De man heb ik vandaag na een hele lange tijd gezien.
Die vroeg ons wat er de afgelopen echo’s zich hebben ontwikkeld. En vroeg of we destijds de vruchtwaterpunctie hebben laten doen.
Ik zei nee want vond het eng. Wil je daar nogmaals over nadenken vroeg hij. Nou, mijn hart sloeg een slag over!
Waarom dan vroeg ik hem. Nou hij wil graag toch wat meer informatie over deze kleine hebben. Baby zag er verder goed uit. Alleen wat aan de kleine kant.
Ik moet de dagelijkse bewegingen van de baby in de gaten houden. Voel ik hem/haar een keer minder dan moet ik meteen aan de bel trekken.
Bij de vwp wil hij dus graag naar de chromosomen van de kleine kijken. Bah, ik krijg echt rillingen als iemand het over chromosomen heeft. Wat een naar woord…
Hoef niks te betekenen zegt hij. Maar extra info is altijd welkom. Want in het allerergste geval: stel dat de baby toch niet levensvatbaar blijkt dan gaan ze niet het risico van een keizersnee nemen ( om mijn baarmoeder te sparen voor een volgende zwangerschap).
Mijn hemel weet je wel wat zulke info met je doet! Maar goed dat is dus een worstcase scenario.
Iig, we hebben toch maar ingestemd voor een vruchtwaterpunctie. Deze gyno heeft mij wel weten te overtuigen. En de kansen op een miskraam is nu niet aanwezig. ( dat was een van de redenen dat wij vorige keer geen punctie wilden). Wel een minimale kans op een vroeggeboorte, maar dan is de baby wel levensvatbaar.
Morgen krijg ik te horen wanneer de vwp plaatsvindt. Ik vind dat zo eng…ben echt bang voor de uitslagen daar van 😞
Volgende week donderdag krijg ik weer een uitgebreide groei echo.

Meiden ik ben toch echt niet gerust. Ik ben echt huilend weggegaan uit het ziekenhuis. Mijn man probeert mij steeds te troosten en gerust te stellen dat het goed komt.
Maar toch, het blijft knagen. Waarom moet het allemaal zo moeilijk en ingewikkeld… ik twijfel nu toch echt of ik dit kindje echt mag houden…
Maar ik wil dit kindje zo graag hebben!
Ik moet nog 3 weken werken maar zei tegen mijn man dat ik eerder vrij ga nemen. Ik trek dit niet!
Sorry lieve meiden voor mijn ego berichtje…

Devika wat heftig meis!!! Ik kan mij voorstellen dat je er nu niet meer gerust op bent!... Laten we duimen dat er geen gekke dingen naar voren komen met de vwp en dat dit kindje gewoon een klein frummeltje is!! Oh meis wat naar!! En dan huilend weg lopen daar... Vriendlief weet niet wat ie ermee aan moet denk.. En dan de woorden dat het wel goed komt.. Tja die zijn niet zo vanzelfsprekend voor jou! Ik snap heel goed dat je erg bang bent! Hou je kleintje goed in de gaten! En wat zeg je ervan als je nu meteen je werk op belt om te vertellen dat je per direct volledig in de ziektewet gaat?! Van volledige bedrust kan een kindje ook nog een beetje sneller groeien he?! Misschien niet zo gek in jouw geval!! Ik zou het doen hoor lieverd! Denk vooral om je kleine en jezelf!! Veel sterkte meissie!! Ik duim voor je!!!

O, Devika, lieve meid, wat een vreselijke onzekerheid! Natuurlijk ben je huilend het ziekenhuis uit gelopen, o wat vind ik het erg voor je dat het zo loopt! Maar ik weiger te geloven dat je dit kindje niet mag houden, lieverd, dat mag gewoon niet! Hoeveel te klein is hij/zij? Heeft de gyn daar iets over gezegd? Hopelijk snel de punctie en dan geruststelling., meis. En inderdaad, misschien minderen of stoppen met je werk?

knuffel voor jou!
Kersje

Noortje, je verdriet spat van het beeldscherm af. Het doet me terug denken aan mijn eigen verdriet nadat we onze Puck verloren. Het is zo intens en je wenst het niemand toe. Ik begrijp heel goed dat je extra verdrietig wordt van mooi weer, zeker met de herinneringen die je hebt. Het is ook nog maar zo kort geleden dat je je lieve Thomas moest laten gaan. Een vriendin van me zei tegen mij: "je kindje is al je tranen waard" en dat zeg ik nu ook tegen jou. Natuurlijk hoop ik op betere tijden voor je. Ik vind het al heel goed dat je het ritme van het verzorgen van je dieren weer oppakt. En niet gek hoor, dat je jaloers kunt zijn op een kip! Iedere dag is weer een nieuwe dag en dat is vaak moeilijk te verteren. Vorig jaar keek ik iedere ochend in de spiegel en sprak mezelf toe met de woorden: "we zjn niet terug bij af, het is een nieuw begin!" Soms hielp het me een beetje.
knuffel voor jou,
Kersje

Madelief, wat vervelend dat Maria zoveel huilt! Dat kan je zo ontzettend onzeker en wanhopig maken, he? Goed dat je de lactatiekundige hebt ingeschakeld, lieverd. Hopelijk komt jullie kleine snel aan en is ze een tevreden baby en kunnen jullie ook ontspannen. Ik zit hier nu zelf met een huilend manneje op schoot. Ik heb weer lang genoeg getypt, zegt hij...
knuffel,
Kersje

Nog ff snel: liefs voor alle meiden!

Huh? Huilt Maria zoveel? En lactatiekundige ingeschakeld? Ik heb zeker een berichtje over het hoofd gezien.. Heb er helema niks van meegekregen... Gaat het goed madelief?

De baby weeg waarschijnlijk 1450gram. Baby van 32 weken zou ongeveer 1800 gram moeten wegen.
Maar de gyno kon niet precies zeggen wat de baby weeg. Kan afwijken, 200 gram boven of onder….
De lengte kon hij ook niet zeggen want dat is moeilijk te meten. Wel is het hoofdje en buikomtrek wat aan de kleine kant. ( zo komen ze op de 1450gr)
De placenta en stroming van de navelstreng was wel goed. Volgens hem ligt het er dus niet aan dat de baby te weinig te eten krijgt.
Maar goed waar ligt het dan aan? Of is ons lieverdje gewoon echt wat kleiner dan de leeftijdsgenootjes..

