Noa, van harte gefeliciteerd met weer een mooie zoon! Wat een verhaal zeg, idd wel wat slordig dat ze je zo lang hebben laten wachten met een sterrenkijkertje. Volgens de volkswijsheid zijn dat wijze en eigenwijze kinderen!
Spring, wat spannend allemaal, je eerste nod na stoppen met de pil en al die trouwvoorbereidingen. Jurk passen vond ik ook superleuk, elke keer weer, iedereen die naar je kijkt. Bij mij aan het eind helaas stressen omdat ie 2 dagen voor de bruiloft nog niet goed paste!! Gelukkig allemaal goedgekomen.
Goosje, echt vervelend dat je weer zo misselijk bent en sondevoeding nodig hebt gehad. Je bent kennelijk heel gevoelig voor die zwangerschapshormonen? Hebben ze er in het ziekenhuis een verklaring voor? Ik hoor wel eens dat er niet altijd even aardig gedaan wordt tegen vrouwen met extreme zwangerschapsmisselijkheid, alsof het "aanstelleritis" zou zijn ofzo. Ik hoop dat je wat dat betreft geen nare ervaringen hebt gehad.
Marioni, mooi dat je medewerking krijgt in het rustiger aan doen en minder werken. Diarree kan ook door druk van de baarmoeder tegen de darmen, darmen zijn best gevoelige dingen, als je een schop of duw in je buik krijgt (als je niet zwanger bent) kun je ook door prikkeling van de darmen diarree krijgen. In de zwangerschap kan de beeb dat ook doen...
2dewondertje, ik denk dat ik ook een idee heb wie je bent. Gefeliciteerd met deze nog heel vroege 2e zwangerschap. Ik duim dat alles goed mag blijven gaan.
Hier is het nieuws dat er op 8-3 een redelijk embryo van 8 cellen is teruggeplaatst. Hij zag er mooi symmetrisch uit, maar had eigenlijk al 16 cellen moeten zijn, daarom werd hij niet "goed" genoemd. Er was geen sprake van afbrokkeling van de cellen gelukkig. Alle embryo's zagen er precies hetzelfde uit, ze waren allemaal doorgegroeid! Dat schijnt bij ICSI altijd een beetje de vraag te zijn, het kan zijn dat ze door de techniek sommige cellen wat beschadigen, waardoor ze wel bevruchten maar niet gaan delen. Dat was voor onze rakkers geen probleem. Helaas dus allemaal iets aan de trage kant met delen. Ze hebben de andere 8 nog 1 dag extra de tijd gegeven om eventueel goed te worden zodat ze ingevroren konden worden, eentje is dat gelukt, dus we hebben nu ook 1 cryo in de diepvries liggen. We hopen dat die een paar jaar kan blijven liggen! Ondertussen had ik even niets van me laten horen, ik ben behoorlijk "ziek" geweest van de medicijnen. Ik werd er heel erg depressief van, zo erg dat ik in staat was om met de auto tegen de vangrail te rijden op de snelweg. Mijn man ging dinsdag solliciteren en werd weer (4e keer) niet aangenomen, heb hem toen voorgesteld om samen het leven voor gezien te houden. Gelukkig vond hij het leven nog wel leuk en was dat het moment om toch maar het ziekenhuis te bellen dat dit zo niet ging. Ik heb bij de vorige behandeling ook wel wat last van somberheid van de medicijnen gehad, maar niet zo erg. Ik dacht alleen dat er toch geen andere mogelijkheid zou zijn, dus heb toen niet met het ziekenhuis gebeld. Nu dus wel en nog maar sinds heel kort is er wel een alternatief. De verpleegkundige schrok behoorlijk van mijn verhaal en ik mocht gelijk gaan beginnen met dat andere middel. Helaas moest de apotheek het bestellen en moest ik dus nog een dag wachten, maar woensdagavond geswitcht en ben nu alweer bijna mezelf. Achteraf echt heel eng wat ik allemaal dacht en gezegd heb. Ben wel blij dat ik altijd een prater ben geweest over emoties en dus anderen verteld heb wat ik dacht. Moet er niet aan denken wat er anders gebeurd had kunnen zijn. En natuurlijk kreeg ik ook nog de mededeling dat dit een zeldzame bijwerking is, ja tuurlijk, heb ik weer. Nu gaat het dus weer aardig goed. Ik heb nog geen tekenen van een ongi kunnen bespeuren, voel me ook absoluut niet zwanger, maar dat zegt beide niks denk ik. Zondag is het 14 dagen na de punctie, dan kun je theoretisch al ongesteld worden, pas volgende week donderdag (15-3) mag ik testen. Als ik dan nog niet ongi ben heb ik goede hoop. Bij de vorige pogingen kwam ik bij lange na niet aan de testdag toe. Ik vind het nu echt weer spannend (voor woensdag kon het me niets meer schelen).