Ja! Ik! En ik ben nog niet eens zwanger en ik denk wel eens, hoe moet dat allemaal... 😉 Dan probeer ik mezelf voor te houden dat al zo veel andere vrouwen het ook gelukt is... Dan moet het bij mij toch ook kunnen en goed komen.

Vriendin van mij vertelde bij haar eerste dat ze eerst zich zorgen maakte of ze wel zwanger zou worden, dat was redelijk snel opgelost. Toen maakte ze zich zorgen of de zwangerschap wel goed verliep. En of alles goed zou zijn met het kindje... Ze vertelde, er is iedere keer weer iets waar je zorgen over maakt. 😉

Inmiddels heeft ze een dot van een zoontje van 10 maanden (en in verwachting van haar tweede) dus het is ook bij haar helemaal goed gekomen. 😊

Denk ik ook wel eens aan idd. Maar heb besloten om maar af te wachten op het moment dat het zover is. Dan is het nog vroeg genoeg om je er druk over te gaan maken, maar dan ben je waarschijnlijk toch met zoveel andere dingen bezig. Dat het misschien wel mee zal vallen. Maar we zullen toch gewoon moeten afwachten 😛

ik heb ook bepaalde angsten. Niet zozeer VOOR de bevalling, maar hoe die verloopt.
Maar we gaan er vanuit dat ik op dat moment weet wat ik doe...
Speculeren maakt je alleen onzekerder

Ik denk er niet teveel over na, voor mij ligt het ook nog even weg 😉

Wel heb ik toen ik net zwanger was eens in een boek gelezen over bevallingen en toen ik las over pijnlijke weeen enz. toen had ik zoiets, oke, dit ga ik niet lezen. Als ik dat wel was gaan doen had ik me nu al druk gemaakt en ik denk maar zo. Straks als de weeen beginnen heb ik nog tijd zat om me druk te gaan maken.

Mijn idee over bevallen is dat het altijd pijn doet.
En als je uitgaat van de ergste denkbare pijn, dan valt het altijd mee.
Volgens mij neemt je instinct het over zodra de eerste weeen zich voordoen en ben je alles weer vergeten als je je eigen kleine kindje in je armen hebt.

Net als alle kwaaltjes tijdens de zwangerschap komen we ook wel door de bevalling......

Hey,

Ja ik heb dat ook wel hoor. Niet dat ik er nu veel aan denk, maar daarom wil ik ook alleen mijn ventje bij de bevalling en verder niemand anders.

Ik hoop alleen dat alles goed verloopt en als je eenmaal bent bevallen zegt iedereen dat je de pijn die hebt gehad snel weer bent vergeten, dus daar gaan we dan maar ook van uit.

Gr, V

Ik was bij voorbaat ook bang voor de bevalling, niet voor de pijn, maar voor wat er allemaal zou kunnen gebeuren.

Ik had gelezen in een blad over een vrouw die na de bevalling van het tweede kindje onwijs bleef bloeden, waardoor ze acuut haar baarmoeder moesten verwijderen. Dan wordt er plotseling bepaald dat je nooit meer kinderen kunt krijgen, vreselijk vond ze dat en vreselijk leek mij dat.

Toen het zover was kwam bij mij de ontsluiting niet op gang en hebben ze mijn zoontje op het laatst met een spoedkeizersnee gehaalt, ik was onder gehele narcose. Het eerste wat ik ook brabbelde toen ik wakker werd was 'zit mijn baarmoeder er nog in'?? Gelukkig wel.

Het is heel normaal om je zorgen te maken, het is ook niet zomaar wat, een kind krijgen.

Ik las vanmorgen in een boek dat van alle zorgen die een mens zich maakt, er maar 7% uitkomt. Dus van "komt mijn kind zo wel thuis' tot "als ik dit maar niet uit mijn handen laat vallen". Dan heb ik het liefst dat dat laatste onder die 7% valt... 😊

Hee meiden,

dan pen ik hier ook maar ff mijn ervaringen neer...
Als je bevalling begint moet je gewoon rustig blijven...
Nergens anders aan denken dan jezelf (rustig ademen), je kindje die eruit wil komen (die helpt ook wel mee hoor 😉 ), en je partner. 😊
Als je persweeën beginnen dan is het idd je instinct die het overneemt.
Ik vind het moeilijk om het uit te leggen... Euhmz, je bent er wel bij , maar het is net alsof je helemaal alleen bent (ondanks de gynaecologen die tussen je benen zitten te staren, of die verpleegster die op je buik duwt...) 😂
Op dat moment denk je aan niks anders dan persen, je weet niets anders... Je let niet op de tijd (ik zelfs met moeite op mn vriendje dan). :roll:
Die kleine zit erin meiden, en eruit moet het toch, er is geen andere optie hoor 😉
En persweeën ophouden, ik denk niet dat het me zou lukken... 😛

Inderdaad Kyra, het is precies zoals jij schrijft!! ík voelde me ook echt op een eilandje ofzo, alleen de baby en ik waren belangrijk, en de hand van m'n mannetje dan, die heb ik helemaal blauw geknepen :mrgreen: . Vond ik trouwens erg goed werken, kon echt m'n pijn een beetje daarop afreageren 😂 .

en dan zijn er altijd uitzonderingen op de regel...........
Ik was wel wat angstig voor de bevalling en heb dus de perfecte bevalling gehad, nauwelijks pijn gehad en in recordtempo was onze kleine schat er.
Dus voor alle angstige dames, het ook nagenoeg pijnloos verlopen!

proficiat marcha!!! :mrgreen:

gefeliciteerd Marcha! Ik ben blij te lezen dat alles goed is!