Ik hoor en lees vaker dat volledige rust aanbevolen wordt om zo de groei te bevorderen. Alleen vind ik het raar dat mijn gyno dat niet adviseert.
Echt stom! Ik vroeg ook of er iets is wat ik zelf kan doen. Meer/beter eten? Meer rusten? Nee zegt hij, daar kan ik niks over zeggen..
Volgende week ga ik het nog een keer vragen, maar dan aan zijn collega ( die vrouw). En dan hoop ik dat ze zegt dat ik meteen verlof moet opnemen en/of de ziekte wet in moet.

Dank je wel Laura en Kersje voor jullie lieve reacties!

@ Madelief,
Dank je wel dat ik ook een kaartje mocht ontvangen! Wat een beelschone dochter hebben jullie toch! En wat een mooie namen heeft ze!
Echt een prachtige kleine meisje is ze. En wat een mooi tekst! Werd er helemaal warm van.

Dikke knuffel!

Lieve Devika, wat een naar bericht! 😞 ik snap ook zo goed dat je overstuur was toen je klaar was in het zh, wat moet je nou met al die informatie he? zoveel onzeker nog....bah! wat vind ik dat naar voor je meid, ik wou dat het rustiger was voor je, niet zo onzeker.
Het is fijn dat de doorbloeding van de placenta/navelstreng gemeten is en in orde is, dat is goed! misschien hebben jullie inderdaad een klein poppeke? wie weet?
Zover ik ook vernomen heb is rust belangrijk als je kindje goed moet groeien, zoals jij zegt. Lieve meid, stop met werken als dat kan, niemand zal je scheef aankijken, je bent zo'n bikkel, je was vorige keer na de bevalling zo snel weer aan het werk, ze weten dat je geen aansteller bent. Ik heb na mijn tweede ziekenhuis-opname ook echt rust genomen, ben niet meer aan het werk gegaan tot de bevalling, ik wilde voor mijzelf zeker weten dat ik alles, maar dan ook alles had gedaan om deze spruit goed ter wereld te laten komen. En doe jij dat ook voor jezelf en je kindje, rust en lekker veel slapen.
Ik kan mij zo goed indenken dat je huiverig bent voor de vwp...ik hoop dat je hem snel mag krijgen, en snel de uitslag. En dan volgende week sowieso terug naar het zh voor een uitgebreide groei-echo. Oh meisje.....ik wil zo graag dat het allemaal goed komt met je kindje en met jou. We gaan er gewoon van uit, aan slechte scenario's hebben we toch niets. Jullie krijgen gewoon een gezond klein babytje!! 😃 moet je wel een maatje 46 erbij doen he? (of 44), je weet dat ik Matilda met haar 8 pond daar nog in heb weten te proppen....ze zijn echt heel klein! :mrgreen:
en nogmaals lieverd, neem rust, ga niet meer werken (wat klink ik resoluut he? maar zo voel ik het echt), ga veel slapen , lezen en uitrusten.
Ik denk aan jou en je kleine lieverd.

Maria x

Noortje, ik ben blij dat de pony's toch groter zijn, mijn beeld van eenden was anders voorgoed veranderd.
Soms lijkt het verdriet te groeien, niet beter te worden, ik had dat ook. Ik had niet eerder zo'n enorm verdriet gevoeld. Wel dierbaren verloren, maar dit verdriet was niet te vergelijken, dit ging dieper. De eerste maanden na de geboorte van Olivia voelde zinloos, de zon scheen, het was prachtig weer en ik kon het niet uitstaan dat het lente werd, dat alles maar doordraaide terwijl alles in mij stil stond. Ik huilde heel veel maar het luchtte niet op.
Ik weet nog dat ik soms het gevoel had dat ik niet compleet aan het verdriet kon toegeven omdat ik de bodem niet kon zien, ik dacht dat als ik er echt aan toe zou geven, ik er dan niet meer uit zou komen.
Het wordt heel langzaam beter, soms gaat het slechter, het zijn stapjes vooruit en weer een paar achteruit.
Ik was soms ook zo verdrietig, tegen het boze aan, waarom moest dit ons nou gebeuren? waarom? wat is in godsnaam het nut hiervan? wat moet ik hiervan leren? waar is dit goed voor? Geen reden kon goed genoeg zijn dat ons kind ons ontnomen was. Geen reden is daar goed genoeg voor.
Nu een jaar later weet ik dat het mij naast verdriet ook andere dingen heeft gegeven, maar nog steeds weegt dat niet op tegen het verdriet.
Het praten met de meiden hier heeft mij zo enorm geholpen, echt heel veel. Ik weet nog dat ik in het begin van het rouwproces het gevoel had dat er van mij verwacht werd dat het "beter" moest gaan met me, er vooral niet te veel over praten, niet te veel over huilen, vooral een optimist zijn en het goed kunnen relativeren. Normaal gesproken ben ik ook een optimist en kan ik goed relativeren maar dit was anders, dit viel niet te relativeren. Mijn rouwproces ging veel langzamer dan "wat hoorde" , althans zo voelde ik dat. De dames hier begrepen dat gevoel heel goed, ze hebben altijd met geduld en liefde gereageerd, wat was dat fijn.
Ik begrijp heel goed dat je nog vaak terug denkt aan die schopjes in je buik...wat zal je die missen zeg, wat zal je Thomas missen.

Madelief, wat zielig voor haar en jou dat ze zo huilt! 😢 och meid. Wat zei de lactatiedeskundige? is ze al geweest? Ik heb Matilda een speentje gegeven, ze had zo'n enorm zuigreflex, heeft kleine Maria een speentje? (en wees maar niet bang voor tepel/speen verwarring, die babytjes weten heeel goed was een tepel is, Matilda heeft ze nooit verward). En Matilda is er ook niet verslaafd aan geraakt, ze kan zonder maar soms stelt het haar gerust, vindt ze het prettig bij het inslapen oid.

