Zo ik ben er weer!
Heb wel meegelezen via mijn mobiel hoor, maar vindt het lastig om hele verhalen te schrijven via mijn mobiel.
Zo heb ik de discussie (zo zal ik het maar noemen) ook gevolgd.
Ik had al het gevoel dat dit een keer zou gebeuren.
Ik heb eigenlijk begrip voor ieders situatie en gevoel hier, maar het botst omdat de ene nog volop in de behandeling zit en de ander wel zwanger is maar nog niet happy kan zijn.
Voor degene die niet zwanger zijn kan dat pijnlijk zijn, die hebben dan zoiets van joh je bent wel mooi zwanger hoor!
Zo heb ik me ook altijd gevoeld, ik heb beide kanten goed meegemaakt.
Ik schrijf hier ook ietsje anders dan op het topic met andere zwangeren waar ik ook schrijf.
@Kaka, ik vind het erg naar dat je hier niet meer prettig voelt, ik wil je toch graag ondersteunen en volgen als je weer je ivf poging start. Wil je liever praten op het ivf forum?
@Lisi, ik hoop dat je hier nog meeleest, wat erg zeg die rugpijn, heel goed van je dat je het ziekenhuis gebeld hebt. Je kan wel wat rugpijn hebben maar zulke erge rugpijn is niet normaal.
Ik hoop dat ze je kunnen helpen in het ziekenhuis, misschien moeten ze wat vocht bij je wegnemen. Het kan geen kwaad hoor voor die kleine, heb het wel meer gelezen. Het is alleen echt geen pretje voor je.
Ik wil je daarom heel veel sterkte wensen en hoop hier nog wat van je te lezen! Dikke knuffel!!!
@Labella, ik kan me je gevoel wel voorstellen hoor, het speelt ook mee dat het ook zo onwerkelijk is dat je ineens zwanger bent na het lange wachten. En hoe moet je dan voelen? Blijf er niet teveel bij stil staan meis, ik zou het zo niet kunnen definieren hoe je moet voelen als je zwanger bent. Ieder mens en zelfs iedere zwangerschaps is weer anders. Er zijn wel algemene sympthomen die je kan hebben, maar ook niet iedereen heeft die. Voor mij is ook iedere dag weer anders, ene dag meer honger dan de andere dag. Ene dag zin in patat en andere dag totaal niet. Ook voelt mijn buik iedere week weer anders en mijn borsten ene keer ook gevoeliger dan de andere keer.
Ik heb me gelukkig van begin af aan niet al te druk gemaakt over mijn zwangerschap, het beste is om het over je heen te laten komen, je merkt vanzelf wat er aan je lichaam veranderd. Ik ben ook niet op de weegschaal gaan staan, pas toen ik het van de verloskundige moest doen op controle sta ik af en toe op de weegschaal. Het heeft ook geen zin, je kan eerst afvallen dan aankomen, of gelijk aankomen ook weer bij iedereen verschillend en je mag toch niet lijnen. Als je bevallen bent kun je weer met je lijn bezig zijn. De stress die Noortje heeft gehad kan ik me goed voorstellen, je schrikt enorm iedere keer als je een bloeding ziet, maar zolang dat er niet is en je goed voelt ook al voel je niets bijzonders, dan hoef je echt geen zorgen te maken.
Je bent ook de 7 weken voorbij, met 6 a 7 weken ontstaan de meeste miskramen en voor je het weet ben je 12 weken.
Ik hoop dat je wat aan mijn verhaal hebt meis, het is zo fijn en belangrijk als je van je zwangerschap kunt genieten en van het mooie weer. Ik kon het ook niet gelijk hoor, zat meer met de onwerkelijkheid, misselijkheid en het verwerken van alle behandelingen die ik gehad heb, maar ik geniet nu steeds meer. Wrijf zo nu en dan over je buikje en spreek je kleintje toe en kijk naar jezelf in de spiegel en zeg ik ben zwanger! 😊
@Madelief ik kan me ook wel vinden in jou woorden hoor, ik las het ook als een hart onder de riem steken. Je wil zo graag dat iedereen die hier zwanger is ook geniet van de zwangerschap en het jezelf alleen maar moeilijk maakt om zo gefocust te zijn op je lichaam en een bepaald zwangerschaps gevoel wilt hebben.
Dat tweety hier tussendoor komt is ook dubbel, ene kant lief dat ze een opening biedt naar Labella toe, maar aan de andere kant voelt het dan net of hier een stel bitchen zitten.
Maar goed ik ben blij dat het een en ander uitgepraat is in pb´s, ik hoop dat we hier gezellig weer verder kunnen kletsen en elkaar kunnen steunen en daarbij ook rekening houden met elkaars gevoelens.
Het blijft een erg gevoelig topic.
Onze vakantie in Engeland was erg fijn en leuk!
We zijn de stad in geweest, wezen wandelen in parken en bloementuinen en naar een concert van André Rieu geweest.
Deze vakantie heeft ons goed gedaan, vooral ook door het mooie weer!
Met de zwangerschap gaat het ook goed.
Het uitdijen valt reuze mee, dacht dat ik toch meer een michelin-vrouwtje zou worden.
Heb nu wel een flinke buik en mijn enkels met wat vocht, maarja wat wil je met die warmte.
Ik voel de kleine ook steeds meer rommelen in mijn buik.
Met wandelen kreeg ik wel pijn in mijn onderrug, kon niet al te ver lopen maar kon toch meer dan ik dacht.
Een keer heeft manlief me wel een heuveltje op moeten duwen hahaha......
Verder wat kramp gehad in mijn kuit van in zitten in de auto en met zitten en opstaan net of er een breinaald in mijn kont stak.
Het schijnt er allemaal bij te horen, dus we nemen het allemaal maar voor lief.
Heb nu wel krampjes onderin mijn buik, denk dat de baarmoeder weer verder opgerekt wordt.
En ik ben nu 26 weken, hele mijlpaal in het ziekenhuis kunnen ze er nu van alles aan doen om de kleine in leven te houden.
Maar ze moet maar lekker blijven zitten, nog 3 maanden ongeveer de tijd gaat nu zo hard!
Ohja de opdracht waar ik laatst voor op gesprek ben geweest is niet doorgegaan, ze gaan het toch met hun eigen mensen proberen op te lossen.
Ene kant jammer, maar aan de andere kant voel ik me ook wel opgelucht nu kan ik toch wat meer mijn rust nemen.
Dikke knuffel voor iedereen!
Liefs Roosie