Friend schreef:Ik bedenk me net trouwens dat verdriet een emotie is, net als: angst, boosheid, pijn en blijdschap.
Als je het kind in één van die emoties tekort doet, leert hij dat je die emotie niet mag hebben of zelfs moet onderdrukken.
Daar hebben in deze tijd veel kinderen, maar vooral volwassenen last van en is dus iets wat je al zo vroeg mogelijk moet proberen tegen te gaan, in de babytijd dus.
Het is dus goed als een kind af en toe zijn frustratie mag uiten, net zo goed als alle andere emoties.
En dan bedoel ik natuurlijk niet dat het kind helemaal over z'n toeren gaat en er niemand is om hem te troosten ;)
Idd verdriet is een emotie, dat mag je niet negeren, dus lekker troosten als je kindje verdriet (om wat voor reden dan ook!) heeft! Vind het ook zó slecht dat veel cb's het laten huilen (terwijl een kindje alleen in bed ligt) adviseren, terwijl het bewezen is dat het slecht is! Zie:
http://www.medicalfacts.nl/2010/04/23/baby-laten-huilen-veroorzaakt-hersenschade/ Wat ik ook niet snap zijn ouders die op een gegeven moment voor hun kind bepalen dat het verdriet over is/moet zijn. Zo van: en nu moet je stoppen met huilen, het is al goed :shock::? Alsof een kind voor de lol verdriet heeft 😞
En zo ook met boosheid, kindjes mogen om de een of andere vage reden niet boos zijn van een hoop mensen :? Is juist goed lijkt me als ze hun boosheid uiten! Beter dan opkroppen iig.