Lieve Devika, die metingen zijn vaak erg onbetrouwbaar. Maar luister aub naar je gevoel. Je zegt dat je hoopt dat de gyn volgende week tegen je zegt dat je moet stoppen met werken. Dat mag je ook zelf beslissen! Wacht er niet op tot een deskundige het zegt, als je gevoel zegt te stoppen. Ik weet dat het moeilijk is om je werk te laten 'zitten', maar er is niemand die het je kwalijk zal nemen, echt niemand! Doe wat je hart je ingeeft. Sorry dat ook ik streng klink, maar je begrijpt het vast.

x voor jou en je kindje

Devika ik ben van mening dat je gewoon nu moet stoppen met werken en lekker moet gaan chillen!! Of je werk het nou leuk vindt of niet!! En ja ook ik klink streng maar wat Maria of Kersje al zei, je hoeft niet op een deskundig advies te wachten! Jij mag zelf bepalen wat beter is voor je ukkie!! Die moet lekker nog een beetje doorgroeien en van stress gaat de baby ook niet echt groeien. Doe zo weinig mogelijk! Heb ik ook gedaan en had uiteindelijk een ruime acht ponder!!

noortje; die herineringsdijk is een dijk waar allemaal bomen staan voor kindjes die gestorven
zijn aan een stofwisselingsziekte. Linde-bomen. Aangezien wij britt* thuis in een urn hebben
miste we een plekje om naar toe te gaan. "geluk" dat deze dijk bij ons in zeeland is aan de overkant.
Elk jaar is er een dienst. We gaan naar de boom met speciale gelegenheden of zomaar.
Ook met haar jaardag gaan we er ballonen oplaten enzo. Een speciaal plekje...
Ook ik had trouwens na haar dood moeite met mooi weer. Dan kwamen de mama's naar buiten met hun wagens
en zeker bij mij in de straat waar de ene na de andere werd geboren. Ik wilde me liever opluiten...gordijnen
dicht...niemand zien. Door te praten met een pscych en lotgenoten kwam ik erachter dat mijn rouwen "normaal" was.
STeeds een andere fase....maar o wat is het nog steeds moeilijk. Maar het wordt wel leefbaarder.
Het depressieve is weg........meid, het is allemaal nog zo kort bij jullie. Zo oneerlijk allemaal. Doe hier je verhaal.
Bij ons is niks vreemd....zelfs niet jaloers zijn op een kip.
Herken ook wat maria zegt over jezelf pijnigen. Aan de ene kant kijk je opzij, maar je wordt er ook tot toegetrokken.
Liep in een boog om kinderwagens heen, maar waarom bleef mijn oog er zo op hangen?
Omdat ik jaloers was....en nog steeds durf ik toe te geven jaloers te zijn op moeders met 2 kindjes.
Je blijft gewoon altijd een handje missen.....maar ik ben wel blij dat ik nu weet dat ik daarnaast ook weer blij kan zijn.
Hoop dat ook zo voor jou

maria; myrthe krijgt morgen voor het eerst fruit. Ben benieuwd. Ze drinkt bij mij wel 4x.
4x 180cc water en 6 scheppen (anders dan bv natuurlijk). Hoefde niet van het bureau, maar ze doet het er goed op.
Goed idee van die rijstebloem door de voeding. Vindt ze ook lekker. Ik doe het zowiezo
in haar laatste fles.

devika; oh meid, wat doet die gyn je schrikken ook al is het voor ze zekerheid. Maar dat moet je geloven dat ze er gewoon
echt voor jezelf ook rust willen geven door je voorgeschiedenis. Ik snap dat je angstig bent...bij mij waren de laatste weken dat
ook, maar dat hoeft niks met het resultaat te maken te hebben. Het is gewoon een klein babytje en ook daar kunnen ze het mis in hebben.
Britt* had ook een groot hoofd....myrthe was ook te zwaar. Allemaal niet uitgekomen. Ze kunnen het niet precies meten.
Maar ik ben het er mee eens dat je rust moet nemen. Is het niet voor de kleine dat toch zeker voor jezelf.
Je hebt het straks druk genoeg als mama van een kindje om voor te zorgen.
Veel suc6 met de test....hou je vast aan het feit dat 32 weken en dat gewicht zeker levensvatbaar is.
Lieve meid.......hou moed......wij houden moed met je.....nog even!!!!

madelief; och arme die kleine meid. Hoop dat je duidelijkheid krijgt. Misschien idd iets aan de voeding.
Weet dat dit bij mijn zus haar kindje toen was en daarna kreeg ze een heel ander kind.
Maar blijf genieten meid....ze weet dat je er voor haar bent....troost haar gewoon lekker en volg je gevoel.

cyn; het was heerlijk aan het strand. Lekker wandelen....op het terras (mama met een kriek haha). Wat een weer!
Super gewoon. En myrthe steelt de harten van ieder. Mijn man en ik zijn vaak naar het strand geweest na britt* en wat is het
heerlijk dit met een levend kindje te kunnen doen ook al mis ik britt*.
Heb druk weekend voor de boeg. Morgen uit eten (restaurant week) in net restaurant. za met vrienden.
Heb jij geen last van het warme weer?

kersje; heb je niet nog eens een foto-tje van je kersje? Anders pb? Ben zo benieuwd naar hoe hij gegroeid is.

kim; dikke knuffel

laura; was het niet te warm om te dansen deze week? En hoe zit het met die kwe

Kwe??

Ja Laura, hoe ik vroeg het mij ook al af....hoe is het met je kwe? :mrgreen:

Tam, dat klinkt wel heel mooi die herinneringsdijk en fijn dat het zo dichtbij is. Het is echt prettig om een plekje te hebben om naar toe te gaan. Ik heb daar nu echt veel behoefte aan. De dagen dat ik alleen thuis ben, ga ik 's ochtends even op de fiets naar het grafje, kaarsje aansteken en er gewoon een poosje zitten, beetje tegen hem praten. En 's avonds ga ik altijd met mijn man nog even een kaarsje aansteken, het is hier gelukkig heel dichtbij.
Al kan ik het me nu nog niet echt voorstellen, het is wel goed om van jullie te horen dat het ook weer een keer wat beter gaat worden. Ik zal toch ook weer een keer moeten gaan werken..
Lekker is dat, even naar het strand gaan, zeker nu met Myrthe. Wij wonen vlakbij zeeland, dus hier ook genoeg water en strand in de buurt. De avond voordat ik werd ingeleid zijn we nog even met z'n drietjes gegaan, de dag van de begrafenis zijn we later in de middag ook weer even bij het water gaan zitten. Ik hoop dat wij ook een keer met een kindje erheen kunnen.