Hey, van harte gefeliciteerd meis!

gefeliciteerd meid,


foto's kan je ook uploaden via http://www.photobucket.com
dit is een stuk makkelijker dan imageshack en je krijgt ook geen rare reclames enzo...

Goed nieuws, Marcha! Van harte!!

Marcha schreef:Allemaal bedankt voor jullie felicitaties :D

Hartelijk gefeliciteerd!!!!!!!!!! En viel de bevalling mee of tegen???? Want daar begon dit onderwerp tenslotte over 😉 😉

Hoi Marcha,

Van harte gefeliciteerd met jullie zoontje.
Veel geluk en geniet van deze mooie tijd!

Ben ook erg benieuwd hoe je de bevalling achteraf hebt ervaren...

Marcha, gefeliciteerd met jullie zoontje, nu lekker genieten van elkaar!!!

Marcha schreef:De bevalling was best heftig, maar ja, het was dan ook nieuw he, mn eerste kindje.
Het was zeker geen traumatische ervaring, en zou het best nog een 2e keer willen doen.
De weeen waren ook erg heftig. Maar ik denk dat ik er van te voren te nuchter over dacht; zo van oh ok het gaat pijn doen maar ik doe het wel effe. Hmmm nou je doet het dus niet effe, het is een hele klus.
Maar goed dames, een prachtige ervaring en het is echt waar, als de baby er eenmaal uit is, ben je alle pijn vergeten.

hihi, het kan wel ff hoor, ik spreek uit ervaring! :oops:

gefeliciteerd marscha

Als ik eraan denk krijg ik al kriebels in mn buik haha

Haha, ik had al net een stukje geschreven bij zwanger zijn in 2008.

ik heb er gelukkig (nog) geen last van. Sluit me er ook bewust nog een beetje voor af.
Mijn idee is dat hoe meer je probeert relaxed er naar te kijken en toe te leven, hoe beter het allemaal gaat. Maar ja, ervaring zal het leren he 😉

Syl schreef:Haha, ik had al net een stukje geschreven bij zwanger zijn in 2008.

ik heb er gelukkig (nog) geen last van. Sluit me er ook bewust nog een beetje voor af.
Mijn idee is dat hoe meer je probeert relaxed er naar te kijken en toe te leven, hoe beter het allemaal gaat. Maar ja, ervaring zal het leren he ;)

ja idd, ik dachte eerst ach het duurt nog zoveel weken.... en nu ben ik bijna op de helft en moet ik er toch af en toe aan denken haha

meiden, ik heb nu wel ervaren dat positief denken echt helpt..
Nou ben ik niet het goede voorbeeld met twee weken erover heen.
Ik kan wel bij de pakker er neer gaan zitten, maar daar schiet ik niks mee op. Tuurlijk heb ik mijn rot dagen gehad. Maar dan bleef ik lekker binnen..

Ik dacht maar zo.. De baby is nog niet klaar om geboren te worden. En nu moet ze wel hahahahah. Tuurlijk ben ik zenuwachtig. Maar de baby moet eruit en het duurt alleen maar langer als ik er negatieve gedachtes bij heb...... Dus we blijven positief, ook al draait de bevalling op een keizersnede uit....

Dikke knuf voor jullie en ik spreek jullie weer als ik terug kom uit het ziekenhuis!!!!!!!!!!!!!

dus zowieso hou jij vandaag je kleine humpie un je handen!!! geweldig karin!!! zal heel de dag aan je denken en hoop voor je dat alles goed verloopt!

idd, gewoon over je heen laten komen is denk ik het beste, er zijn zoveel vrouwen die het kunnen dus waarom wij niet!?!?! komt vast helemaal goed, tja je wet dat t zeer gaat doen nou ja dat is dan pech... hoort erbij.

suc-6 karin!!! en dikke knuff

Zet hem op meid!

idd meiden neit teveel aan denken.

alhoewel ik gisteren bij mijn schoonouders zat en ik was helemaal opgeblazen... toen zeiden ze: het duurt bij jou echt neit lang meer hoor!!!
en ook de voorweeen die ik heb enzo... toen kwam het toch wel ineens heel erg dichtbij!!!

wordt er een beetje zenuwachtig van, kriebels in me buik... errug spanndend dus!

Jenna1981 schreef:idd meiden neit teveel aan denken.

alhoewel ik gisteren bij mijn schoonouders zat en ik was helemaal opgeblazen... toen zeiden ze: het duurt bij jou echt neit lang meer hoor!!!
en ook de voorweeen die ik heb enzo... toen kwam het toch wel ineens heel erg dichtbij!!!

wordt er een beetje zenuwachtig van, kriebels in me buik... errug spanndend dus!

wanneer ben je precies uitgerekend, zie geen banner 😊