Devika, hoe gaat het met je,heb je nog een beetje kunnen slapen?

Ik had een plakboek gemaakt met alle kaarten enzo erin die we kregen na de geboorte van Thomas en ook een doos met spulletjes, zoals de kleertjes die hij heeft gedragen, foto's, zwangerschapstest en allerlei herinneringen. Maar ik was er toch ontevreden over, dus heb ik het plakboek weer uitelkaar gehaald en nu zit alles bij elkaar in die doos. Dit voelt een stuk beter. Had het idee dat als er brand zou zijn dat ik teveel bij elkaar moest gaan zoeken en nu heb ik alles lekker bijelkaar. Ik had toch al een fotoboek gemaakt en vond het plakboek een beetje dubbelop. En ik vind het ook prettig om alles gewoon uit de doos te halen en vast te houden. Heb gistermiddag nog iets gemaakt om op de deksel te plakken. Op een zwart karton heb ik de omtrek van een rood hart geplakt en daarin 2 uitgeknipte foto's geplakt, 1 van mijn hand met het handje van Thomas erop en 1 van de handen van mijn man met daartussen het handje van Thomas, dat was een foto dat hij hem aan het aankleden was en die was zo mooi geworden. Ben er erg tevreden over zo. Ik had die doos eerst in de slaapkamer staan, maar nu staat ie gewoon beneden.

Oh, Devika, ik lees nu pas jouw bericht! Meid, wat heftig weer. Logisch dat je behoorlijk van streek bent. Wat had ik je een rustigere tijd gegund... En kleiner dan normaal... oh, dat is zo moeilijk, want de vraag is natuurlijk: is hij/zij ook wel echt kleiner? Die berekeningen zitten er ook zo vaak naast! En rust lijkt me altijd goed. Al is het niet direct voor de groei van de baby, dan is het wel voor jou gemoedstoestand. Ik ben het dus met de andere meiden eens: niet meer werken!!!! Ik heb het zo met jullie te doen....

@ maria, ja die speen gebruik ik ook af en toe! Ik zit er ook niet over in dat het een probleem geeft, bij jou dus ook niet. Maar de speen floept er dan na even uit en dan is ze weer onrustig...

Hier goed nieuws. Lactatiekundige is geweest. Aanleggen gaat prima, mijn voeding is genoeg en niet te veel. Enige advies was: volg je hart. Ik merkte dat ik de kleine Maria steeds graag bij me wilde houden. De kraamverzorgste zei dan: niet zo snel, laat haar maar even huilen. Dat ging tegen mijn gevoel in, maar door de vermoeidheid wist ik het ook niet meer. Nu pak ik haar bij me, zodra mijn gevoel dat zegt. Ik draag haar in de draagdoek als ze krampjes heeft. Dan valt ze in slaap tegen me aan. Nu ook, ze ligt gewoon lekker te slapen. 's nachts pak ik haar ook bij me als ze krampen heeft en ik leg haar veel vaker aan. En het resultaat: al 1,5 dag een totaal tevreden baby!!! Echt geweldig om haar zo te zien. Ze heeft nog wel krampen, maar na wat huilen tijdens de krampen is het dan weer goed en ligt ze tevreden te lachen in haar slaap. Ik loop al die tijd al te stralen, want wat maakt dit me gelukkig zeg! Ik ga echt mijn instinct meer volgen, blij dat de kraamverzorgster weg is!

x

Lieve meiden,

Bedankt voor jullie lieve woorden!! Jullie hebben allemaal gelijk hoor, ik moet het rustiger aan doen.
Volgende week maandag en dinsdag ben ik vrij. Daarna wil ik hier alles overdragen en eerder met verlof gaan. Gelukkig begrijpen mijn collega’s het goed en gunnen ze mij die rust ook.
As dinsdag heb ik de vruchtwaterpunctie. Ik vind dit zo naar. Et idee alleen al maakt me bang 😞
Gisteren weer veel gehuild. Maar iedereen in mijn omgeving zeg dat ik me geen zorgen hoeft te maken. Het is niet erg dat de baby wat kleiner is. Het komt helemaal goed.
Nou weet ik idd ook dat de meetingen niet altijd kloppen en veel afwijken. Ook is het zo dat er gemeten wordt met de eehh… “Nederlandse maatstaven”.
Nederlandse kinderen zijn over het algemeen wat groter. Surinaamse/hindoestaanse kinderen zijn vaak wat kleiner. Niet gek dus dat onze baby ook wat kleiner is. Mijn man en ik zijn met onze 1.70 ook niet de grootste. Daar hou ik voor nu aan vast.
Maar oh tis soms zo moeilijk om erin te blijven geloven. Enige wat mij echt op het been houdt is dat deze kleintje flink schopt.
En hopelijk komt er ook niks naars uit de puctie naar voren.. ppff…
Lichamelijk voel ik me heel deze zwangerschap zo goed. Emotioneel vind ik het nu best zwaar worden.
Dan had ik liever dat ik elke dag misselijk was en op bed lag maar dat met deze kleine alles tiptop was….. zucht.

Alweer sorry voor mijn gezeur dames.

Xxx

ff kort ego berichtje:

Gisterennacht bij de hap gezeten, denkende aan kroep. Naar huis gestuurd, maar bleef erg. Koorts erbij. De huisarts de volgende morgen stuurde ons door naar het ziekenhuis. Daar heeft ze tot nu toe gelegen met een kortisone-pil. Deze sloeg aan gelukkig waardoor ze niet moest blijven, maar zodra er iets is moeten we terug. Ze denken aan een infectie.

Was heftig, zeker omdat we twee kamers lagen naast waar britt* gelegen heeft. Nu hopen dat het goed blijft gaan..........geen etentje dus vanavond, maar dat is het minste.

ben wel erg geschrokken moet ik zeggen .............. het was wel heftig. Arme meid.

oh tam dat was vast even schrikken!
gelukkig slaat de pil wel aan en mag ze lekker mee naar huis.
oh en snap dat het zo confronterend is dat stomme ziekenhuis!
zeker als je een paar kamers verder zit dan waar Britt* heeft gelegen.
meid, ik hoop dat jullie meisje snel opknapt. geef dr maar een dikke knuffel!

x

oh Tam wat naar! en zo confronterend dat je ook met Myrthe zo naar het ziekenhuis moet.
Oh wat moet je je rot voelen he. Ik hoop zo dat Myrthe snel opknapt en er niets aan over houd.
Geef haar maar een extra dikke kus en knuffel. daar knapt ze gauw van op!
ook een dikke knuffel voor jou meid!

Jeetje wat heftig Tam! 😞 hoe is het nu met haar? Lijkt mij zo zielig gezicht, zo'n klein hoopje in het zh! tuurlijk ben je geschrokken meid, dat begrijp ik heel goed. Ik hoop dat de koorts wat gezakt is en het wat beter met haar gaat nu. Liefs voor jullie!
p.s. gohteed dat je de huisarts liet komen hoor.

Devika, wat een goed nieuws dat je dingen gaat overdragen, en spannend dat je de punctie a.s. dinsdag hebt :shock:, kan mij zo voorstellen dat je bang bent nu, je bent al zo ver nu, en dan dit 'gezeur"...jakkes. Hoe lang moet je daar op de uitslag wachten?

@ Maria,
ppff, ja ik knijp em echt hoor voor dinsdag.bah!
geen idee wanneer we de uitslagen krijgen 😞 zal ik dinsdag vragen. ik moet donderdag ook weer naar het zh.
de receptioniste zei gisteren heel vrolijk, ik heb je donderdag geboekt voor het hele doc pakket. nou, joehoe?????
dacht het niet, geen idee wat et inhoud. iets met een uitgebreide groei echo en doppler nog wat...
we zullen et zien.
misschien is er niks aan de hand en maak ik me zomaar zorgen, maar als mensen ( artsen/gyno) et zo uitgebreid aanpakken dan word je vanzelf wel bang!

maar goed, ik probeer het van me af te zetten. weekeind word hopelijk gezelliger. de babykamer is vandaag bezorgd!!! ooh ik ben zo blij! ik kan wel huilen!
mijn man is et thuis in elkaar aan et zetten. morgen ga ik beginnen met de kleertjes wassen.!
ondanks de onzekerheid en tranen van gisteren heb ik toch nog een mooi pakje voor de baby gekocht! en ik wil dat dit kindje het over een tijdje echt aan kan!

Ja tuurlijk word je bang als je zoiets moet ondergaan, maar ik denk dat ze bij jou ook het zekere voor het onzekere nemen, is het niet? Ik had het gevoel dat ze bij mij wat sneller verder gingen onderzoeken als er iets was, maar misschien dacht ik dat maar.
Jeah!!!!!! zijn/haar kamertje is er! wat geweldig zeg! 😃 foto! foto! en ja, zelfs dat prachtige pakje wat je net gekocht heeft gaat deze spruit gewoon dragen Devika! Oh en morgen het eerste babywasje, ben zo blij voor je! ik heb tranen met tuiten gehuild de eerste keer, de was kon gewoon niet drogen 😉

Madelief, wat fijn dat ze lekker rustig is! dat was een nuttig gesprek gisteren, geweldig! Wat een raar advies had je gekregen van de kraamzorg zeg, alsof je een pasgeborene moet laten huilen :shock: huilen is haar enige communicatiemiddel, dat kan je toch niet negeren? Ik heb Matilda de eerste maanden ook heel veel bij mij gehad, zelfs de eerste twee weken bij mij in bed de hele nacht. Alles in mij zei dat ze dicht bij mij moest zijn, dus ze viel (net als jij zegt) lekker bij mij in slaap en ik hield haar heel veel in mijn armen. Alsof een kind van die leeftijd je kan manipuleren ofzo....waanzin, ze zijn nog zo afhankelijk van je, ze wil alleen maar bij je zijn. Ik vind het heel goed dat je het nu op intuïtie doet, fijn zeg, ik hoop dat het zo rustig blijft voor je. Goed gedaan!

Devika, Madelief, Tam, ik ben zo trots op jullie: alle drie je moederhart gevolgd!
En op de andere meiden ben ik ook heel trots, hoor!

Veel liefs,
Kersje

Madelief!
ook ik ben echt super trots op je dat je je moedershart gevolgt heb! ooh ik word er helemaal emotioneel van!
een moeder gevoel is het enige die weet wat het beste is voor haar baby. laat die kraamhulp maar kletsen. gelukkig is ze al weg.
ik moet er ook niet aan denken mijn kind te laten huilen. ik zou net zo hard meehuilen!
leg haar maar lekker bij je in je grote bed en hou haar net zo lang vast als nodig is. en nog langer!
wij komen van veels te ver om onze baby's ook maar een seconde te laten huilen!
dikke knuffel!

Meiden, ik ben vergeten of ik het nou al had geschreven, maar Kersje, Tam en Maria, heel erg bedankt voor jullie lieve kaarten!

x

@ Tam, wat naar! Ik hoop dat de behandeling aanslaat! Confronterend zeg, heel veel sterkte!

Thanks Maria en devika voor jullie lieve woorden! Oh, Maria, de kleine Matilda lag dus ook gewoon bij jou! Vanmiddag had ze weer behoorlijke krampjes. Ik geef haar dan mijn tiet en dat geeft troost. Zo zijn we samen in slaap gevallen!

x

Tam, wat naar van Myrthe, en ook weer confronterend. Hoe gaat het nu met haar?

Devika, goed dat je rust gaat nemen. En heel spannend, dinsdag al die punctie. Ik hoop dat je niet te lang hoeft te wachten op de uitslag.

Sabrina, ik werk als assistente bij een huisarts, word hier veel geconfronteerd met zwangeren. Moet er nu nog even niet aan denken om weer te gaan beginnen. En trouwens, ik weet niet eens of ik mijn baan nog heb... Zo niet, moet ik op zoek naar iets anders en dat zie ik nog even niet zitten. Leuk dat je paarden hebt, het paardrijden zal wel wat afleiding geven, of niet? Ik ben een paar jaar geleden gestopt met rijden toen mijn paard doodging, toen hoefde het voor mij niet meer. Nu hebben we 2 hele kleine shetlanders bij huis lopen, ze zijn nu 2,5 jaar en ongeveer 80cm. Binnenkort gaan we weer met ze wandelen, heb ik niet meer gedaan sinds het niet goed ging met Thomas. Balen dat je weer 2 maanden moet wachten door die vaccinatie, steeds maar wachten is zo moeilijk.

Madelief, goed dat je gewoon je gevoel volgt, je weet zelf wel wat het beste voor je kindje is. Nog steeds blij dat de kraamhulp weg is?

Graag gedaan hoor Madelief, ik vond het ook erg bijzonder om de kaart van kleine Maria te mogen ontvangen, dank je wel daarvoor! (weet je trouwens dat Matilda elke keer een gilletje slaakt als die kaart ziet? hahaha, ze vind de baby die erop staat volgens mij heel erg lief)
Hoe gaat het nu? is ze nog steeds wat kalmer? en hoe gaat het met jou? ben je al buiten geweest met je kleine meid?

Noortje, zit je in het zonnetje? het helpt echt goed als je verdrietig bent. Vorig jaar lente was zo warm, ik was zo verdrietig maar besef achteraf dat het wel goed was dat de zon scheen.

Sabrina, vervelend dat je weer moet wachten zeg 😞 dat is echt niet leuk. Je klinkt wel goed moet ik zeggen, je klinkt alsof je je leven weer een beetje hebt opgepakt, goed zo! voel je dat ook zo?

Kersje, hoe gaat het met jou en kleine man? kom je een beetje aan slapen toe? :?

En de andere meiden, wat doen jullie met dit mooie weer? Ik zie op fb dat Kim naar de efteling is gegaan...hihi. Ik kom net uit het park, lekker met Matilda de hele middag gezeten. Manlief moet werken en studeren vandaag :(.
Hier een foto van Matilda, ze heeft vandaag voor het eerst trouwens zelfstandig gezeten, ik ben zo trots!

kom vlug weer bijkletsen hoor, ff update. Het gaat goed met myrthe. Heeft een goede nacht gehad en vandaag ook weer vrolijk en een mega-honger (inhalen van gister denk ik). ZElfs voor het eerst fruit en ze vond het heerlijk. Af en toe wat benauwd, maar als je haar dan oppakt gaat het weer. Ongelooflijk hoe vlug het opgekomen is, maar ook hoe vlug het weer weg is met dat medicijn.

Wel onze leuke plannen maar afgezegd en rustig thuis gebleven al mocht ze wel naar buiten gelukkig. Morgen is het medicijn uitgewerkt en dan kunnen we zien of het ook helemaal over is of nog niet ......... maar de arts dacht waarschijnlijk van wel.
Weer een beetje van de schrik bekomen hier. tot vlug

Ff een ego berichtje... Heb nog niet alles gelezen namelijk

Volgens de ovu testen heb ik ergens de afgelopen dagen een eisprong gehad maar het gekke is dat ik nu dus ongi ben geworden vandaag... Snap hier helemaal niets van en baal enorm!! Het is ook geen lichte bloeding ofzo.. Wel een lichtere ongi dan dat ik normaal heb maar dit is toch gek?! Heb ik een cyclus van 17 dagen!! Had liever dat de cyclus weer op de rit was en zo leek het ook gezien de testen... Heel erg vreemd maar
Vooral gewoon kut.. Sorry voor mijn taal..

Verder nog niet gelezen, ben er denk maandag weer!

Laura, kan het niet een innesteling zijn? je zit toch nu zo'n 5 dagen dpo?

hoi!

Noortje en Devika, bedankt voor jullie kaartjes! Zo leuk om die te krijgen! Het geeft met een ontzettend warm gevoel hoe iedereen mee leeft hier met ons!

Laura, wat KUT inderdaad. Raar ook. Maar zoals Maria ook zegt, is het je ongi wel? Ofwel, zet het door?

Maria, wat een heerlijke foto weer! Wat een mooi meisje is zeg toch. En wat schattig dat ze Maria op het kaartje zo lief vindt! Lekker dat je naar het park bent geweest. We zijn al een paar keer buiten geweest. 5 dagen geleden voor het eerst. 20 minuten gelopen. Toen vond ik dat veel! eergisteren is Maria 2 uur aan de wandel geweest met haar oma, tante en neefje, zodat ik even een lekker dutje kon doen. Genieten, maar ik miste haar ook! Gisteren hebben mijn man en ik een heel eind gelopen en op het terras gezeten. Maar dat was te veel. Mijn bekkenbodem trok dat echt niet! Nu zijn we echt een dag op stap. We zijn vanochten om kwart voor 9 al vertrokken naar mijn ouders. Daar blijven we de hele dag. We moeten hier wat dingen regelen en gaan vanmiddag kijken voor een huis om te huren. Tot nu toe gaat het super. Maria ligt te slapen in de wagen!

Sabrina, wat naar zeg! Dat je nu weer 2 maanden moet wachten! Vinden ze het risico dan groot? Hep B kun je alleen maar krijgen door besmet bloed in contact te laten komen met jouw bloed of door seksueel contact... Als je handschoenen draagt is dat risico zo klein! Maar nu is de vaccinatie al gedaan.... Weer wachten is wel echt zuur voor jou!

Tam, wat fijn om je bericht te lezen! Ik ben blij dat het goed gaat met Myrthe!!!

Ik ga van de zon genieten hier!

x

Ja ik moet gewoon echt wel een verbandje om want het zet echt wel door.. Nog steeds niet net zo heftig als voorheen maar dat kan ook door dat ik twee maanden pil geslikt heb komen. Dit is echt geen innesteling...

Maria, leuke foto van Matilda, leuk dat ze nu al kan zitten.

Tam, fijn dat het weer beter gaat met Myrthe.

Laura, wat balen die cyclus, wel raar als je pas een ei gehad hebt toch? Wij lopen deze cyclus gelijk geloof ik, tenminste de 1e dag was dezelfde. Ik had volgens mij donderdag een eisprong gehad, heb wel wat gevoeld. Nu afwachten wat er verder gebeurt.

We zijn vanmiddag een stukje gaan wandelen op de maasvlakte langs het water en daar hebben we een zeehond of zoiets gezien, leek misschien meer een zeeleeuw. Zo raar. Eerst dacht ik een hond, maar die kon daar niet het water ingekomen zijn, en hij ging steeds een heel stuk onder water zwemmen en dan weer een kort stukje boven. Toevallig hadden we een verrekijker bij ons, en het was echt geen hond. Toen ie weer onderdook, zagen we echt een zwarte gladde rug. Wel zielig zo alleen hier, zal wel verdwaald zijn. Maar wel bijzonder om hier te zien.
Vannacht over Thomas gedroomd, leek zo echt. Dat hij toch nog leefde en toen ben ik buiten met hem rond gaan lopen in mijn armen om hem alles te laten zien. Hij keek ook overal naar. Daarna had ik hem in zijn bedje gelegd en ging iemand vertellen dat hij niet dood was. We gingen weer boven kijken en toen was hij toch wel dood. Werd erg moe wakker.

ff snel hiero.................ben ff zenuwachtig. Mijn zusje is aan het bevallen........vind het zo spannend. Ze is nu 36 wk dus wel wat vroeg, maar komt allemaal goed daaro.
Bah, moet ik net morgen werken dus zal niet gelijk kunnen gaan kijken....................heb ik al gezegd dat ik zenuwachtig ben? pffffffffff

Tam wat spannend meid! 😃 ik hoop dat ze een goede bevalling heeft en een gezond kindje straks.....oehhhhh spannend!!!
Fijn dat Myrthe zich weer wat beter voelt trouwens.

Noortje, wat bizar dat je dat beest daar zag! wel bijzonder hoor.
En wat een vreemde droom had je zeg, heftig. Zo levensecht, verdrietig hoor. Ik kan mij herinneren dat ik dat soort dromen de eerste maand ook had, werd dan helemaal verward wakker, dan word je in 1 keer weer de realiteit in geflikkerd.


Madelief, wat ben je al actief zeg! echt bizar, ik lag echt nog voor pampus de eerste twee weken na de bevalling. En zo stoer dat je je kindje twee uur met familie hebt laten wandelen..hihi....dat is inderdaad nu nog helemaal niet makkelijk, je denkt steeds aan je kind..:mrgreen:
Hebben jullie vanmiddag een huis bezichtigd? hoe was dat?

Wij zijn nu bezig met een volkstuintje in Amsterdam, ik heb ons ingeschreven bij een mooie volkstuinencomplex in de buurt, komende weekenden nog bij een paar anderen inschrijven en hopen dat we snel iets hebben.
Matilda heeft voor het eerst aardappelen gegeten, ik had ze in Rozemarijn gekookt en gepureerd samen met courgette. Ze vond het heerlijk! elke keer als ze een lepeltje kreeg slaakte ze en gilletje van plezier. Ze drinkt nu ook merkbaar minder aan de borst, dat geeft mij gelukkig nu de ruimte om weer een voorraad aan te leggen, ik was er doorheen, ze dronk 5x 200 cc per dag! Voelde me net een koe, ik produceer gewoon een liter melk per dag (oké, een klein koetje dan).

Ik ga weer even verder met Wordfeud, zijn er meer gekken die dit spelen hier? :mrgreen:

Maria x

Goedeavond lieve Dames...ben ik weer even!
Heb niet alles terug gelezen, maar heb alweer veel voorbij zien komen.

Tam:Spannende dag voor jou en je zusje!Hoe gaat het met haar?Weet je al wat meer?
Hoe gaat het met Myrthe?Slaat de antibiotica aan?Angstig is dat hé?Ik moet morgen met tiesje naar de HA...ook zo benauwd...slaap er niet van!

Noortje:Een moeilijke tijd ga je door. Wat verschrikkelijk is dat hé...leven tussen hoop, verdriet en angst.
Helaas kan ik niet zeggen dat het over zal gaan. Ik ben ontzettend gelukkig met mijn kindjes, maar heb ook nog steeds dagen ertussen zitten dat het heel moeilijk is.Vorige week zouden wij (ongeveer) Onze Giel* zijn 1e verjaardag mogen vieren. Er blijven gewoon van die momenten dat je hart weer even opnieuw een stukje breekt en er blijven momenten van angst, zelfs als je een gezond kindje in je armen hebt.
Onze Ties is nu verschrikkelijk verkouden bv..En ik slaap daar al nachten niet van. Wanneer hij dan zo benauwd is...dan draait mijn maag om en slaat mijn hart duizend keer over. Elke keer kijk en luister ik weer of hij nog ademt. Morgen ga ik ook even met hem langs de dokter...gewoon voor de zekerheid, want vind het zo angstig.
Ik snap dat ht moeilijk is de keuze tussen het wachten op de uitslagen en het doorgaan in de hoop dat het gewoon goed zal zijn wanneer je misschien zwanger word. Volg je gevoel meid...een moedergevoel en een moederhart weten het meestal wel goed. En ik ben ervan overtuigd dat een zwangerschap nu uit zal blijven, als je lichaam beseft dat het niet goed zal zijn.

Madelief:Verschrikkelijk hé meid als je kindje ontroostbaar is!Ondanks dat je heel erg geniet, doet dat een moedershart ontzettend zeer. Heb even over het hoofd gezien wat die vrouw(of man) heeft gezegt...wat ie denkt dat het is met Maria!!
Weet je al wat meer?

Maria:Net zoals jij en Noortje herken ik de dromen. Ook bij mij begin het ongeveer na een week of drie...ze zijn bij mij nu sinds een maand of anderhalf eigenlijk pas weg.Denk dat het zeker nog bij de verwerking hoort. het moet er toch op één of andere manier een keer uit.
Echt super leuk dat Matilda zo goed haar bordje leeg eet. En wat maak je lekkere dingen haha.Toevallig het boek van opperdepop?Tiesje moet morgen over een weekje weer naar het cb...ben benieuwd of ie dan ook al wat meer mag...hij is er echt wel aan toe!

Devika: meid...elke keer als ik weer een berichtje van je zie...krijg ik tranen in mijn ogen!!Lieverd het zit je echt niet mee. Doet me zo'n zeer om te lezen hoe moeizaam het gaat en voel bijna het verdriet en de verschrikkelijke angst en de teleurstelling die je moet doorstaan. het is inderdaad zo dat je je niet al te veel moet vastpinnen aan de metingen hoor.Mijn kindjes zouden allebei kort zijn en dik!.Nou dik waren ze wel(haha), maar Dana was 51 cm(voor een meisje best lang) en Ties was 53 cm. Dus daar zaten ze echt flink naast. Maar als de gyn graag voor de zekerheid toch aandringt op een vwp...had ik het ook gedaan! Angstig en zeker moeilijk, maar dan weet je hopelijk wel waar je aan toe bent en hopelijk krijg je dan de laatste weken toch nog een beetje rust...Gadver waarom moet het zo.Stop met werken lieverd!Ik werkte al vanaf de 4 maandn niet meer bij ties ivm mijn bekkeninstabiliteit! F*ck it met je werk....werk genoeg!Jijzelf en je kleintje is nu belangrijk en inderdaad hoor ook ik altijd met zoiets dat je rust moet houden...Lekker rust nemen en de boel de boel laten!Je kan het altijd proberen en het kan zeker nooit geen kwaad.dikke kus voor jou!

Sorry meiden voor de rest...probeer snel terug te komen om ook op jullie UITGEBREID te reageren.(ben echt moe)

Cyn: Duurt niet zolang meer...hou je het nog vol?
Kersje: Hoe is het met de kleine vent?
Laura:Hoe gaat het daar?Hoe voel je je?Wanneer is je NOD?
Sabrina:Héh shit zeg...weer wachten.Je bent sterk zo te horen ,maar zou er soms ook hopeloos van worden. vind het knap van je meid!!!Zal voor je duimen dat de 2 maanden snel voorbij zijn en dat het dan meteen raak mag zijn.

Mocht ik iemand vergeten zijn!Sorry sorry sorry

wens jullie allemaal een hele goede nacht.xxx

Hoi!

Gisteren een hele fijne dag gehad! Mijn ouders zijn zo lief voor Maria! We zijn 's middags het huis wezen bekijken en dat gaat misschien wel wat worden! Het hangt op de prijs. het is een groot vrijstaand huis met grote tuin, veel meer dan wij nodig hebben. We hebben ook niet het budget om zoiets te huren. Maar die mensen willen ook eigenlijk alleen aan een bekende verhuren. Dan moeten ze de prijs wel accepteren. Eind deze week weten we of het door gaat.Zou wel heel gaaf zijn, nogeen jaar op een leuk plekje voor we naar ons nieuwe huis kunnen is fijn! En die tijd is Maria bij mijn ouders gebleven. Pfoe, na 2 uur heb ik heel hard naar huis gereden! Ik wilde zo graag weer bij haar zijn! Nu ligt ze heerlijk te slapen boven. Vanochtend al en badje gedaan. Ik was wel trots op mezelf. Om 9:30 zat ik gedoucht aan het ontbijt en lag zij gebadderd en wel te slapen!

Noortje, oh, zulke dromen zijn dan zo echt! En het is zo hard, je voelt het echt allemaal....

Tam, wat spannend! Is je neefje of nichtje er al?

Maria, wat heb je toch heerlijke verhalen! matilda is een echt culi aan het worden! En een volkstuintje, zo leuk! Want jullie hebben geen tuin bij je huis neem ik aan? En nee, geen idee wat dat is, Wordfeud! Vertel?

Kim, wat naar dat Ties zo verkouden is! Ik kan me voorstellen dat je angstig bent! Wat zei de dokter? En de lactatiekundige zei: volg je hart en leg haar veel vaker aan. Mijn voeding is genoeg, aanleggen gaat goed, maar die structuur die de kraamverzorgster er in probeerde te rammen werkt echt nog niet! En wonder boven wonder hebben we nu een ander kindje! Ze huilt nog steeds wel van de krampjes, maar het duurt korter en ze is goed te troosten.

Nou, ik ga maar eens kijken boven, want ze moet zo weer eten! Morgen ga ik trouwens met haar naar een homeopaath.Er komen veel allergieen voor in de fam en dat wil ik checken. Misschien komen de krampjes wel daardoor. Maar dan ga ik dus ook alleen met haar op stap! Wel spannend hoor!

En nog 1 vraagje. Tot gisteren poepte Maria in iedere luier. Nu al 24 uur niets. Is dat normaal? Ik hoorde dat het bij bv van alles kan zijn, maar herkennen jullie dit? Dat het zo wisselt?

x

sorry effe ego-berichtje. Vannacht is dus mijn zusje bevallen. Met 36 wk dus wel wat vroeg. De kleine ligt ook in de couveuse, want wil zelf niet eten en had ook een bacterie. moet dus nog wel ff blijven. Gelukkig mag ik morgen gaan kijken, want normaal mogen alleen de opa's en oma's, maar door de geschiedenis met britt* weten ze ook wel hoe onze band is........zal wel ff slikken zijn dat kleintje zo te zien . brengt wel herinneringen naar boven met britt* zo in de couveuse. Maar komt allemaal goed met hem hoor, kwestie van tijd.

Zijn naam is FINN
Hij woog toch 3100 dus niet weinig voor 36 weken. Ze ligt helaas niet op de kraamafdeling, maar de kinderafdeling.......bijna geen plek daar. Myrthe mag er nog niet bij.

ps cyn........als je door het dorp rijd dan weet je gelijk waar mijn zusje woont nu haha

ff kort, lieve Tam, gefeliciteerd met je lieve neefje Finn!!!!! :-D:-D:-D wat fijn dat hij er is! het is even een nare start, ik hop dat de familie snel thuis is samen.

liefs,
Maria xxx

Tam,
van harte gefeliciteerd met je neefje! leuke naam ook!
hopelijk mag hij snel mee naar huis.

ik zal wel eens een rondje over 't dorp rijden hahaha

Dag lieve dames,

Even twee foto's van Tobias van afgelopen zondag!

knuffel van Kersje